Τι προτιμάτε, έναν ηθικό αλλά αναποτελεσματικό οργανισμό ή έναν [highlight]ελαφρώς[/highlight] ανήθικο αλλά αποτελεσματικό;
Γιατί να μην είναι [highlight]και[/highlight] από την αντίστροφη "ηθικός αλλά [highlight]ελαφρώς [/highlight]αναποτελεσματικός";
Βασικά δώσε μας παραδείγματα. Ή μπορώ και να δώσω εγώ. Έχουμε δύο λέξεις κλειδιά: Ηθική - Αποτελεσματικότητα, που είναι υποκειμενικές. Εφόσον ο ορισμός είναι κάτι υποκειμενικό, στο παράδειγμα που θα δώσω επιλέγω να δώσω "αυθαίρετους" ορισμούς στις λέξεις. Όποιος διαφωνεί με τους ορισμούς ας μην απαντήσει στο παράδειγμα, απλά.
Ξεκινάω με ορισμούς
[Το κομμάτι μεταφέρθηκε στο τέλος του post γιατί θέλω καλύτερα να δώσουμε εμείς τον ορισμό "ηθικός" - "αποτελεσματικός" στο παράδειγμά μας.]
Παραθέτω το παράδειγμα
Έστω ότι ένα συγκεκριμένο μάθημα κορμού (υποχρεωτικό) στη σχολή μας είναι "αέρας". Δηλαδή σε σχέση με το τι θα μπορούσαν να μάθουν οι φοιτητές, δεν μαθαίνουν τί-πο-τα. Στην εξεταστική πέφτει η τρελή αντιγραφή, τα θέματα είναι πολύ εύκολα για το επίπεδο της σχολής, οι φοιτητές ανοίγουν στο χαλαρό βιβλίο και σημειώσεις και αντιγράφουν. Τα 9άρια και 10άρια πέφτουν στο χαλαρό. Και οι καθηγητές το γνωρίζουν, αλλά κάνουν τα "στραβά" μάτια. Το μάθημα κατά συνέπεια δεν είναι επιπέδου.
Κάποια στιγμή γίνεται συζήτηση για τις αντιγραφές σε MSN, σε forum, σε προσωπικό επίπεδο. Κάποια στιγμή, εκτυπώνει κάποιος
φοιτητής Α (που προφανώς δεν του άρεσε να ξεσκίζεται και να παίρνουν 10άρια οι άλλοι χωρίς διάβασμα) τις συζητήσεις και τις δίνει στους καθηγητές. Τα θέματα αλλάζουν, ο κόσμος κόβεται και το μάθημα "καίγεται". Οι επόμενες γενιές πρέπει να λιώσουν για να το περάσουν. Τόσο καιρό κανένας φοιτητής
(φοιτητής Β) δεν το 'κανε, αλλά προτιμούσε να περνάει το μάθημα "αέρα".
Ποιος φοιτητής είναι ο ηθικός και ποιος ο αποτελεσματικός; Ο Α ή ο Β;
**********************************************************
Και το κομμάτι που μετακίνησα, γιατί θέλω να δώσει καλύτερα ο καθένας τον δικό του ορισμό για το "αποτελεσματικός" - "ηθικός" στο συγκεκριμένο παράδειγμα.
Ξεκινάω με ορισμούς
Έστω ότι
ορίζουμε την αποτελεσματικότητα ενός μαθήματος ως "το επίπεδο ενός μαθήματος". Όπου "επίπεδο" κατά πόσον είναι υψηλού επιπέδου, υπάρχει αξιοκρατία στην εξεταστική, δεν πέφτει αντιγραφή και λοιπά.
Ορίζω ως
ηθικό φοιτητή το πόσο συναδελφικός είναι. Δηλαδή να μην είναι κομπλεξικός, να μην είναι παρτάκιας. Δεν μιλάω να τον "εκμεταλλεύονται" όλοι, αλλά τουλάχιστον αν ο φίλος του θελήσει μία βοήθεια να την δώσει.
Ξαναλέω, ο ορισμός είναι υποκειμενικός, αν δεν αρέσει σε κάποιον απλά ας μην απαντήσει στο παράδειγμα. Ο λόγος που το όρισα έτσι θα φανεί παρακάτω.
