Ζήλεια ανάμεσα σε φίλους

[Κακή Επιρροή]

Συμφωνώ μαζί σας....
όμως γιατί νοιώθω χάλια που έκανα πέρα την κολλητή μου?

ήταν επί 5 χρόνια ο πιο στενός μου άνθρωπος...
αυτή που πάντα ήταν κοντα μου.... ήμουν πάντα κοντά της....

Επανηλημένα τρίτα άτομα προσπάθησαν με όμορφο πλάγιο και διακριτικό τρόπο να μου δείξουν ότι με ζηλεύει.... άτομα όχι άσχετα με μένα... δικοί μου άνθρωποι... η αδερφή μου για παράδειγμα...
Δεν ήθελα να το δω και να το πιστέψω... έβρισκα πάντα δικαιολογίες.
Η αλήθεια είναι ότι είχα να ζήσω τέτοιο περιστατικό από τα 17 μου.... δηλαδή από την εφηβία μου όπου και τώρα τα τότε τα δικαιολογώ...παιδιά!

Σήμερα όμως, ανάμεσα σε ΓΥΝΑΙΚΕΣ ηλικίας 32-35 ετών αδυνατώ να το κατανοήσω....

Πριν ένα μήνα και για ασήμαντη (κατ εμένα) αφορμή άρχισε να μου ξεστομίζει βαριές κατηγορίες και να βγάζει χολή....
Να μου λέει ότι δεν έχω ζήσει τίποτα εγώ στη ζωή μου μιας που... ο μπαμπάς μου και η μαμά μου με "βολέψανε" με ένα σπιτάκι....
Να μου λέει ότι "εμ βέβαια... όταν με γνώρισες ήσουν αλλιώς, δεν είχες την σπουδαία δουλεια (ξέρετε, αυτή που παράτησα) δεν είχες γκόμενο... δεν είχες τίποτα και τώρα που τα έχεις όλα αυτά δεν με χρειάζεσαι!!"

Μου είχε κάνει πολλές φορές υπαινιγμούς για το πόσο "άτυχη" είναι αυτή που οικονομικά η οικογένεια της δεν είχε να της δώσει όσα μου έδωσε η δική μου... και κάθε φορά, μα κάθε φορά, ο τρόπος που το έλεγε με έκανε να νιώθω τύψεις που η οικογένεια μου ήταν πιο εύπορη....
Ένιωθε όμορφα να λέει παντού πόσο άσχημα έχει περάσει αυτή στην ζωή της μειώνοντας κατ αυτόν τον τρόπο όσους δεν είχαν .... τις δικές της ατυχίες....

Σαν φιλενάδα κολλητή δεν μου είπε ποτέ... "στις ομορφιές σου είσαι σήμερα βρε!" ...ή.... τέλος πάντων να μου μιλήσει καλά για κάτι που κάνω καλά σαν άνθρωπος...
Σε αντίθεση με αυτή όλα όσα έκανα ήταν πάντα λάθος...

Τέλος πάντων να μη σας τα πολυλογώ... πριν ένα μήνα τσακωθήκαμε άγρια και δυστυχώς μέσω sms (βρισκόμουν σε μέρος που δεν ήθελα να μιλήσω στο τηλ και να με ακούνε)
ήταν άσχημη φάση και με πείραξε πάρα πολύ...
εκ τοτε δεν έχουμε ξαναμιλήσει αν και υποτίθεται ότι κάποια στιγμή περιμένει από μένα να την πάρω τηλ για να μιλήσουμε και να δούμε τι θέλει η μία απ την άλλη σε αυτή τη σχέση (μιας που ειπώθηκαν και πάρα πολλά)
Το θέμα όμως είναι ότι εγώ έχω πάρει τις αποφάσεις μου....
δε γουστάρω με τίποτα να την ξαναέχω "φίλη" μου κι ας με πονάει...
Δε γουστάρω ούτε να την πάρω τηλ να της εξηγήσω ούτε να τη δω και να της πω κατάμουτρα όσα νοιώθω...
Παρόλα αυτά νοιώθω ότι υπάρχει εκρεμότητα... την σκέφτομαι καθημερινά... με πονάει...
Είμαι διχασμένη και δεν ξέρω τι να κάνω....
Τα θέλω μου με τα πρέπει μου, συγκρούονται άσχημα....

sorry για το τεράστιο ποστ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Covenant]

Kαλυτερα που ηρθαν ετσι τα πραγματα,καθως εστω κ αργα καταλαβες τι ατομο ηταν,ενα παθολογικα αρρωστο ζηλοφθονο ατομο που αντι να κανει κατι για να βελτιωση το επιπεδο ζωης της για την ιδια,καθεται και φθονει τα αποκτηματα των αλλων,χωρις ομως να σκεφτεται οτι μπορει να εγιναν με αιμα και ιδρωτα.

Και δυστυχως,αυτο το περιστατικο να μαλωσεις με γραπτο λογο,υποδηλωνει τον πιο δειλο και υποκριτη χαρακτηρα,καθως αν ηταν σωστη φιλη δεν θα επετρεπε να γινει κατι τετοιο,θα σε καλουσε να το συζητησετε απο κοντα κ να ηρεμησουν τα πνευματα..δυστυχως τα εχω ζησει και εγω.

Απο δω και περα να εισαι πιο καχυποπτη επειδη η μεγαλυτερη τεχνη που εχει αναπτυξει ο ανθρωπος ειναι η υποκρισια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikita13]

Σε καταλαβαίνω Επιρροή μου..
Και εγώ με παρόμοιο τρόπο την έκανα πέρα ποτέ δεν συζητήσαμε ή μαλώσαμε απλά πάψαμε να μιλάμε..Αυτά γίνανε πριν 5 χρόνια νομίζω..Και μένα με τυρρανούσε πολύ αυτό και ένιωθα ότι άφησα εκρεμμότητες..
Και πέρυσι στην ημέρα της γιορτής της επειδή το σκεφτόμουν πολύ έντονα(βοήθησε και λίγο το αλκοόλ)της έστειλα μήνυμα "απλά λυπάμαι που δεν ήσουν αληθινή τόσα χρόνια όπως εγω..Δεν μετανιώνω για καμία επιλογή μου απλά δεν άντεχα να πληγώνομαι άλλο..Να είσαι και να περνάς καλά.."
Κάπως έτσι της έγραψα δηλαδή δεν θυμάμαι ακριβώς..Και είχαμε να μιλήσουμε πόσα χρόνια στην Καβάλα ένα τυπικό γεια λέγαμε και αν..Αυτό το μήνυμα τις το έστειλα 3 ώρα τα ξημερώματα,αμέσωσ με έπαιρνε τηλ αλλά δεν το σήκωσα..Απλά δεν ήθελα να ακούσω τι θα μου πει..Έκτοτε ηρέμησα οριστικά και ούτε νιώθω ότι έχω αφήσει εκρεμμότητες..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Kαλυτερα που ηρθαν ετσι τα πραγματα,καθως εστω κ αργα καταλαβες τι ατομο ηταν,ενα παθολογικα αρρωστο ζηλοφθονο ατομο που αντι να κανει κατι για να βελτιωση το επιπεδο ζωης της για την ιδια,καθεται και φθονει τα αποκτηματα των αλλων,χωρις ομως να σκεφτεται οτι μπορει να εγιναν με αιμα και ιδρωτα.

Και δυστυχως,αυτο το περιστατικο να μαλωσεις με γραπτο λογο,υποδηλωνει τον πιο δειλο και υποκριτη χαρακτηρα,καθως αν ηταν σωστη φιλη δεν θα επετρεπε να γινει κατι τετοιο,θα σε καλουσε να το συζητησετε απο κοντα κ να ηρεμησουν τα πνευματα..δυστυχως τα εχω ζησει και εγω.

Απο δω και περα να εισαι πιο καχυποπτη επειδη η μεγαλυτερη τεχνη που εχει αναπτυξει ο ανθρωπος ειναι η υποκρισια

Δυστυχώς στο θέμα με τα sms φταίω εγώ καθότι εκείνη την ώρα βρισκόμουν σε οικογενειακή επίσκεψη και σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα να μιλήσω... ούτε καν να πάρω το τηλ μου να πάω σε άλλο δωμάτιο και να τα "πούμε"....
όσο για τα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας μου... σαφώς και έγιναν με κόπο και ιδρώτα... δεν είμαι η κόρη του Βοδοσάκη... μιλάμε για μια απλή μικροαστική οικογένεια... στο Περιστέρι μου πήραν σπίτι όχι στην Κηφισιά...

Σας έγραψα μόνο την επιφάνεια...μόνο τον αφρό κάποιων λεγόμενων της...
κι όλα αυτα? γιατί δεν την πήρα τηλέφωνο για μια ημέρα ενώ την προηγούμενη είχα ακούσει ότι δεν ήταν και πάρα πολύ καλά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Πολύ σωστά τα λόγια σπυ και πίστεψέ με τα έχω ήδη σκεφτεί..Πάντα πληγωνόμουν γιατί σκρφτόμουν πρώτα τους άλλους και μετά εμένα..Παλιά ανεχόμουν πολλά και δεν μιλούσα...Απλά κάποια στιγμή αγανάκτησα..Και δεν δίστασα να περάσω στην διαγραφή την επί 9 χρόνια κολλητή μου..Και πλέον δίνω αξία μόνο στα πραγματικά άτομα στην ζωή μου οι υπόλοιπη δεν μ'ενδιαφέρουν..Γνωστούς θα έχεις πολλούς πραγματικούς φίλους όμως μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού..Δόξα τω θεώ φίλοι δεν μου λείψανε ποτέ που με στηρίξανε σε δύσκολες στιγμές..

Το θέμα είναι εδώ...
δεν θέλω να το κουβαλάω πάνω μου χρόνια....
και ο λόγος που δεν θέλω να βρεθώ μαζί της και να της μιλήσω... είναι ότι ειλικρινά και μέσα απ τα βάθη της καρδιάς μου δεν θέλω να της πω όσα είδα σε αυτήν γιατί δεν θέλω να την "τσακίσω".... δε θέλω να την πληγώσω όσο με πλήγωσε....
ξέρω ότι σαν πραγματική φίλη της εγώ, "οφείλω" να της πω κάποια πράγματα έξω απ τα δόντια... δεν έχω όμως την ψυχική δύναμη να το κάνω αυτό και να την πονέσω ....
Το μεταφράζω σαν δειλία από μεριάς μου... και ενώ με χαλάει... δεν έχω το κουράγιο να το κάνω... αλλά και που δεν το κάνω... νοιώθω αυτές τις καταραμένες ερυνίες και καθώς και τις... εκρεμμότητες που λέγαμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikita13]

Το θέμα είναι εδώ...
δεν θέλω να το κουβαλάω πάνω μου χρόνια....
και ο λόγος που δεν θέλω να βρεθώ μαζί της και να της μιλήσω... είναι ότι ειλικρινά και μέσα απ τα βάθη της καρδιάς μου δεν θέλω να της πω όσα είδα σε αυτήν γιατί δεν θέλω να την "τσακίσω".... δε θέλω να την πληγώσω όσο με πλήγωσε....
ξέρω ότι σαν πραγματική φίλη της εγώ, "οφείλω" να της πω κάποια πράγματα έξω απ τα δόντια... δεν έχω όμως την ψυχική δύναμη να το κάνω αυτό και να την πονέσω ....
Το μεταφράζω σαν δειλία από μεριάς μου... και ενώ με χαλάει... δεν έχω το κουράγιο να το κάνω... αλλά και που δεν το κάνω... νοιώθω αυτές τις καταραμένες ερυνίες και καθώς και τις... εκρεμμότητες που λέγαμε

Ακριβώς για αυτόν τον λόγο και εγώ δεν μίλησα ποτέ μαζί της..Όσο ντόμπρα και ειλικρινής και να είμαι είναι η μόνη φορά που προτίμησα την σιωπή..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skoulikadera---]

Επιρροούλα όσο και να ακουστεί παράξενο είχα ακριβώς την ίδια εμπείρια με σένα και καταλαβαίνω ακριβώς πως νοιώθεις!!! Κατά βάθος πονάει να παραδεκτείς πως το άτομο που θεωρούσες φίλη σου για τόσα χρόνια και που έιχατε μοιραστεί μαζί πράγματα σε ζήλευει με τέτοιο τρόπο. Όμως κάποια στιγμή βλέπεις τα πράγματα όπως πραγματικά είναι φέυγεις με αξιοπρέπεια και χωρίς διαξιφισμούς (τουλάχιστον εγώ αυτό έκανα). Κάποιοι άνθρωποι έχουν συμπλέγματα που δεν καταφέρνουν να τα ξεπεράσουν ποτέ όσο και αν εμείς έχουμε την διάθεση να τους βοηθείσουμε γιατί τους θεωρούμε φίλους μας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Covenant]

Αυτο ακριβως το σκηνικο που περιγραφεις με το κινητο και την συναντηση που ειχες υποδηλωνει ξεκαθαρα οτι περιμενε απλα μια αφορμη για να αποκαλυφθει.

Το ιδιο ακριβως σκηνικο εχω ζησει και εγω,ενω την προηγουμενη μερα ημασταν χαρες και γελια και την επομενη περιμενε την καταλληλη στιγμη και φανηκε ο πραγματικος του ευατος.

Μην στεναχωριεσαι για τιποτα,εσυ ησουν ειλικρινης και σωστη αλλα οχι η ιδια απεναντι σου.Μην ξεχνας οτι αυτο που δενει τις φιλιες ειναι η εμπιστοσυνη και η αμοιβαιοτητα μεταξυ των.

Η ζωη προχωραει και αυτο ηταν μια καλη αρχη για την ψυχικη σου ηρεμια και γαληνη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Μην στεναχωριεσαι για τιποτα,εσυ ησουν ειλικρινης και σωστη αλλα οχι η ιδια απεναντι σου.Μην ξεχνας οτι αυτο που δενει τις φιλιες ειναι η εμπιστοσυνη και η αμοιβαιοτητα μεταξυ των.

Κάποιος της είπε ότι παντρεύομαι... και τον πίστεψε!!!!!!
Πίστεψε ότι μαθαίνει από άλλο άσχετο άτομο ότι παντρεύομαι!!!!!
Μα είναι δυνατόν?
Μιλούσαμε κάθε μέρα στο τηλέφωνο εκτός από μία καταραμένη μέρα που δεν πρόλαβα να την πάρω!!!!
Είναι δυνατόν να έχεις κάποιον για Κ Ο Λ Λ Η Τ Ο σου και να πιστεύεις πραγματικά ότι θα μάθεις από αλλού ότι παντρεύεται???
Με αυτό... σάλταρα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikita13]

Επιρροούλα όσο και να ακουστεί παράξενο είχα ακριβώς την ίδια εμπείρια με σένα και καταλαβαίνω ακριβώς πως νοιώθεις!!! Κατά βάθος πονάει να παραδεκτείς πως το άτομο που θεωρούσες φίλη σου για τόσα χρόνια και που έιχατε μοιραστεί μαζί πράγματα σε ζήλευει με τέτοιο τρόπο. Όμως κάποια στιγμή βλέπεις τα πράγματα όπως πραγματικά είναι φέυγεις με αξιοπρέπεια και χωρίς διαξιφισμούς (τουλάχιστον εγώ αυτό έκανα). Κάποιοι άνθρωποι έχουν συμπλέγματα που δεν καταφέρνουν να τα ξεπεράσουν ποτέ όσο και αν εμείς έχουμε την διάθεση να τους βοηθείσουμε γιατί τους θεωρούμε φίλους μας...

Απλά respect
Και να είστε σίγουροι ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Επιρροούλα όσο και να ακουστεί παράξενο είχα ακριβώς την ίδια εμπείρια με σένα και καταλαβαίνω ακριβώς πως νοιώθεις!!! Κατά βάθος πονάει να παραδεκτείς πως το άτομο που θεωρούσες φίλη σου για τόσα χρόνια και που έιχατε μοιραστεί μαζί πράγματα σε ζήλευει με τέτοιο τρόπο. Όμως κάποια στιγμή βλέπεις τα πράγματα όπως πραγματικά είναι φέυγεις με αξιοπρέπεια και χωρίς διαξιφισμούς (τουλάχιστον εγώ αυτό έκανα). Κάποιοι άνθρωποι έχουν συμπλέγματα που δεν καταφέρνουν να τα ξεπεράσουν ποτέ όσο και αν εμείς έχουμε την διάθεση να τους βοηθείσουμε γιατί τους θεωρούμε φίλους μας...

Σας διαβάζω όλους και από τη μια νοιώθω καλά και από την άλλη...
λυπάμαι!
Λυπάμαι ρε σεις που έχετε περάσει και σεις τέτοια σκηνικά...
Λυπάμαι που υπάρχουν τέτοιοι "φίλοι"...
Τελικά νομίζω ότι θα κάνω την "υπογραφή" σου στάση ζωής....
Να μάθω να φτύνω ότι μου χαλάει τη γεύση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Covenant]

Κάποιος της είπε ότι παντρεύομαι... και τον πίστεψε!!!!!!
Πίστεψε ότι μαθαίνει από άλλο άσχετο άτομο ότι παντρεύομαι!!!!!
Μα είναι δυνατόν?
Μιλούσαμε κάθε μέρα στο τηλέφωνο εκτός από μία καταραμένη μέρα που δεν πρόλαβα να την πάρω!!!!
Είναι δυνατόν να έχεις κάποιον για Κ Ο Λ Λ Η Τ Ο σου και να πιστεύεις πραγματικά ότι θα μάθεις από αλλού ότι παντρεύεται???
Με αυτό... σάλταρα!!!

Μandatory suicide μετα απο αυτο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Δυστυχως η ευτυχως προσωπικα μεχρι και ο κολλητος μου που τον ειχα βοηθησει, καναμε παρεα, λεγαμε τα παντα, σε εναν συγκεκριμενο τομεα με ζηλευε και τον χαλαγε αφανταστα κι εγω το εμαθα με πολυ ασχημο τροπο.
Οταν πιστεψε μια του κουνιοταν σε κατι ηλιθιοτητες που του ελεγε για εμενα και την πρωην κοπελα μου.
Ετσι,πιστεψε εκεινη...ΟΚ, καλα εκανε.
Ροδα ειναι και γυριζει ομως...
Ο λογος που χαλιοταν και με ζηλευε ηταν γιατι εγω ειχα καταφερει και ειχα κρατησει μακροχρονια σχεση παροτι ημουν εγω εξωτερικο κι αυτη εδω, και οτι δεν μπορουσε να χωνεψει γιατι εγω που ελειπα συνεχεια απο Ελλαδα να ειχα βρει μια τοσο καλη κοπελα και αυτος επεφτε συνεχεια πανω στις πυροβολμενες...
Λες κι εφταιγα εγω...
Και η λαμακια ειναι οτι εκανε ασχημο σκηνικο εκεινος κι εκεινη στην πρωην κοπελα μου(λες κι εφταιγε πουθενα) ανημερα της ονομαστικης μου εορτης τον δεκαπενταυγουστο!
Κι εγω τους ειχα μαζεψει ολους κι εκεινη ακομα -ασχετως αν ηξερα τι κουμασι ειναι-στο εξοχικο μας και τους ειχα κανει το τραπεζι.
Και δεν σεβαστηκαν τιποτα.
Μεχρι που εγω φορτωσα τ' ακουσε ο "κολλητος" για τα καλα, και.... τον πουλο.
Γιατι ενταξει, να ερθει να μου πει εμενα το μακρυ και το κοντο του, αλλα οχι να κανει χαλια ενα ατομο που περαν οτι το λατρευα, δεν ειχε πειραξει κανεναν.
Προσωπικα εχω "ζηλεψει", αλλα με τελειως διαφορετικο τροπο.
Εαν π.χ. δω εναν φιλο ή γνωστο με μια κουρσα 3 χιλιομερα,θα πω "ρε τον "τυχερακια" αμαξι που πηρε!Μακαρι να ειχα κι εγω ενα τετοιο" ή "μακαρι να αποκτησω κι εγω ενα καποτε".
Και τελειωσε εκει.
Δεν θα κατσω να τον κοιταξω λοξα, να αρχισω να τον θαβω και να τον γκαντεμιαζω γιατι εχει κατι που δεν εχω εγω.
Αντιθετα θα τον παραδεχτω κιολας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dooo]

δε ξέρω βρε παιδιά...θα μου πείτε είναι στον άνθρωπο: εγώ δε τα σηκώνω κάτι τέτοια. Οι κολλητοί μου (δύο είναι, αγοράκι -κοριτσάκι) είναι κολλητοί μου γιατί ταιριάζουν όχι μόνο οι προσωπικότητές μας, αλλά και οι ψυχές μας. Βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι ποτέ κανένας τους δε θα ζηλέψει εμένα ή τη ζωη μου (αντίστοιχα σκέφτονται και αυτοι για μένα).
Πέρασα απο δύσκολες φάσεις: ήταν δίπλα μου. Άκουσαν τον πόνο μου και με συμβούλεψαν όπως έπρεπε.
Έφτιαξα το σπίτι: άκουσα τα συγχαρητήρια και τις ευχές τους και αμέσως πέταξα στα σύννεφα απο ευτυχία, γιατί οι επιδοκιμασίες αυτών ακριβώς των ανθρώπων σημαίνουν για μένα πολλά. Πολλοί μου είπαν "νταξ, οι γονείς σου σε βοηθησαν στο σπίτι, δικό τους δεν είναι?" και άλλα τέτοια ωραία. Εκείνοι οι δύο άνθρωποι μου είπαν "μακάρι να μπορούσα κι εγώ να καταφέρω αυτο που κατάφερες εσύ σε αυτή την ηλικία..να χτίσεις ένα σπίτι από την αρχή. Μπράβο σου". Αυτό το μπράβο ρε παιδιά, τι να σας πω.... με έστειλε.

Είμαι τυχερή που έχω τέτοιους φίλους.

Αν ποτέ έβλεπα δείγματα των όσων περιγράφετε στα προηγούμενα ποστς σας, ειλικρινά, θα τα έλεγα έξω από τα δόντια. Δε σηκώνω μυγα στο σπαθί μου. Όχι όσον αφορά τους πραγματικούς φίλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skoulikadera---]

Οι πραγματικοί φίλοι ξεχωρίζουν και τους έχεις πάντα πολύ "ψηλά"

Υπάρχουν όμως φορές που συναναστρέφεσε με ανθρώπους που ένω ξέρεις πως δεν είναι οι "αδελφές ψυχές" σου, ελπίζεις πως μπορούν να γίνουν φίλοι σου γιατί διακρίνειες σε αυτούς στοιχεία που πραγματικά εκτιμάς (αν και κατά βάθος ξέρεις πως είναι διαφορέτικοι από εσένα...). Το πρόβλημα ξεκινάει όταν αντιληφθείς πως το "σαράκι" της κακόβουλης ζήλειας που τρύπωσε αναίτια σε πηγαίνει "πίσω" ένω θα έπρεπε η φίλια να σε πηγαίνει μόνο μπροστά και να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Palladin]

Εγώ ένα έχω να πω: όσες φορές περνούσα δύσκολη φάση, με χωρισμό, κλάμα, στεναχώρια όλες μου οι φίλες μου συμπαραστάθηκαν και με το παραπάνω ( και τις ευχαριστώ)
Όσες φορές ήμουν σε ευτυχισμένη περίοδο της ζωής μου (όπως τώρα ) αρκετές (ευτυχώς όχι όλες) φίλες μου απομακρυνόντουσαν, ή πετούσαν κακιούλες για το αγόρι μου (μέχρι κακιάρες μπορώ να πω ), ή λέγαν λόγια για μένα σε τρίτους (άσχετα τελείως, πχ για τη σχολή)

Το δικό μου συμπέρασμα είναι το εξής: οι πραγματικοί φίλοι δεν φαίνονται μόνο στα δύσκολα, αλλά κυρίως στα εύκολα. Τότε καταλαβαίνεις αν χαίρονται με τη χαρά σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Οι πραγματικοί φίλοι ξεχωρίζουν και τους έχεις πάντα πολύ "ψηλά"

Υπάρχουν όμως φορές που συναναστρέφεσε με ανθρώπους που ένω ξέρεις πως δεν είναι οι "αδελφές ψυχές" σου, ελπίζεις πως μπορούν να γίνουν φίλοι σου γιατί διακρίνειες σε αυτούς στοιχεία που πραγματικά εκτιμάς (αν και κατά βάθος ξέρεις πως είναι διαφορέτικοι από εσένα...). Το πρόβλημα ξεκινάει όταν αντιληφθείς πως το "σαράκι" της κακόβουλης ζήλειας που τρύπωσε αναίτια σε πηγαίνει "πίσω" ένω θα έπρεπε η φίλια να σε πηγαίνει μόνο μπροστά και να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο......

Συμφωνω σε ολα.
Το θεμα ειναι οτι εγω σε αυτον (βασικα 2 ηταν) ηξερα οτι ειναι διαφορετικος-οι απο εμενα.
Και ενταξει δεν θελω οι φιλοι μου να ειναι σαν εμενα.Ας ειναι "διαφορετικοι", αρκει να με εκτιμανε και να ειναι ειλικρινεις απεναντι μου και να με αγαπανε.
Και να μπορουμε να επικοινωνησουμε.
Οτι ακριβως δινω εγω και μαλιστα απλοχερα.
Λοιπον, εγω με αυτους πως σκατα την πατησα;
Μιλαμε εδειχναν ενα τελειως διαφορετικο προσωπο απο αυτο που βγηκε στο τελος...
Τι να πω;
Και ψηλα τους ειχα και το χερι μου στην φωτια ειχα βαλει για την παρτη τους...
Μεχρι που καηκα ο μα...πας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Skoulikadera---]

Συμφωνω σε ολα.
Το θεμα ειναι οτι εγω σε αυτον (βασικα 2 ηταν) ηξερα οτι ειναι διαφορετικος-οι απο εμενα.
Και ενταξει δεν θελω οι φιλοι μου να ειναι σαν εμενα.Ας ειναι "διαφορετικοι", αρκει να με εκτιμανε και να ειναι ειλικρινεις απεναντι μου και να με αγαπανε.
Και να μπορουμε να επικοινωνησουμε.
Οτι ακριβως δινω εγω και μαλιστα απλοχερα.
Λοιπον, εγω με αυτους πως σκατα την πατησα;
Μιλαμε εδειχναν ενα τελειως διαφορετικο προσωπο απο αυτο που βγηκε στο τελος...
Τι να πω;
Και ψηλα τους ειχα και το χερι μου στην φωτια ειχα βαλει για την παρτη τους...
Μεχρι που καηκα ο μα...πας!

Mario όσο ζούμε μαθαίνουμε σωστά? (θα στο έλεγα λατινικά άλλα δεν είμαι καλή) Μη μετανιώνεις για τίποτα από την στιγμή που τα έχεις καλά με τον εαυτό σου δεν χρειάζετε... ακόμη και αν έσπασες τα μούντρα σου δεν πηράζει, αν το γράφημα της ζώης μας ήταν flat line χωρίς όλες αυτές τις ανατροπές τότε μάλλον δεν θα άξιζε το ταξίδι.....

Όσο για το άλλο ... έγω το χέρι μου στην φωτιά δεν το βάζω ούτε για τον εαυτό μου (λέμε τώρα) κράτα και μια πισίνη έτσι για άμυνα....Μην παρεξηγηθώ δεν εννοώ να είσαι καχύποπτος με όλους όμως καμιά φορά δεν ξέρουμε με σιγούρια να απαντήσουμε για τις δικές μας αντιδράσεις σε πιθάνά σενάρια της ζωής πως θα είμαστε σίγουροι για τους άλλους?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Mario όσο ζούμε μαθαίνουμε σωστά? (θα στο έλεγα λατινικά άλλα δεν είμαι καλή) Μη μετανιώνεις για τίποτα από την στιγμή που τα έχεις καλά με τον εαυτό σου δεν χρειάζετε... ακόμη και αν έσπασες τα μούντρα σου δεν πηράζει, αν το γράφημα της ζώης μας ήταν flat line χωρίς όλες αυτές τις ανατροπές τότε μάλλον δεν θα άξιζε το ταξίδι.....

Όσο για το άλλο ... έγω το χέρι μου στην φωτιά δεν το βάζω ούτε για τον εαυτό μου (λέμε τώρα) κράτα και μια πισίνη έτσι για άμυνα....Μην παρεξηγηθώ δεν εννοώ να είσαι καχύποπτος με όλους όμως καμιά φορά δεν ξέρουμε με σιγούρια να απαντήσουμε για τις δικές μας αντιδράσεις σε πιθάνά σενάρια της ζωής πως θα είμαστε σίγουροι για τους άλλους?

Eχεις απολυτο δικιο σε ολα οσα εγραψες.
Και αυτο καταλαβα κι εγω...οτι πρεπει να μην τα δινω ολα και να κραταω μια "πισινη" οπως πολυ σωστα ειπες.
Και φυσικα οσο ζουμε μαθαινουμε και μια ζωη δεν ειναι αρκετη να μαθουμε ουτε τα μισα...
Δεν μετανιωνω για τιποτα, εγω ξερω μονο πως φερθηκα αψογα και πως ημουν παντα "εκει".
Κοντα τους.
Απλως σου μενει αυτο το πικρο "γιατι"...(κι εμενα μου εχουν μεινει κανα δυο...γερα!)
Τι να πω... τα ειπες ολα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Εμένα πάντως, όσο αστείο ή μηδαμινό κι αν ακούγεται η χειρότερη περίπτωση τέτοιας "ζήλιας" ήταν αυτή που είχα βιώσει σαν πολύ μικρό παιδάκι και με επηρεάζει ακόμα και τώρα, πολλά χρόνια μετά.
Όταν, στο δημοτικό ακόμα, τα άλλα παιδάκια με κορόιδευαν και με έκαναν να κλαίω κάθε μέρα χωρίς να καταλαβαίνω γιατί χαιρόμουν που είχα τουλάχιστον μια φίλη. Έλα όμως που τελικά μετά απο 6 χρόνια φιλίας έμαθα οτι αυτή ήταν που διέδιδε διάφορα για μένα και είχε στρέψει ολόκληρο το σχολείο (!) εναντίον μου! Και η πλάκα είναι οτι πολλοί μου έλεγαν οτι με ζήλευε και με έθαβε αλλά εγώ δεν τους πίστευα γιατί τη θεωρούσα φίλη μου, και παρέβλεπα τυχόν σποντίτσες κατα καιρούς.
Όσο αστείο κι αν σας φαίνεται, αυτά τα 6 χρόνια "περιθωριοποίησης" που ένιωσα σε τόσο τρυφερή ηλικία με έχουν σημαδέψει και ακόμα και σήμερα βλέπω ίχνη τους στο χαρακτήρα μου. Ευχτυχώς και μερικά καλά στοιχεία του χαρακτήρα μου οφείλονται σε αυτό, όχι μόνο κακά. Και αν σας φαίνεται γελοία η ιστορία επειδή ήταν μικρές οι ηλικίες ένα έχω να πω: να χαίρεστε που δεν ζήσατε ποτέ τέτοια κατάσταση και γι'αυτό και δεν μπορείτε να νιώσετε απο μια αφήγηση πόσο απαίσιο ήταν, ειδικά για κάποιον ευαίσθητο άνθρωπο ( ).
Πάντως τόσα χρόνια μετά δεν μπορώ να πω οτι αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω και να το αλλάξω αυτό θα το έκανα. Πολλά στοιχεία που μου αρέσουν στο χαρακτήρα μου είναι απόρροια αυτής της κατάστασης και μπορώ να πω οτι με ωρίμασε πιο γρήγορα απο τους συνομηλίκους μου που ως παιδάκια αυτής της ηλικίας τους έρχονταν όλα ρόδινα.
Αυτά απο μένα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.