Διάβασα το θέμα μετά από αρκετές ημέρες απουσίας, μόλις τώρα. Πριν σου απαντήσω φίλε Παραφερνάλια, θα ήθελα να σε συγχαρώ θερμά για το θαυμάσιο κείμενο.
Εδώ μάλλον φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη. Αν ο Κινέζος απαιτήσει να πληρωθούν άμεσα τα ομόλογα, ο Αμερικανός με μπροστάρη τον Ισραηλίτη θα χτύπαγε αμέσως το Ιράν. Αν από την άλλη χτυπήσει πρώτος ο Αμερικάνος, ο Κινέζος θα αντιδράσει σίγουρα με εσωστρέφεια (τα λεφτά και στο μπαούλο).
Το ερώτημα είναι τι είναι αυτό που θα έγερνε την πλάστιγκα προς την μια ή την άλλη πλευρά ώστε να γίνει το τσαφ;
Εδώ είναι το ζήτημα!! Εγώ σκέφτομαι με βάση κάποια πράγματα που ανέφερα σε προηγούμενο ποστ μου. Με τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, οι Αμερικάνοι εξεδήλωσαν την επιθυμία τους ν' ανακηρυχθούν ως Παγκόσμια Ηγεμονία, η οποία θα επέβαλε σε όλη την υφήλιο μια "Παγκοσμιοποίηση" κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της, όπου και θα κυριαρχούσε τεχνολογικά και οικονομικά. Έκανε τέσσερις πολέμους, τον έναν εξ αυτών μέσα στην Ευρώπη, προκειμένου να τοποθετήσει τα πιόνια της στη Γεωπολιτική Σκακιέρα, σε νευραλγικά σημεία ελέγχου εμπορικών οδών και ενεργειακών κοιτασμάτων.
Είχα διαβάσει πριν από χρόνια κάποιον γεωπολιτικό αναλυτή, ο οποίος έλεγε ότι
οι ΗΠΑ, λόγω γεωπολιτικής θέσης, ΔΕΝ είναι ευνοημένες από πλευράς γεωστρατηγικής θέσης. Η σκακιέρα του Ανατολικού Ζητήματος είναι τοποθετημένη στην Ευρασία, τη μεγαλύτερη συνεχόμενη έκταση ξηράς στην υφήλιο, ο έλεγχος της οποίας αποτελεί προαπαιτούμενο για τη νίκη στο παιχνίδι της παγκόσμιας κυριαρχίας. Έτσι, για να ισοσταθμίσει τούτο το φυσικό της μειονέκτημα, η Αμερική είναι υποχρεωμένη να ξοδεύει πολύ μεγάλα ποσά σε διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων ή/και την επένδυση κεφαλαίων, προκειμένου να διατηρήσει τον έλεγχο.
Αυτό ακριβώς επιβεβαιώθηκε και στην πράξη! Οι παραπάνω πόλεμοι έχουν στοιχίσει στην Αμερική τεράστια ποσά, πράγμα που τελικά την αποδυνάμωσε οικονομικά. Αντίθετα, η Ρωσία και η Κίνα εκμεταλλεύτηκαν το χρόνο ώστε να μπουν στο καπιταλιστικό σύστημα, μετασχηματίζοντας με φρενήρεις ρυθμούς τις πρώην κομμουνιστικές οικονομίες τους σε καπιταλιστικούς κολοσσούς. Σήμερα είναι σε θέση να την απειλούν κιόλας και μάλιστα μόλις σήκωσαν κεφάλι, συνασπίστηκαν εναντίον της. Δεν δείχνει μια κλιμάκωση αυτό από την πλευρά της "Χερσαίας Δύναμης" -η οποία απαρτίζεται από τη συμμαχία Κίνας και Ρωσίας κι όχι από την Κίνα μόνο- που να μας κάνει εύλογα να υποθέτουμε ότι θα συνεχιστεί;
Μια πρόσφατη εξέλιξη αφορά το Ιράν, το οποίο ανακοίνωσε ότι κατάφερε να παρασκευάσει εμπλουτισμένο ουράνιο κι ότι προχωρά το πυρηνικό του πρόγραμμα. Το ενδιαφέρον ήταν ότι κανείς δεν τόλμησε τούτη τη φορά να το απειλήσει με επιθέσεις και τέτοια πράγματα, ούτε καν το Ισραήλ. Όλοι έκαναν τις πάπιες, με κάποιες χλιαρές διαμαρτυρίες του τύπου "καλά, αλλά πρέπει να χρησιμοποιείται αυστηρά για την παραγωγή ενέργειας", ενώ προηγουμένως βροντοφώναζαν ότι "
όποιος κατέχει την τεχνολογία για την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας, κατέχει και την τεχνολογία για την παραγωγή πυρηνικών όπλων". Το Αγγλοσαξωνικό-Εβραϊκό μπλοκ αρχίζει κι επιδεικνύει αδυναμία.
Γιατί να μην υποθέσουμε λοιπόν ότι εάν συνεχίστεί τούτη η αδυναμία, οι πρώην κόκκινοι δεν θα πάρουν θάρρος να επιτεθούν στις ΗΠΑ οικονομικά, ώστε να τις περιθωριοποιήσουν στο ρόλο περιφερειακής δύναμης;
Αν το δούμε από την άλλη πλευρά, εκείνη των ΗΠΑ,
πιστεύετε ότι θα εγκατέλειπαν τόσο εύκολα τα όνειρά τους για παγκόσμια κυριαρχία; Θα άφηναν τη δική τους παγκοσμιοποίηση να τους νικήσει; Η δική μου γνώμη είναι πως μάλλον όχι. Σε τέτοια περίπτωση, οι Αμερικανοί είναι αναγκασμένοι να συνεχίσουν την επιθετική οικονομική πολιτική, εάν θέλουν να καθυποτάξουν τη "Χερσαία Δύναμη". Εάν λοιπόν προσπαθήσουν οι ΗΠΑ να τη φέρουν σε δυσχερή οικονομικά θέση, με τη χρήση για παράδειγμα των Κερδοσκοπικών Κεφαλαίων εναντίον της, η "Χερσαία Συμμαχία" θα έχει κάθε λόγο ν' αντεπιτεθεί.
Τότε όμως, σύμφωνα και με αυτά που έγραψες κι εσύ παραπάνω, πιθανότατα θα συμβεί η επίθεση στο Ιράν, ειδικά εάν οι Αμερικανοί συνεχίσουν να μην μπορούν να ελέγξουν το Ιράκ και το δουν να στρέφεται προς τον κακό τους δαίμονα. Η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος δεν είναι στρατιωτικά αξιόμαχες και πρέπει μάλλον να προστατευτούν από τις ΗΠΑ, ειδάλλως η κατάληψή τους από το Ιράν θα είναι θέμα ημερών και υγιεινού περιπάτου.
Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε πως
μια ανάφλεξη τέτοιου μεγέθους στη συγκεκριμένη περιοχή θα φέρει αναπότρεπτα τον Γ' Π.Π., ειδικά εφόσον στην περιοχή υπάρχουν και οι θρησκευτικοί μύθοι που έχουν προλέξει κάτι τέτοιο. Η "Συντέλεια του Κόσμου" είναι τόσο βαθιά χαραγμένη στο συλλογικό υποσυνείδητο, μετά από αιώνες ενδελεχούς κατήχησης, όσο και άρρηκτα συνδεδεμένη με τη συγκεκριμένη περιοχή. Θα έλεγε κανείς ότι ο Μύθος κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του, ώστε να αυτοεκπληρωθεί.
Κάθε μεγάλος πόλεμος χρειάζεται κι έναν εξίσου μεγάλο μύθο, αναγκαίο για την πολιτική προπαγάνδα και γεννήτορα των απαραίτητων αφορμών. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να βάλουν τις μάζες να θυσιάσουν τις ζωές τους; Εδώ θα μπορούσαμε να πούμε ότι η "Ωραία Ελένη" είναι ήδη στο παραθύρι και περιμένει τον Πάρη που θα την απαγάγει...
Βαρόμετρο και πάλι ο Γερμανός! Δυστυχώς το έχει μάλλον στο dna του αυτός ο λαός. Αν η Γερμανία επιμείνει στην αλαζονική, ηγεμονική, αντι-ευρωπαική στάση της τότε θα παρασυρθεί εκ των πραγμάτων σε μια ολοένα και αυξανόμενη συναλλαγή με την Κίνα (ήδη γίνεται λόγος για τον Σινο-Γερμανικό άξονα) και μαζί με το γιουσουφάκι της Γαλλία θα διεκδικήσει μερίδιο στις αγορές της Ασίας γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια όλη την υπόλοιπη Ευρώπη.
Εδώ τα πράγματα γίνονται πιο ενδιαφέροντα.
Η γεωπολιτική θεωρία μας λέει ότι η μεγάλη "Χερσαία Δύναμη", θα είναι ολοκληρωμένη, μόνο εάν περιλαμβάνει και τη Γερμανία με τους δορυφόρους της (Αυστρία, Κάτω Χώρες, Πολωνία κλπ). Έτσι συμπληρώνεται η Heartland. Το μόνο που θα έχει πλέον να κάνει για να κερδίσει τον αγώνα, είναι να προσεταιριστεί την Τουρκία (ή σε αντίθετη περίπτωση να της επιτεθεί). Μόλις πάρει τα στενά της Πόλης στην κατοχή της, η παρτίδα θα τελειώσει, αφού:
1) Την Ελλάδα την έχει ήδη στο χέρι. Ο έλεγχος της Θεσσαλονίκης, πύλης των Βαλκανίων, ταυτόχρονα με την Πόλη, δίνει τεράστια δύναμη. Μήπως γι' αυτό μας κάνει τελευταία τον καλό ο κύριος Στρος Καν, του ΔΝΤ των Αγγλοσαξωνικών/Εβραϊκών συμφερόντων;
2) Ελέγχει την Ιρλανδία, θέτοντας έτσι ένα γερό αγκάθι στο πλευρό της Βρετανίας, η οποία ανήκει στο αντίπαλο στρατόπεδο, των Μεγάλων Ναυτικών Δυνάμεων.
3) Ελέγχει την Πορτογαλία, την Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία, παραδοσιακές Ναυτικές Δυνάμεις, οι οποίες σε αντίθετη περίπτωση θα έγερναν την πλάστιγγα διαφορετικά.
4) Εφόσον ελέγξει και τους Αλβανούς (με την αναμενόμενη ένταξή τους στην Ε.Ε.), τότε το προτεκτοράτο του Κοσσόβου όπου οι ΗΠΑ έχουν τοποθετήσει τη σημαία τους, είναι δυνατόν ν' αλλάξει χέρια.
Θα δημιουργηθεί τότε ένα τόξο και μια χορδή. Το τόξο θα ξεκινάει από Καναδά, ΗΠΑ, θα περνάει από Βρετανία, θα αγγίζει Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Ισραήλ, θα πιάνει Αυστραλία και θα καταλήγει Ιαπωνία (με βάση τα πρόσφατα WikiLeaks Αίγυπτος και Σαουδική Αραβία θερμοπαρακαλάνε για μια επίθεση στο Ιράν). Η χορδή θα αρχίζει από Γαλλία - Γερμανία, θα τεντώνει στη Ρωσία, θα τσιτώνει σε Ιράν, Κίνα και θα κάνει ίσως μια θηλιά σε Ινδία. Ερωτηματικό τι θα συμβεί με την Λατινική Αμερική και κυρίως την Βραζιλία που - εκτίμησή μου - θα επιρρεαστεί λιγότερο από την κρίση αυτή και μακροπρόθεσμα θα είναι η μεγάλη κερδισμένη.
Τη χορδή, δεν θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε "Άξονα"; Η τεντωμένη χορδή δεν προοιωνίζει την εκσφενδόνιση βέλους απ' το τόξο;
Μια ακόμη ενδιαφέρουσα εξέλιξη, μέσα από τις διαρροές της Wikileaks. Η Ε.Ε έχει ενημερώσει τις ΗΠΑ ότι συνεχίζει την παρουσία της στο Αφγανιστάν, μόνο και μόνο από σεβασμό προς το μεγάλο σύμμαχο. Καθιστά όμως σαφές ότι εάν δεν υπάρξει λύση σύντομα, θα αποσύρει τις δυνάμεις της, λόγω οικονομικής κρίσης. Φ
αντάζεστε λοιπόν τι έχει να γίνει εάν όλοι εγκαταλείψουν τις ΗΠΑ μόνες τους στο Αφγανιστάν, ενώ θα εξοπλίζουν μέχρι τα δόντια τους Ταλιμπάν; Αφού τα έχουν καλά με το θεοκρατικό Ιράν, γιατί όχι και μ' αυτούς; Το Βιετνάμ θα ωχριά μπροστά σ' αυτό που θα συμβεί εκεί. Θα γυρνούν ταινίες πολεμικής καταστροφής για πέντε τουλάχιστον δεκαετίες στο μέλλον οι Αμερικάνοι...
