Παλιότερα σε τραγικό βαθμό.
Κατίνα μέχρι αηδίας, έψαχνα μανιωδώς λεπτομέρειες και φωτογραφίες, όταν τους ξέφευγαν κάνα δύο πράγματα με έπιανε υστερία ζήλειας και αποζητούσα την επιβεβαίωση συνεχώς, ακόμη απορώ γιατί έμεναν μαζί μου, εγώ θα με είχα σπάσει στο ξύλο.
Δεν μπορώ μέχρι σήμερα να βρω το λόγο που έκανα τόσο κακό στον εαυτό μου και τις τότε σχέσεις μου...
Τελικά όμως, μεγαλώσαμε,σοβαρέψαμε και τα βρήκαμε με τον εαυτό μας!
Δεν με απασχολεί πλέον καθόλου η πρώην ή τι έκαναν ή τι ένιωσε μαζί της (αρκεί να μην πληρώνω "σπασμένα" της), με ενδιαφέρει τι κάνει τώρα, τι κάνει μαζί μου.
Στη τελική και εγώ έχω ένα παρελθόν, δε φύτρωσα σε παρθεναγωγείο, το γεγονός ότι είναι πρώην και όχι νυν κάτι λέει, οπότε ποιος ο λόγος να τα σκαλίζουμε και να χαλάμε τις καρδιές μας; το λέει και το τραγούδι άλλωστε, για ταξίδια που δεν ήθελες τι σε πιάνει και πάλι κλαις;