Όλοι μας τους έχουμε δει... Άτομα τα οποία έχουν συνήθως μια μεγάλη οικονομική άνεση, που δεν έχουν κοπιάσει για τίποτα στην υποτυπώδη ζωή τους... Που βγαίνουν κάθε πρωί για καφέ και κάθε βράδυ στα μπουζούκια, που κοιτάνε τη πάρτη τους και αντιμετωπίζουν τους άλλους σαν αντικείμενα, τα οποία χρησιμοποιούν για να κάνουν παρέα, sex, να τους ειρωνεύονται και να τους βρίζουν, να βγάζουν πάνω τους τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειές τους, να αδιαφορούν πλήρως για το αν θα τα χάσουν όλα κάποια στιγμή και να μη προσπαθούν να κάνουν απολύτως τίποτα για το μέλλον τους. Δεν τους ενδιαφέρει βασικά το μέλλον. Τα μόνα θέματα που συζητούν με τους "φίλους" τους είναι αυτοκίνητα, μόδα, γκόμενες. Δεν μπορούν να ασχληθούν με κάτι σοβαρό. λόγω του υπανάπτυκτου μυαλού τους...
Κάποιοι θα τους πουν μάγκες, καυλάντηδες (αν είναι έτσι οι καυλάντηδες, τι να πουν και οι καυλάντηδες δηλαδή...). Κάποιοι άλλοι όμως θα τους πουν κουραμπιέδες, μηδενικά, ανύπαρκτους.
Από την άλλη, τα επίσης γνωστά άτομα, που μέσα στη μετριότητά τους νομίζουν ότι βολεύτηκαν. Άτομα χωρίς στόχους και φιλοδοξίες. Άτομα που νομίζουν ότι βολεύτηκαν επειδή έτυχε να βρουν μια θέση ταμία ή λογιστή. Άτομα που ζουν σε ένα μικρό διαμέρισμα και λένε "καλά είμαι εδώ". Όλοι τους έιχαν τις ευκαιρίες τους να προχωρήσουν πολλά βήματα παραπάνω, αλλά δεν το έκαναν. Μου φαίνονται και αυτοί ανύπαρκτοι, ίσως όχι σαν τους παραπάνω, αλλά δεν ξεφεύγουν και αυτοί από αυτόν το χαρακτηρισμό.
Υπάρχω = προσφέρω. Στον εαυτό μου, στα πρόσωπα που αγαπώ, σε όσους έχουν ανάγκη αυτό που μπορώ να δώσω, ακόμα και σε όσους έχουν την εντύπωση ότι δε θα με χρειαστούν ποτέ. Πολλοί είναι αυτοί που σκέφτονται μόνο το κοπιαστικό στοιχείο της προσφοράς, σε κάθε μορφή της: εργασία πνευματική ή χειρωνακτική, ενασχολήση με τις τέχνες, εθελοντισμός, αγνοώντας την ευχαρίστηση που μπορεί να τους δώσει η δημιουργία και η προσφορά της στους άλλους. Τίποτα όμως στη ζωή δεν αποκτάται χωρίς κόπο, χωρίς αγώνα. Και όσο εύκολο είναι το να αποκτήσεις κάτι, τόσο εύκολο είναι το να το χάσεις.
Υπάρχω = έχω αναγνωρισιμότητα μέσα από αυτή την προσφορά. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγωνίζομαι με μοναδικό σκοπό να αναδειχτώ μέσα στη μάζα. Πρωταρχικός στόχος της κάθε προσπάθειας είναι η προσωπική ικανοποίηση και η προσφορά στο σύνολο. Ο καθένας όμως θα μπορεί να βασιστεί πάνω μου.
Υπάρχω = προσπαθώ καθημερινά για το καλύτερο δυνατό, χωρίς να χρησιμοποιώ ανήθικα μέσα. Μπορείς να ανελιχθείς στη δουλειά σου με το να την πέφτεις στον διευθυντή σου. Μπορείς όμως να γίνεις και μέσω αδιάκοπης προσπάθειας να κάνεις τη δουλειά σου όσο το δυνατόν καλύτερα. Σαφώς με τον πρώτο τρόπο γίνεσαι άμεσα και ξεκούραστα, ενώ με τον δεύτερο θα κοπιάσεις για πολύ καιρό. Μπορείς να διαλέξεις όποιον από τους δύο σου φαίνεται καλύτερος. Όμως αυτός που θα διαλέξει τον δεύτερο, είναι αυτός που πραγματικά αξίζει να φτάσει εκεί.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
