Μόνο την πρωήν μωρέ; Όλες.

Παλιά τσίτωνα πανεύκολα ακόμα και ονόματα να άκουγα. Σύγκρινα συνέχεια τον εαυτό μου με άλλες, είτε πρώην είτε άλλες που του την έπεφταν μόνο, και μάντεψε; πάντα ένιωθα κατώτερη και ότι η άλλη έχει πιο πολλά από μένα, και γενικά είχα απίστευτη ανασφάλεια και φοβόμουν μήπως δε του αρέσω αρκετά και ότι είναι μαζί μου από οίκτο( ο οποίος δεν ήξερα καν από πού είχε προκύψει

), και τέτοιες άλλες βλακείες.
Σε γενικές γραμμές πάντως, πιστεύω ότι είναι θέμα αυτοπεποίθησης και επιβεβαίωσης. Aν δεν τα έχεις, θα ζηλέψεις χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, χωρίς να σου δίνει καν δικαιώματα.
Βέβαια τώρα μετά από καιρό δε είμαι τόσο ζηλιάρα, και δε το δείχνω τόσο έντονα γιατί έχω αλλάξει και εγώ γενικά σα χαρακτήρας, και ούτε έχει τύχει να ξαναμιλήσουμε για τέτοια θέματα, οπότε αντέχω περισσότερο.
Τώρα που με σκέφτομαι δεν αντέχομαι ρε φίλε, ίσως να έχουν και δίκιο όταν με λένε υστερική.