Ναι γνωρίζω εμένα.

Ήταν ο πρώτος μου μεγάλος έρωτας. Τον γνώρισα στα 16, χωριστήκαμε για κάποια χρόνια, βρεθήκαμε τυχαία όταν ήμουν 18, μείναμε μαζί μερικά χρόνια, παντρευτήκαμε, κάναμε ένα παιδί και μετά χωρίσαμε.
Πιο κοινό κι από τις λάσπες.
Πόσες φορές μέχρι σήμερα έχεις σκεφτεί πως θέλεις να είσαι με κάποιον για πάντα;
Εγώ στα 39 μου θα πρέπει να το έχω σκεφτεί χμμμ...let's see:

τουλάχιστον 3 φορές.
Δεν έλεγα ψέματα! Το ένιωθα με όλη τη δύναμη της ύπαρξής μου και τις τρεις φορές και βάζω στοίχημα ότι υπάρχουν κι άλλες κοπέλες και άντρες εδώ μέσα που θα σου έλεγαν πως έχουν βιώσει ακριβώς το ίδιο.
Πολύ κοινό είναι επίσης να κοιτάμε πίσω τα προηγούμενα πάντα μας και να τα βλέπουμε ...κο-άλλα.
Αυτή είναι η μαγεία του έρωτα, σε κάνει να νιώθεις άτρωτος και τον πρώτο "εχθρό" που θέλεις να εξοντώσεις είναι ο ...χρόνος.
Το μόνο που μας μένει "για πάντα" είναι τελικά οι εμπειρίες μας και το πώς αυτές μας διαμορφώνουν. Κάπου μέσα σε αυτό το "για πάντα" παραμένει για πάντα (

) κάθε άτομο που περνάει από τη ζωή μας και την επηρεάζει. Αυτός είναι ο θησαυρός μας.
Ζήσε αυτό που έχεις. Απόλαυσέ το κι άσε το "για πάντα" για τα παραμύθια... Στον έρωτα έχει μεγαλύτερη σημασία το τώρα!