Η Μαρία Καρυστιανού οργανώνει νέο κόμμα

To νέο με τη Δράμα το έμαθα χθες. Λυπήθηκα πολύ γιατί ουσιαστικά η περιοχή υποβαθμίζεται περισσότερο. Βέβαια δεν απασχολεί κανέναν. Όπως και τόσα περιστατικά βλάβης των τρένων όλο το διάστημα. Η Καρυστιανού το βιολί της για την πολιτική καρέκλα. Ακόμη και αν δεν κάνει κόμμα στο τέλος, σημασία έχει ότι ο καιρός φεύγει και η χώρα μας δεν έχει ακόμη ένα τρένο που της ταιριάζει. Υπάρχει μια μόνιμη κυβερνητική κόπωση και η αντιπολίτευση είναι στον κόσμο της.


Με βάση το άρθρο
 
Με βάση το άρθρο

Mακάρι αλλά δεν πείθουν. Είναι η γενική εικόνα, η φόρτιση, η όλη νοοτροπία που όσα τρένα και να αγοραστούν δεν πάει το θέμα. Δεν μας πάει το τρένο στην παρούσα φάση. Είχα ακούσει από ιστορικό με εξειδίκευση στην ιστορία των τρένων της Ελλάδας που διατύπωσε ακριβώς τις αιτίες γιατί η χώρα μας δεν έχει τρένο όπως σε άλλες χώρες. Η Ελλάδα είχε τρένο μέχρι το 1980. Από την έναρξη της κομματικής μεταπολίτευσης του 1974, έπαψε να έχει. Έγινε και η τραγωδία στα Τέμπη και φυσικά με τόσες άλλες μικροτραγωδίες με εκτροχιασμούς, τραυματίες κτλ, που κατά καιρούς γεμίζουν την επικαιρότητα. Δεν ίδρωσε το αυτί κανενός για να φτάσουμε σε αυτή την κατάσταση ώστε και το 2026 να μην ακούμε κάτι που να μας κάνει να πιστέψουμε ότι θα έχουμε ασφαλή τρένα για τα επόμενα 20-30 χρόνια. Υπάρχει ένας φόβος, μια θλίψη και μια κόπωση.
 
Ειδικά στη σημερινή εποχή όπου ο κόσμος κυβερνιέται με δίκτυα και φόρουμ πολιτικών οργανισμών, αν η Ελλάδα δεν υπακούσει σε εντολές, απλά θα έχει πρόβλημα τόσο στην διπλωματική αμφισβήτηση της εδαφικής κυριαρχίας της από γείτονες (τους οποίους θα σπρώξουν οι μεγάλοι να ξεκινήσουν θέματα εδαφικών εκβιασμών), όσο και στην δημοσιονομική λιτότητα, απουσία δημοσιονομικής αξιοπιστίας νομίσματος και χώρας, μέσω δυσβάσταχτων οικονομικών ποινών από την ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ, κτλ. Σε μια τέτοια δραματική κατάσταση, ο λαός θα φτωχύνει μαζικά με αυτόματη απώλεια περιουσίας επειδή πλέον όλα τα περιουσιακά στοιχεία είναι σε ψηφιακές πλατφόρμες των τραπεζών (όλα με ένα κλικ θα παγώσουν). Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα όσο φαντασιώνονται κάποιοι ότι αν κάνει η χώρα μας "ρήξη" με την κακή δύση ή τις ΗΠΑ θα βρούμε τη σωτηρία μας. Υπάρχουν ρήτρες και δεσμεύσεις για μη τήρηση διεθνών συμφωνιών και όχι επειδή θέλει ο κάθε πολιτικάντης να κάνει το καπρίτσιο του. Πρέπει κάποτε να καταλάβει και η Καρυστιανού και η κάθε εθνοπατριδοσωτήρας με ποιον θα πρέπει να συγκρουστούμε για το όφελος του λαού. Ο κόσμος είναι αυτός: η Ελλάδα πού είναι όμως; Δεν είναι κέντρο αποφάσεων.
Νομίζω πως πολύ μεγάλο κόμμάτι του πληθυσμού όντως δε βλέπει με καλό μάτι τις ΗΠΑ, ΕΕ και Δύση σήμερα, αλλά τους θεωρεί αναγκαίο κακό, ώστε να μπορεί να εισπράτει κονδύλια, προγράμματα ΕΣΠΑ, φοιτητές, προγράμματα Erasmus, ελεύθερη μετακίνηση σε άλλες χώρες της ΕΕ κλπ, γιατί διαφορετικά οι εθνικοί πόροι δε φτάνουν ούτε για να βγει ο μήνας. Είναι κυνική και χρησιμοθηρική η σχέση μας με τη Δύση σήμερα. Δηλαδή, τους θεωρεί ελιτιστές γραφειοκράτες των Βρυξελλών, αποκλειστικά οικονομική ένωση κλπ, αλλά λειτουργεί με τη σκέψη ''ας όψεται η ανάγκη''.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Νομίζω πως πολύ μεγάλο κόμμάτι του πληθυσμού όντως δε βλέπει με καλό μάτι τις ΗΠΑ, ΕΕ και Δύση σήμερα, αλλά τους θεωρεί αναγκαίο κακό, ώστε να μπορεί να εισπράτει κονδύλια, προγράμματα ΕΣΠΑ, φοιτητές, προγράμματα Erasmus, ελεύθερη μετακίνηση σε άλλες χώρες της ΕΕ κλπ, γιατί διαφορετικά οι εθνικοί πόροι δε φτάνουν ούτε για να βγει ο μήνας. Είναι κυνική και χρησιμοθηρική η σχέση μας με τη Δύση σήμερα. Δηλαδή, τους θεωρεί ελιτιστές γραφειοκράτες των Βρυξελλών, αποκλειστικά οικονομική ένωση κλπ, αλλά λειτουργεί με τη σκέψη ''ας όψεται η ανάγκη''.

Σίγουρα. Όμως οι διεθνείς ενώσεις, φόρουμ, κτλ, παίζουν έναν ρόλο παγκόσμιας διακυβέρνησης. Πίσω από αυτές τις ενώσεις είναι μεγάλοι τραπεζικοί οίκοι που ρυθμίζουν την αξία και την ρευστότητα του χρήματος. Αυτή η νομισματική πολιτική χρησιμοποιείται και ως "όπλο" πειθαρχίας σε χώρες-αντάρτες όπου όσες τολμήσουν να κάνουν κάτι άλλο από αυτό που έχει συμφωνηθεί στις οικονομικές συμβάσεις παροχής δημοσιονομικών συμβουλών, μετά η κατάσταση είναι άμεση οικονομική καταστροφή και έντονη πολιτική αστάθεια για τη συγκεκριμένη χώρα. Μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού στη χώρα μας δυστυχώς δεν καταλαβαίνει την εποχή του, ότι δεν ζούμε στην εποχή του Καποδίστρια. Ζουν σε ιστορικό παραλήρημμα.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top