Άραγε η ανομία είναι ένα χαρακτηριστικό του Έλληνα; Είναι μια αντίδραση προς τα πολιτικά δρώμενα; Έχουμε χάσει την πίστη μας στην έννοια κράτους; μήπως είναι το άλλοθι για να καλύψει τις δικές μας προσωπικές ευθύνες;
Σκεφτόμουν πως να το προσεγγίσω το ερώτημα σου και θεώρησα σωστό να αρχίσω από τη βάση της σύγκρισης.Η Ελλάδα υπάρχει,είναι ζωντανή και έχει εξέλιξη μέσα στο πλαίσιο της ανάπτυξης που της αρμόζει.
Γεωπολιτικά η Ελλάδα εδώ και 2 δεκαετίες χαρακτηρίζεται από όλους τους παγκόσμιους φορείς ως μια developed χώρα και μιλάμε για την πιο αναπτυγμένη χώρα της ευρύτερης νοτιοανατολικής Ευρώπης και όλων των Βαλκανίων. Βρίσκεται μάλιστα στις 25 πιο αναπτυγμένες χώρες παγκοσμίως (και έχουμε ένα συνολάκι απο 200 και βάλε)
Όπως κάθε αναπτυγμένη χώρα ,οι προσαρμογές ,ρυθμίσεις και μεταρυθμίσεις κινούνται πλέον σε πολύ πιο αργό ρυθμό συγκριτικά με την ανάπτυξη που βλέπουμε σε αναπτυσσόμενες χώρες. Ποιά η ανομία της Ελλάδας συγκριτικά με την Βραζιλία,την Ινδία,ή σκόμα καλύτερα συγκριτικά με τους άμεσους γείτονες μας (Βουλγαρία,Ρουμανία -μέλη της Ε.Ε) και την Τουρκία ; Μπορούμε να συγκρίνουμε την διαφθορά της Ελλάδας και τις δημοκρατικές διαδικασίες σε σχέση με χώρες όπως το Ιράκ , Συρία και γενικότερα όλη τη μέση ανατολή ;
Η Ελλάδα ανέκαθεν γεωπολιτικά άνηκε στη ''Δύση'' αλλά με Ανατολική γειτνίαση. Ούτε ψυχροπολεμικά ζήσαμε κομμουνισμούς ούτε φτάσαμε ποτέ στη νεότερη ιστορία μας να είμαστε απομονωμένοι από τους big players. Η υποψία μιας τέτοιας απομόνωσης και μας έφερε τον Νοέμβριο σε αλλαγή κυβέρνησης (για να μην πώ αλλαγή πολιτικού συστήματος). Με λίγα λόγια λοιπόν η τύχη της Ελλάδας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την τύχη της Δύσης αν και το πρόβλημα είναι ότι συχνά ''κοιτάμε'' Ανατολικά.
Αδυνατώ να πιστέψω πως η ανομία είναι χαρακτηριστικό του μέσου Έλληνα.Απλά δε μπορώ να το δεχτώ.Ούτε καμιά Νιγηρία είμαστε ούτε κανένα Ιράκ.Πως μεταφράζεται όμως αυτή η ανομία ; Σε τι βάση τη βλέπουμε ; Me thinks οτι η ''ανομία'' του Έλληνα είναι μια πολύ ιδιότυπη ανομία που πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της μετάβασης σε μεγαλύτερη σύγκλιση με την hardcore Δύση. Αυτός είναι ο προορισμός της Ελλάδας ,αυτό θα γίνει και εκεί πρέπει να ανήκει και να κινήται η Ελλάδα.Δε θέλει δλδ πολύ σκέψη αυτό.
Ως μια χώρα που είδε τρομερές ανακατατάξεις μεταπολιτευτικά και εξαιρετικές μεταρυθμίσεις (σε κάποια στιγμή in the 90's χτυπάγαμε και την Ιαπωνία στους ρυθμούς ανάπτυξης μας) είναι φυσικό αυτή η συνεχόμενη μετάβαση να έρχεται σε συνεχή σύγκρουση με τις παθογένιες του κρατικού μηχανισμού (πελατειακές σχέσεις,διαφθορά κτλ) . Οι μεταρυθμίσεις που μας κάνει propagate η υπόλοιπη αναπτυγμένη Δύση πονάνε γιατί συγκρούονται με συμφέροντα ,συμφέροντα που είναι deep rooted στον κρατικό μηχανισμό και στο σύστημα.Ε μα πώς θα γίνει ; Είναι δυνατόν να έχουμε μια χώρα που θα εφαρμόζονται επιλεκτικά οι νόμοι γιατί αυτό θίγει μια μερίδα βολεμένων ; Σαφώς και όχι και εκεί είναι όλο το ζουμί.Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην Ελλάδα πρέπει να περάσουν πάση θυσία .Δεν είμαι καπιτάλας ή υπηρέτης ξένων αφεντάδων αλλά για όνομα....Η Ελλάδα ανήκε ,ανήκει και θα ανήκει στην αναπτυγμένη Δύση και για να φτάσει στην απαραίτητη σύγκλιση είναι επιτακτικό να της σπάσει ο τσαμπουκάς.....και θα της σπάσει (ή τουλάχιστον αυτό ελπίζω μετά το πέρας αυτής της κρίσης)
