Ηθικά διλήμματα

[Ηρώ]

Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό είναι ότι θα έκλεινα μάτια, αυτιά και θα άφηνα να σκοτωθούν οι 5.
Η θέση της Αθηνάς με έκανε να προβληματιστώ.
Σε πρώτη σκέψη θα έλεγα πως αν ήταν ανάμεσα στους 5 κάποιος που αγαπώ πολύ, θα έστρεφα το βαγονέτο προς τον έναν. Έτσι βέβαια ίσως έβρισκα τον μπελά μου και θα υπήρχε κίνδυνος να με κατηγορήσουν ότι έλαβα αυτή την απόφαση λόγω του ότι ήμουν συναισθηματικά επηρεασμένη.. και να βρεθώ να δικάζομαι για δολοφονία. Όπως και να ΄χει νομίζω πως θα το έστρεφα.

Ο fantasmenos έθεσε το θέμα της δικαιοσύνης και νομίζω πως αυτή με έκανε αρχικά να επιλέξω το να σκοτωθούν οι 5. Ήταν σε λάθος χρόνο στη λάθος θέση και είναι "δίκαιο" να πεθάνουν.
Μια άλλη εξήγηση που μπορεί να δοθεί στην τελική μας επιλογή είναι κατά πόσο πιστεύουμε στη μοίρα. Αν θεωρούμε δηλαδή ότι κάποια πράγματα είμαστε σε θέση/έχουμε τη δύναμη να τα αλλάξουμε/ορίσουμε ή αποδεχόμαστε τις καταστάσεις και συμβιβαζόμαστε με αυτές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cibyllian]

Ο Micheal Sandel διδάσκει πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Σε κάποιο μάθημα περί δικαιοσύνης, έδωσε στους μαθητές του υπό τη μορφή παραδειγμάτων, τα ηθικά διλήμματα που θα παρουσιάσουμε στο παρόν θέμα:

Ηθικό δίλλημα 1ο:

Ας υποθέσουμε ότι είστε ο μηχανοδηγός ενός βαγονέτου μέσα σε ένα στενό τούνελ. Στο βάθος επάνω στις γραμμές, πέντε εργάτες δουλεύουν απορροφημένοι με την εργασία τους. Δοκιμάζετε να σταματήσετε το βαγονέτο, αλλά τα φρένα δεν πιάνουν.
Νιώθετε απελπισμένος καθώς γνωρίζετε ότι εάν πέσετε επάνω τους, θα σκοτωθούν όλοι. Ας υποθέσουμε ότι το γνωρίζετε αυτό με βεβαιότητα.
Τότε βλέπετε στα δεξιά σας μια βοηθητική παράκαμψη, στο τέλος της οποίας εργάζεται ένας μόνον εργάτης. Το τιμόνι του βαγονέτου λειτουργεί και μπορείτε εάν θέλετε να στρίψετε το βαγονέτο, σκοτώνοντας αυτόν τον ένα εργάτη.

Εσείς τι θα επιλέγατε να κάνετε και γιατί;

Να βάλω τις φωνές, να ακούσουν και να φύγουν από τη μέση ... δεν παίζει;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Δεν παίζει. Θεωρούμε δεδομένο ότι πρέπει να διαλέξουμε μια από τις "λύσεις" που προτείνονται. Διαφορετικά δεν θα ήταν καν ηθικό δίλημμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cibyllian]

Δεν παίζει. Θεωρούμε δεδομένο ότι πρέπει να διαλέξουμε μια από τις "λύσεις" που προτείνονται. Διαφορετικά δεν θα ήταν καν ηθικό δίλημμα.

In that case και δεδομένου ότι προσωπικά θα ζούσα την υπόλοιπη ζωή μου με τύψεις και στη μια και στην άλλη περίπτωση, νομίζω ότι θα το έστριβα προς τον έναν, από την άποψη ότι θα έκανα λιγότερους ανθρώπους δυστυχισμένους (για τους συγγενείς των θυμάτων μιλάω).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ένα είναι το σίγουρο... Δεν υπάρχει πιο ανήθικο πράγμα από τα ηθικά διλήμματα

Παρόλο που η συνείδησή μου δεν καλύπτεται απόλυτα από την "ποσοτική αξία" της ζωής (πέντε ζωές είναι σημαντικότερες από μια), πιστεύω πως κι εγώ θα έστριβα το τιμόνι προς τον ένα, ώστε να επιτύχω το μικρότερο κακό.

Αν τώρα στη θέση του ενός βρισκόταν ένας αγαπημένος μου άνθρωπος, δεν θα μου ήταν εύκολο να τον θυσιάσω. Αφού στην καθημερινότητα δεσμευόμαστε να φροντίζουμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα, με κάθε δυνατό τρόπο, δεν βλέπω γιατί αυτή η περίπτωση να αποτελέσει εξαίρεση.
Ακόμη και στο δικαστήριο απ' όσο γνωρίζω, μια μάνα δεν είναι υποχρεωμένη να καταθέσει ενάντια στο παιδί ή το σύζυγό της. Ίσως λοιπόν εάν δικαζόμουν να μου αναγνωριζόταν αυτό το ελαφρυντικό.

Το ερώτημα βέβαια αλλάζει άρδην εάν προσθέσουμε στην εξίσωση την παράμετρο που έθεσε ο Great Chaos, για το πλήθος των ατόμων που είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για να σώσουμε το αγαπημένο πρόσωπο.

Μιλάμε για μια κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει χρόνος για λογικές διεργασίες, όπου στην ουσία θα επικρατήσουν οι αυτοματισμοί μας οι οποίοι έχουν διαμορφωθεί καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας και καθορίζουν το ηθικό μας σύστημα και τη συνείδησή μας. Αυτός πιστεύω θα ήταν και ο λόγος για τον οποίο δεν θα μπορούσα να βλάψω ένα παιδί που θα στεκόταν στις ράγες, ακόμη κι αν δεν έχω μια ιδιαίτερα καλή δικαιολογία γι' αυτό.

Το πρόβλημα σε όλο αυτό είναι το ότι μπαίνουμε στη θέση της μοίρας ή του Θεού (όπως θέλετε πείτε το) και καλούμαστε να ζυγίσουμε και να αποφασίσουμε ποια ζωή βαρύνει περισσότερο ή αν πέντε ζωές είναι σημαντικότερες από τη μια κτλ... Αυτό από μόνο του μπορεί να πει κανείς ότι είναι ανήθικο αλλά ταυτόχρονα αναπόφευκτο.

Μπορεί σενάρια σαν αυτό να είναι ακραία, σκεφτείτε όμως πως υπάρχουν άνθρωποι που καλούνται να παίρνουν τέτοιες αποφάσεις για τις τύχες χιλιάδων ανθρώπων ερήμην τους και μάλλον αυτούς ακριβώς προετοιμάζει το Harvard...

fantasmene, δεν πρόκειται για πείραμα, αλλά για ένα θεωρητικό ερώτημα που ετέθη μέσα σε μια τάξη.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Sandel τελειώνοντας το πρώτο μάθημα είπε στους μαθητές του:
"Ένας τρόπος να σας παρουσιάσω αυτή τη σειρά μαθημάτων είναι λέγοντάς σας ότι παρακολουθώντας τα και διαβάζοντας αυτά τα βιβλία, θα γίνετε καλύτεροι και πιο υπεύθυνοι πολίτες, όμως αυτή θα ήταν μια παραπλανητική υπόσχεση. Η πολιτική φιλοσοφία μπορεί να σας κάνει χειρότερους πολίτες, ή τουλάχιστον να σας κάνει χειρότερους, πριν σας κάνει καλύτερους".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Πάντως ό,τι κι αν επιλέξουμε ένα είναι το σίγουρο: οτι θα μετανιώνουμε για μια ζωή, θα μας φάνε οι τύψεις και το καταραμμένο "Και αν;...".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Δε σκοτωνω ανθρωπο και τρις να μου διναν
Θα πηδουσα απεξω να φυγω γω κι ας πηγαινε το βαγονετο οπου θελει. Διοτι αν ημουν υπαιτια για φονο, δε θα χα δυναμη για αυτοκτονιες μετα, μου τη δινουν.Μπορει να σταματουσε εκπληκτως το βαγονακι αλλα εγω θα ειχα...παπαλα.
Παντως μεχρι τελους θα χα καθαρη συνειδηση.

Χωρις πλακα.
Τι σημαινει αυτη μου η απαντηση?

Πάντως ό,τι κι αν επιλέξουμε ένα είναι το σίγουρο: οτι θα μετανιώνουμε για μια ζωή, θα μας φάνε οι τύψεις και το καταραμμένο "Και αν;...".

Παλι καλα, το χειροτερο θα το γλιτωνα!
Μου τη δινουν οι τυψεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Δε σκοτωνω ανθρωπο και τρις να μου διναν
Θα πηδουσα απεξω να φυγω γω κι ας πηγαινε το βαγονετο οπου θελει. Διοτι αν ημουν υπαιτια για φονο, δε θα χα δυναμη για αυτοκτονιες μετα, μου τη δινουν.Μπορει να σταματουσε εκπληκτως το βαγονακι αλλα εγω θα ειχα...παπαλα.
Παντως μεχρι τελους θα χα καθαρη συνειδηση.

Χωρις πλακα.
Τι σημαινει αυτη μου η απαντηση?




Παλι καλα, το χειροτερο θα το γλιτωνα!
Μου τη δινουν οι τυψεις.

Το να πηδήξεις έξω από το βαγονάκι δεν θα έσωζε τους ανθρώπους από το θάνατο. Αντίθετα, θα είχες πάντοτε στο μυαλό σου πως μπορούσες να σώσεις τέσσερις κι εσύ προτίμησες να λακίσεις. Τούτο δεν θα σου προκαλούσε τύψεις;

Ακόμη κι αν παρέμενες μέσα στο βαγονέτο, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Οι επιλογές είναι ξεκάθαρα δύο: Να στρίψεις το τιμόνι, ή να μην το στρίψεις. Εσύ πηδώντας από το βαγονέτο επιλέγεις σαφώς το δεύτερο. Δεν έχει σημασία ο τρόπος με τον οποίο θ' αποφύγεις να το πράξεις αυτό...

Θα το ξαναπώ, όπως το είπε και ο Γκαντέμης: Η αποφυγή τέλεσης πράξης, είναι εξίσου ισχυρή επιλογή, όπως και η τέλεσή της. Δεν νομίζω ότι μας απαλλάσσει από το ηθικό βάρος της απόφασης...

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, εδώ δεν σχολιάζω την ίδια την επιλογή, αλλά την αιτιολόγησή της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kleftra]

Μπορεί σενάρια σαν αυτό να είναι ακραία, σκεφτείτε όμως πως υπάρχουν άνθρωποι που καλούνται να παίρνουν τέτοιες αποφάσεις για τις τύχες χιλιάδων ανθρώπων ερήμην τους και μάλλον αυτούς ακριβώς προετοιμάζει το Harvard...

Ξέρεις ποιο είναι το αστείο?Όσο διάβαζα το θέμα σου το πρώτο πράγμα που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν μια παρόμοια συζήτηση που είχαμε κάνει στο φόρουμ πριν χρόνια με αφορμή την 11/9 και το σενάριο να καταρρίψουν το 3ο(αν θυμάμαι καλά) αεροπλάνο προκειμένου να μην πέσει σε στρατηγικό ή άλλο στόχο, και παρόλο που ο χαοτικός supervisor ανέφερε την θεωρία του ωφελισμού είχα πει να σταθώ στο δικό σου το δίλημμα και να μην το αναλύσω παραπάνω.
Γνωρίζω πως κάποιες φορες δεν γίνεται διαφορετικά, πως δεν ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που μπορουν να πάρουν σκληρές αποφάσεις για τους άλλους, κατανοώ πόσο απαραίτητο είναι να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι.Αυτό που με τρομοκρατεί είναι το "ποιοι" είναι αυτοί οι άνθρωποι και το πως μπορούν να χρησιμοποιήσουν την παραπάνω θεωρία για να δικαιολογήσουν προαποφασισμένες και προμελετημένες ενέργειες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Το να πηδήξεις έξω από το βαγονάκι δεν θα έσωζε τους ανθρώπους από το θάνατο. Αντίθετα, θα είχες πάντοτε στο μυαλό σου πως μπορούσες να σώσεις τέσσερις κι εσύ προτίμησες να λακίσεις. Τούτο δεν θα σου προκαλούσε τύψεις;

Ακόμη κι αν παρέμενες μέσα στο βαγονέτο, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Οι επιλογές είναι ξεκάθαρα δύο: Να στρίψεις το τιμόνι, ή να μην το στρίψεις. Εσύ πηδώντας από το βαγονέτο επιλέγεις σαφώς το δεύτερο. Δεν έχει σημασία ο τρόπος με τον οποίο θ' αποφύγεις να το πράξεις αυτό...

Θα το ξαναπώ, όπως το είπε και ο Γκαντέμης: Η αποφυγή τέλεσης πράξης, είναι εξίσου ισχυρή επιλογή, όπως και η τέλεσή της. Δεν νομίζω ότι μας απαλλάσσει από το ηθικό βάρος της απόφασης...

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, εδώ δεν σχολιάζω την ίδια την επιλογή, αλλά την αιτιολόγησή της.

Μα ή ο 1 θα σκοτωνόταν ή οι 5. Δε βρίσκω διαφορά στον 1 με τους 5. Μπορει αυτη η μια να ηταν εγκυος με 5δυμα. Αφου δε θα μπορουσα να σωσω κανεναν (δεν υπαρχουν πιθανοτητες οπως ειπατε) τοτε θα σκοτωνομουν εγω πρωτη κι επειτα μπορει οι 5, μπορει ο 1. Που τυψεις? Στον αλλο κοσμο? Κι εκει κυνηγανε? Τωρα αν την ωρα που επεφτα, εκανα τη κινηση να στριψω τιμονι ή οχι, δεν ξερω. Οπως μου βγαινε.
Δηλαδη, προτιμω να ''φυγω'' , παρα να πρεπει εγω να αποφασισω για την τυχη και τη ζωη 6 ανθρωπων. Δε σκεφτομαι τωρα αν ειναι ηθικο ή ανηθικο, αλλα κυριως η καθαρη συνειδηση ως το τελος για τους συνανθρωπους μου, να κανω αυτο που θεωρω σωστο. Τωρα, αν ειχαμε και κινητα στο τουνελ, θα τους τηλεφωνουσα να μου πουν τι προτιμουν, ξερω γω?
Ρε συ Χαος, νομιζω πως σε τετοιο θεμα δε τιθεται θεμα ηθικης. Δηλαδη ειναι να μη σου τυχει. Ας πουμε, εκει θα φανει αν εχεις ηθικη ή οχι ή κατα τη πορεια της ζωής σου πιο πριν, πχ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Obscura]

Μα ή ο 1 θα σκοτωνόταν ή οι 5. Δε βρίσκω διαφορά στον 1 με τους 5. Μπορει αυτη η μια να ηταν εγκυος με 5δυμα. Αφου δε θα μπορουσα να σωσω κανεναν (δεν υπαρχουν πιθανοτητες οπως ειπατε) τοτε θα σκοτωνομουν εγω πρωτη κι επειτα μπορει οι 5, μπορει ο 1. Που τυψεις? Στον αλλο κοσμο? Κι εκει κυνηγανε? Τωρα αν την ωρα που επεφτα, εκανα τη κινηση να στριψω τιμονι ή οχι, δεν ξερω. Οπως μου βγαινε.
Δηλαδη, προτιμω να ''φυγω'' , παρα να πρεπει εγω να αποφασισω για την τυχη και τη ζωη 6 ανθρωπων. Δε σκεφτομαι τωρα αν ειναι ηθικο ή ανηθικο, αλλα κυριως η καθαρη συνειδηση ως το τελος για τους συνανθρωπους μου, να κανω αυτο που θεωρω σωστο. Τωρα, αν ειχαμε και κινητα στο τουνελ, θα τους τηλεφωνουσα να μου πουν τι προτιμουν, ξερω γω?

Θα μπορούσες να σώσεις ή τους 5 ή τον έναν, όχι όμως κανέναν ούτε κι όλους.

Χαχα, σε τέτοιου είδους κουίζ αυτή είναι συνήθως η πρώτη μου αντίδραση: "έι, ποια είμαι εγώ να αποφασίσω, εγώ δε σκοτώνω κανέναν, προτιμώ να τινάξω τα μυαλά μου στον αέρα από το να σκοτώσω, προτιμώ να με σκοτώσουν από το να σκοτώσω κτλ". Αυτό το Υπερεγώ θα μας φάει

Είναι κάποιος που ετοιμάζεται να πατήσει τη σκανδάλη και να σκοτώσει τον αγαπημένο σου άνθρωπο. Εσύ κρατάς ένα όπλο και μπορείς να τον σταματήσεις μονάχα σκοτώνοντάς τον. Τι κάνεις;

Πάντως είναι κατιτίς που παρατηρείται και στη φύση, όταν είσαι μεταξύ δύο επιλογών και σε ταλανίζουν και αμφιταλαντεύεσαι στο τέλος είναι πολύ πιθανό να κάνεις κάτι άλλο άσχετο από αυτά τα δύο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Είναι κάποιος που ετοιμάζεται να πατήσει τη σκανδάλη και να σκοτώσει τον αγαπημένο σου άνθρωπο. Εσύ κρατάς ένα όπλο και μπορείς να τον σταματήσεις μονάχα σκοτώνοντάς τον. Τι κάνεις;

Εκει θα το πατουσα!!

Πάντως είναι κατιτίς που παρατηρείται και στη φύση, όταν είσαι μεταξύ δύο επιλογών και σε ταλανίζουν και αμφιταλαντεύεσαι στο τέλος είναι πολύ πιθανό να κάνεις κάτι άλλο άσχετο από αυτά τα δύο.

Αυτο! Ισχυει!

Μια τριτη επιλογη δεν παιζει καθολου?!


Ενδιαφερον το θεμα αυτο ιζι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Και γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρον όταν ο Sandel αλλάζει τα δεδομένα της ιστορίας ως εξής:

Δίλημμα 1ο, παραλλαγή:

Έστω ότι τώρα δεν βρίσκεστε μέσα στο βαγονέτο, αλλά παρακολουθείτε τη σκηνή από έναν εξώστη. Βλέπετε ένα βαγονέτο να κατευθύνεται με ταχύτητα πάνω σε πέντε εργάτες που εργάζονται εκείνη την ώρα στις ράγες.
Δίπλα σας στέκεται ένας ευτραφής κύριος, που για τις ανάγκες της ιστορίας θα υποθέσουμε ότι με τη μάζα του θα μπορούσε να σταματήσει το βαγονέτο και φυσικά να πεθάνει.

Θα σπρώχνατε αυτόν τον άνθρωπο από τον εξώστη, ώστε να σώσετε τα πέντε άτομα στο βάθος του τούνελ, ή όχι και γιατί;


Εάν στην πρώτη περίπτωση απαντήσατε ότι θα σώζατε τους πολλούς εις βάρος του ενός, (μαζί σας κι εγώ... ) αυτή τη φορά θα κάνατε το ίδιο;
Δηλαδή θα σπρώξετε ένα άτομο στις ράγες, για να σώσετε πέντε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kleftra]

Όχι ακριβώς για όσα είπα και στην αρχική μου απάντηση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

'Oχι, δεν θα τον έσπρωχνα, γιατί αυτός ήταν πιο τυχερός που είναι μακρυά και δεν έχω δικαίωμα να επέμβω βίαια στο πεπρωμένο του που δεν είναι να χάσει πρόωρα τη ζωή του. Δεν ήταν το γραφτό του και συμπαθώ και τους χοντρούς πολύ για να ελαφρύνουμε όλο αυτό το γκραν γκινιόλ. Στην πρώτη περίπτωση μόνο αυθόρμητα και αστραπιαία λόγω αντανακλαστικών θα πήγαινα στον έναν. Με την λογική αν οι 3 ήταν αυτό που περιέγραψα, δηλαδή άτεκνοι ή πολύ μεγάλοι, χωρίς να αφήνουν πίσω μια άρρωστη γυναίκα ανίκανη για εργασία θα πήγαινα σ'αυτούς. Και οι δυο πράξεις είναι αστραπιαίες,οπότε κατά τη γνώμη μου το τεστ είναι σχεδόν άκυρο γιατί αλλιώς λειτουργούμε σε τέτοιες στιγμές αυθόρμητα, αλλιώς τώρα που διαλέγουμε συνειδητά, και η ηθική δεν είναι θέμα ταχύτητας και fast food.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Όχι ακριβώς για όσα είπα και στην αρχική μου απάντηση.

...για σένα ο Sandel έχει άλλο δίλημμα παρακάτω.

'Oχι, δεν θα τον έσπρωχνα, γιατί αυτός ήταν πιο τυχερός που είναι μακρυά και δεν έχω δικαίωμα να επέμβω βίαια στο πεπρωμένο του που δεν είναι να χάσει πρόωρα τη ζωή του.

Μα το ίδιο ισχύει και για τον εργάτη στην βοηθητική γραμμή. Ήταν πιο μακριά και δεν φαινόταν να είναι στο πεπρωμένο του να χάσει πρόωρα τη ζωή του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Μα το ίδιο ισχύει και για τον εργάτη στην βοηθητική γραμμή. Ήταν πιο μακριά και δεν φαινόταν να είναι στο πεπρωμένο του να χάσει πρόωρα τη ζωή του.

Μα αυτόν είπα ότι θα τον έσωζα επειδή είναι πατέρας ανήλικων παιδιών με μια ανίκανη άρρωστη για εργασία σύζυγο, ενώ οι άλλοι όχι. Αυθαίρετα θεώρησα ότι τους γνωρίζω επειδή δουλεύουμε στο ίδιο εργοτάξιο, ενώ στο μπαλκόνι δεν έχω ιδέα ποιοί είναι όλοι αυτοί κάτω, αλλά τον διπλανό μου τον γνωρίζω για να βρίσκεται δίπλα μου μέσα στο σπίτι ή στο γραφείο μου. Πολύ φαντασία ; Δεν ξέρω, αλλά έτσι το είδα. Επιπλέον επιμένω ότι η ηθική = συνείδηση, άρα οφείλουμε να έχουμε υπόψην ότι η συνείδηση δεν λειτουργεί καθαρά σε τέτοιες αστραπιαίες στιγμές και το μυαλό θολώνει από πανικό για όλους ανεξαιρέτως. Κανείς δεν θα ήταν αρκετά ψύχραιμος και αποφασισμένος για να πάρει απόφαση να κάνει το ένα ή το άλλο, αλλά δεν θα άφηνα ποτέ 3 ορφανά και μια άρρωστη γυναίκα στο δρόμο αν οι 3 ήταν γέροι λόγω προσωπικών βιωμάτων ίσως δεν θέλω να πονάει κανένα παιδί για θάνατο. Ούτε τον χοντρό θα τον έριχνα κάτω, δεν χρωστάει τίποτα να πληρώσει το κάρμα και την ατυχία των άλλων που είναι κάτω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ναι βρε Δόκτωρα, αλλά στην αρχική εξιστόρηση δεν μας δίδεται τέτοιο στοιχείο, ότι δηλαδή γνωρίζουμε κάποιον ή όλους όσους εμπλέκονται στο συμβάν.
Αν υποθέσουμε ότι σου είναι όλοι άγνωστοι και στις δύο περιπτώσεις, τότε τι θα έκανες;

Υπενθυμίζω ότι δεν πρόκειται ούτε για πείραμα, ούτε για τεστ και δεν υπάρχει σωστή απάντηση!
Το τόπικ ανοίχθηκε για να προβληματιστούμε επάνω σε έννοιες όπως η δικαιοσύνη και η ηθική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Το τόπικ ανοίχθηκε για να προβληματιστούμε επάνω σε έννοιες όπως η δικαιοσύνη και η ηθική.

Αν δεν γνωρίζουμε κανέναν (αν δηλαδή δεν μπαίνει μέσα η υποκειμενικότητα σε ένα θέμα) δεν μπορεί να εξεταστεί η ηθική. Αν το θέμα είναι όπως ξεκίνησε (5 V 1) εννοείται οτι όλοι θα επέλεγαν να "θυσιάσουν" ερήμην τους τον έναν. Ούτε ηθικό είναι ούτε δίκαιο. Ούτε όμως ανήθικο ούτε άδικο.

Η ηθική μπαίνει εκεί που εξαρτάς από την απόφαση αυτή τη δική σου ζωή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kleftra]

Α Αν το θέμα είναι όπως ξεκίνησε (5 V 1) εννοείται οτι όλοι θα επέλεγαν να "θυσιάσουν" ερήμην τους τον έναν.

Kαλή μου δεν εννοείται, ήδη 3 άτομα με εμένα μέσα επέλεξαν τους 5, με το θέμα δεδομένο όπως ακριβώς ξεκίνησε.

Η ηθική μπαίνει εκεί που εξαρτάς από την απόφαση αυτή τη δική σου ζωή.

Εκεί μπαίνει η αυτοθυσία, η ηθική μας παρεμβάλλεται ακόμη και όταν παίρνουμε αποφάσεις για άλλους, μη σου πω κυρίως τότε.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.