Προς Epote, Harry Akritas και οποινδήποτε άλλο έχει προσεγγίσει το θέμα με λάθος τρόπο.
Δεν θα αναφερθώ στην υπόθεση της Ηριάννα, καθώς μια συγκεκριμένη υπόθεση δεν θα έπρεπε να επηρεάζει ένα ολόκληρο δικαστικό σύστημα. Οπότε θα την ονομάσω Α.
Ο Α, λοιπόν, κατηγορείται για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Βρέθηκε το βιολογικό του αποτύπωμα σε γεμιστήρα, σε ένα χώρο όπου φυλάσσονταν παράνομα όπλα από τρομοκράτες. Είναι αθώος; Είναι ένοχος; Ποιόν βιολόγο να ακούσουμε, αυτόν που λέει πως το αποτύπωμα είναι αξιόπιστο ή εκείνο που μας λέει το αντίθετο;
Σε τέτοιες δύσκολες αποφάσεις, οφείλουμε να παραμένουμε ψύχραιμοι και να αφήνουμε την δικαστική εξουσία να εκτελέσει τον ρόλο της. Αυτό ήταν πάντα ένα δύσκολο κατόρθωμα για τις κοινωνίες των ανθρώπων. Γενικότερα, οι άνθρωποι είναι ζώα που θέλουν πάντα να περνά το δικό τους. Σαν τους σκύλους και τους λύκους, θέλουν να κατουρούν σε κάθε γωνία, να μαρκάρουν την περιοχή τους. Αυτό το "μαρκάρισμα", φυσικά, είναι μεταφορικό. Στην καθημερινότητα μας επιτυγχάνεται με τον θυμό, την φωνή και τη βία.
Επιστρέφω στο αρχικό πρόβλημα μας, το οποίο είναι το ίδιο με τόσα χρόνια, δηλαδή η εμπιστοσύνη στο σύνταγμα και στην δικαστική εξουσία, η οποία μέσα στα έτη, δεν έχει δώσει δικαίωμα για αμφισβήτηση.
Στην περίπτωση του Α, η κατάσταση είναι λεπτή. Διέπραξε το έγκλημα; Τι πιστεύουν οι δικαστές; Ακόμα και οι ίδιοι οι δικαστές διαφωνούν, με το αίτημα του Α για αποφυλάκιση να απορρίπτεται με ψηφοφορία 3/2, δηλαδή 3 δικαστές να ψηφίζουν ΟΧΙ και 2 να ψηφίζουν ΝΑΙ.
Πέρα από αυτά, κατά την γνώμη μου θα πρέπει να ισχύει το τεκμήριο της αθωώτητας, δηλαδή, εκτός αποδείξεως του αντιθέτου, όλοι είμαστε αθώοι.
Έστω, λοιπόν, πως ο Α είναι αθώος. Εγώ έτσι τον βλέπω, ως αθώο. Οι δικαστές τον καταδίκασαν σκεπτόμενοι το μέλλον, δηλαδή δεν ήθελαν να τον αφήσουν ελεύθερο ώστε να επιστρέψει στην πιθανή τρομοκρατική του ενέργεια. Εγώ, λοιπόν, διαφωνώ με τους δικαστές. Τον Α τον βλέπω ως αδικημένο και αθώο. Το πραγματικό ερώτημα είναι Τι δικαιώματα έχω; Μπορώ να γράψω υπέρ του Α, να διαμαρτυρηθώ για εκείνον; Βεβαίως. Μπορώ να βγω στους δρόμους με πανό να φωνάξω και να διαμαρτυρηθώ για κάποιον που δεν μπορεί να κάνει το ίδιο; Βεβαίως. Μπορώ να βγω στους δρόμους με ένα λοστό και να αρχίσω να σπάω βιτρίνες και να καίω αμάξια; Όχι, αυτό δεν μπορώ να το κάνω.
Κάθεστε εδώ, σε αυτό το φόρουμ, και γράφετε γραμμές επί γραμμών για το τι είπαν οι βιολόγοι, για το αν είναι το DNA αξιόπιστο ή αναξιόπιστο. Κάθεστε, λοιπόν, και κοιτάτε το δέντρο ενώ χάνεται το δάσος. Η αθήνα κάηκε. Το συνειδητοποιείτε; Έχουμε πολλαπλά εγκλήματα τα οποία δίχως αμφιβολία συνέβηκαν, και εσείς κάθεστε και συζητάτε αν ένα άλλο έγλημα συνέβει ή όχι;
Επαναλαμβάνω, έχουμε πολλαπλά εγκήματα και εσείς γράφετε γραμμές επί γραμμών για τις αποφάσεις των βιολόγων. Το καταλαβαίνω πως το thread μιλά για την υπόθεση της Ηριάννα, ωστόσο τι σχέση έχει πλέον; Αν είχε ένα δίκαιο η Ηριάννα, τότε οι περιθωριακοί και ματαιόδοξοι αντιεξουσιαστές του εξαρχιστάν της το έχουν στερήσει. Εγώ, αν ήμουν στην θέση της Ηριάννα, θα ένιωθα ντροπή για την συμπεριφορά τους.
Να τελειώσω με ένα ρητορικό ερώτημα. Λέτε πως δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για την καταδίκη. Εγώ ρωτώ, αν υπήρχαν τα στοιχεία DNA του Κασιδιάρη σε ένα όπλο δίπλα από το πτώμα του Φύσσα, θα τον υπερασπιζόσασταν όπως κάνετε τώρα με την Ηριάννα; Δεν είμαι υπέρ του Κασιδιάρη, τον απεχθάνομαι. Αλλά να είμαστε λογικοί και αντικειμενικοί πάνω απ' όλα.
Υστερόγραφο
Υπάρχει κάτι που ξεχνούμε εμείς οι πολίτες του μοντέρνου δυτικού κόσμου. Αυτό το κάτι δεν το ξεχνούσαν ποτέ οι πολίτες του παλαιού δυτικού κόσμου. Είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες των ελεύθερων κοινωνιών. Ονομάζεται Διάκριση των Εξουσιών. Θα πρέπει να θυμόμαστε πως η αριστερά δεν αποδέχεται αυτή τη Διάκριση των Εξουσιών. Αυτό είνια επικίνδυνο και θα οδηγεί πάντοτε σε απολυταρικά, κολλεκτιβικά καθεστώτα. Τροφή για σκέψη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
