Εγώ είμαι από τις περιπτώσεις που ζηλεύουν πολύ! Αλλά πάρα πολύ. Ευτυχώς ο Γιάννης δεν μου δίνει πατήματα, διαφορετικά θα πάθαινα καθημερινά εγκεφαλικά επεισόδια. Το έχω ψάξει μέσα μου και έχω καταλήξει σε αυτό που είπε η ΚΑΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ (ανασφάλεια) αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους. Δεν νιώθω ότι είναι πολύ καλύτερος από μένα και φοβάμαι μην τον χάσω, έχει να κάνει με τον φόβο της απόρριψης που έχω σε κάθε τομέα της ζωής μου (αμαρτίες γονέων)....Από ερωτικές μέχρι φιλικές σχέσεις....
Η ζήλεια τώρα προκύπτει γιατί το μυαλό μου έχει την φοβερή ικανότητα να δημιουργεί απίθανα σενάρια με μηδέν αφορμή. Απάντησε στο κινητό του μετά από 4 χτυπήματα και όχι μετά από 2? Γιατί? Πού ήταν? Με ποια? Τι κάνανε?
Το μόνο θετικό (για τον άλλον) είναι ότι την επιστημονική φαντασία του μυαλού μου, την κρατάω για τον εαυτό μου. Ουδέποτε έχω κάνει σκηνικό ζήλειας, ούτε καβγά.....τίποτα. Τα κρατάω μέσα μου και τυρρανιέμαι μόνη μου, αν και κατά βάθος ξέρω πως όλα αυτά είναι δημιουργήματα του μυαλού μου..... Μόλις ηρεμίσω λίγο, τοτε επανέρχεται η λογική μου....
Τραβάω μεγάλο ζόρι με τον εαυτό μου πάντως.......