Βλέπουμε ένα σωρό διαφορετικές απαντήσεις γιατί τον "όρο" άσχημος, ο καθένας μας τον αντιλαμβάνεται διαφορετικά.
Συμφωνώ απολύτως.
΄
Αυτούς που αγαπάμε και χάλια να ντύνονται και σε δυστύχημα να έχουν παραμορφωθεί, και τα μύρια κακά να έχουν πάνω τους, δεν παύουμε να τους βλέπουμε όμορφους γιατί βλέπουμε κάτι παραπέρα από αυτό
Άλλοτε πάλι βλέπουμε την ομορφιά διαφορετικά, ως ένα έργο τέχνης, ως ένα άγαλμα, και ξανά διαφορετικά από εποχή σε εποχή και καλά κάνουμε.
Στο αν είναι επιλογή του να είναι κάποιος άσχημος. Έχω να απαντήσω μάλλον το εξής. Η λέξη άσχημος έχει αρνητική χροιά, εκφράζει μια κρίση και άρα το να έχει κάνει κάποιος την επιλογή του να είναι άσχημος, σημαίνει ότι αυτός ο άνθρωπος ευθύνεται για την ασχήμια που βλέπουν οι άλλοι στο πρόσωπό του ή ο ίδιος στο πρόσωπό του, δηλαδή έχει κάνει την επιλογή να μην αρέσει στον ίδιο ή στους άλλους. Άρα μάλλον αν κάποιος ενσυνείδητα επιλέγει κάτι αρνητικό (κατά τη δική του αντίληψη) για τον εαυτό του, είναι ή αυτοκαταστροφικός ή μαζοχιστής ή σαδιστής ή μισάνθρωπος ή λάτρης του άσχημου. Σε αυτή την περίπτωση ναι έχει την επιλογή να βλέπει ο ίδιος τον εαυτό του άσχημο ή να νομίζει (γιατί γούστα είναι αυτά και παραλλάσσουν από άνθρωπο σε άνθρωπο...μόνο για τα γούστα του εαυτού μας μπορούμε να είμαστε προσωρινά σίγουροι) ότι κάποιοι τον βλέπουν άσχημο. Ή το κάνει ψυχαναγκαστικά αυτό οπότε δεν έχει ο ίδιος την επιλογή, αλλά "κάτι άλλο" μέσα του τον ωθεί εκεί.
Σε γενικότερες γραμμές τώρα και όπως εκλαμβάνομαι εγώ την ασχήμια κανείς δε "φταίει" που είναι "άσχημος", γιατί το άσχημος είναι η μομφή και το κατηγορώ κάποιων άλλων ή του ίδιου μας του εαυτού. Αν κάποιος αισθανθεί ότι "φταίει" για την ασχήμια του, αυτό σημαίνει ότι δεν του αρέσει ο εαυτός του. Τότε ίσως καλά θα κάνει να προσπαθήσει να αλλάξει ή αυτό που δεν του αρέσει -αν είναι κάτι συγκεκριμένο- ή να αγαπήσει περισσότερο τον εαυτό του ώστε να πάψει να τον βλέπει άσχημο
υ.γ. Να πω επίσης, ότι η ασχήμια είναι θέμα γούστου. Και μάλλον έχει να κάνει με το πόσο απολαμβάνει κανείς την ποικιλία στη ζωή ή όχι. Α..και πιθανόν και με τη δική μας ματαιοδοξία και ακόμη περισσότερο με τη ματαιοδοξία των άλλων.
