Καλησπέρα σε όλους !
Μέθεξις θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου σε όσα αναφέρεις. Δυστυχώς έχουμε μάθει στο
"πρέπει" και όχι στο
"μπορώ όντως;" . Υπάρχουν συνειδητοποιημένοι ενήλικες (ευτυχώς) αλλά είναι μειοψηφία δυστυχώς που είτε ενώ θέλει να κάνει παιδιά δεν έχει τις απαραίτητες προϋποθέσεις (οικονομικά, ψυχολογικά κλπ) και δεν προχωράει την διαδικασία, είτε που απλά δεν θέλει και δεν προχωράει την διαδικασία μόνο και μόνο επειδή τους το επιβάλλουν ας το πω οι κοινωνικές επιταγές και ο περίγυρός τους.
Κι εγώ τα σκέφτομαι αυτά, πίστεψέ με δεν είναι κακό, παρά το μικρό της ηλικίας μας πιστεύω
.
Γιάννη, όσον αφορά το δικό σου προβληματισμό σχετικά με το οικονομικό κομμάτι, με έχει καλύψει η Σύλβια. Είναι άλλο να έχεις τα εφόδια και να μπορείς έστω με οικονομικές δυσκολίες να τους καλύπτεις τις ανάγκες τους στο καλύτερο δυνατό σημείο που μπορείς και άλλο να μην έχεις ούτε τα απαραίτητα και να επιβιώνεις κάτω από άθλιες συνθήκες. Έστω με ένα μικρό ή μεσαίο οικογενειακό εισόδημα προσπαθείς να κάνεις κάποια διαχείριση βάζεις προτεραιότητα και να συντηρείς την οικογένεια, αν δεν έχεις τα βασικά όμως, για ποιον λόγο να έχεις υπό την επιμέλειά σου παιδί ; Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι εννοώ και πού το πάω.
Αλέξα (Αλεξάνδρα σωστά;
), σίγουρα κάποιοι το να αποκτούν παιδιά το βλέπουν ως μέσο κοινωνικής καταξίωσης, λίγοι είναι εκείνοι οι οποίοι γνωρίζουν πραγματικά και αντιλαμβάνονται τι σημαίνει έχω μία ζωή στα χέρια μου. Σίγουρα σε κάθε εποχή επηρεάζουν οι συνθήκες είτε αυτές είναι οικονομικές, κοινωνικές κλπ κλπ αλλά θα συμφωνήσω με την άποψη παρακάτω ότι η γνώση,η παιδεία, και η μόρφωσή παίζουν με την σειρά τους εξέχοντα ρόλο. Θέλω να πω δηλαδή ο γονιός μπορεί να μεγαλώσει σωστά το παιδί του παρέχοντας την κατάλληλη σωματική και ψυχική υγεία ακόμα και με αυτές τις διαφορετικές απαιτήσεις. Βασική προϋπόθεση όμως είναι να ξέρει πως να διαχειρίζεται την κάθε περίπτωση, να έχει την υπομονή, επιμονή και την θέληση. Οι τρόποι διαπαιδαγώγησης σίγουρα είναι πολλοί και δεν ταιριάζει ένας σε κάθε παιδί αλλά τουλάχιστον αυτός να ενδείκνυται να είναι παιδαγωγικός με αποτέλεσμα την διόρθωση της συμπεριφοράς του παιδιού και να μην έχει την μορφή εκδίκησης πχ ως αντίποινο επειδή το παιδί πχ είχε μία λάθος συμπεριφορά. Σκοπός είναι να μάθεις το παιδί τι έκανε λάθος για να μην το ξανακάνει, για δικό του καλό, όχι επειδή θέλεις να τον εκδικηθείς επειδή δεν σου έκανε λόγου χάρη αυτό που εσύ ήθελες. Θέλω να καταλήξω δηλαδή πως αν ο γονιός έχει τα κατάλληλα υλικά και πνευματικά εφόδια στο καλύτερο δυνατό σημείο και θέλει να μεγαλώσει υγιής ενήλικες έστω και με μικρή ή μεγάλη δυσκολία ανάλογα εξωτερικών παραγόντων, μπορεί να τα καταφέρει.
Με βάση αυτό που αναφέρω στην Αλεξάνδρα θα συμφωνήσω και με τον Μένανδρο. Τα σκυλιά και τα παιδιά όπως τα μάθεις είναι. Δυστυχώς τα παιδιά βγάζουν την συμπεριφορά αρχικά που έχουν πάρει από την οικογένεια, μετά από το σχολείο και μετά από φίλους, πχ αυτά που βλέπουν στην τηλεόραση. Εάν το παιδί μάθει από την οικογένεια ότι για να διεκδικήσεις κάτι πρέπει να το κάνεις με οποιοδήποτε μορφή βίας τότε αυτά θα κάνουν και με την σειρά τους έξω. Σίγουρα εμείς πάντως πρέπει να αποφύγουμε στα δικά μας παιδιά εφόσον κάνουμε τα λάθη που έκαναν οι δικοί μας σε εμάς.
Θέλω στην συνέχεια να σχολιάσω το εξής "
όσοι άνθρωποι είναι υψηλού μορφωτικού επιπέδου κάνουν λιγότερα παιδιά ή και καθόλου."
Αυτό εγώ το παίρνω ότι ισχύει με βάση όμως, όσα έγραψα παραπάνω. Ότι δηλαδή εάν έχεις γνώση και πείρα, και σώας τα φρένας και υψηλό μορφωτικό επίπεδο όχι μόνο επιστημονικό κατά βάση αλλά γενικά, ναι σίγουρα ξέρεις αν μπορείς και πρέπει να κάνεις παιδιά με την λογική και αυτά να ζήσουν αξιοπρεπέστατα, όπως ζεις και εσύ π.χ ως γονιός.
Πέτρο όταν εννοούσα από τεστ, ήθελα να πω αν το περιβάλλον στο οποίο θα κληθεί να μεγαλώσει το παιδί είναι ασφαλές. Δηλαδή και από θέμα ασφάλειας στο σπίτι, και από την πλευρά των γονιών είναι υγιής πχ και δεν έχουν σοβαρές απειλητικές ασθένειες και πολύ περισσότερο εάν είναι ψυχικά υγιής. Και πιστεύω ότι αυτό δεν πρέπει να γίνεται μόνο σε περίπτωση υιοθεσίας ενός παιδιού αλλά σε όλες με οποιοδήποτε τρόπο αποκτά κάποιος παιδί. Το ότι δεν θα λειτουργήσει όμως δυστυχώς αυτό είναι μία πραγματικότητα και όλα τα παρελκόμενα που αναφέρεις.
Εγώ αναρωτιέμαι βέβαια κάτι άλλο. Οκ οικογένειες που οι γονείς έχουν μαύρο ποινικό μητρώο, είναι αλκολικοί, εξαρτημένοι σε ουσίες και βιαιοπραγούν στα παιδιά τους , οκ σίγουρα πρέπει να παρεμβαίνει η νομοθεσία και να γίνεται αφαίρεση επιμέλειας παιδιού. Εάν όμως μία οικογένεια που ήταν καλά οικονομικά αρχικά αλλά μετά από χρόνια συνειδητοποιήσε ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα και ζει με το Ανήλικο παιδί του σε άθλιες συνθήκες είτε λόγω οικονομικών είτε λόγω προβλημάτων υγείας γονέων είτε είτε .... , τότε τι μπορεί να γίνει ; Το δίνει σε κάποιο οργανισμό, ζητάει οικονομική βοήθεια από φορείς, τι κάνει; Γιατί προφανώς δεν μπορεί να συνεχίσει να μεγαλώνει το παιδί της, κάτω από τέτοια κατάσταση. Ποιος θα στηρίξει σε αυτήν την περίπτωση, το παιδί ή την οικογένεια;
Γίνεται πχ αφαίρεση επιμέλειας από τους γονείς, όταν το 14 χρόνο παιδί πχ για οποιοδήποτε λόγο αποφασιστεί ότι πρέπει να απομακρυνθεί από το περιβάλλον του; Τότε αυτό το παιδί πώς θα ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του, όταν 14 χρόνια τα έχει περάσει μαζί με τους δικούς του ανθρώπους; Εάν ναι πρέπει να απομακρυνθεί όχι λόγω συμπεριφοράς γονέων αλλά από άλλη αιτία θα μπορεί να βλέπει τους γονείς του ; Εάν ναι θα είναι αρκετός ο χρόνος όμως για να βλέπεται ως οικογένεια; Φυσικά δε αναφέρομαι σε περιπτώσεις που τα παιδιά είναι θύματα βίας και πρέπει να απομακρυνθούν έτσι;
Εάν από την άλλη το παιδί είναι σε νεανική ηλικία ενήλικο, αλλά βιώνει άθλιες συνθήκες στο σπίτι και είναι εξαρτημένο από τους γονείς του από όλες τις πλευρές τι γίνεται σε αυτήν την περίπτωση με την νομοθεσία, υπό την έννοια ότι λογικά δεν μπορεί να διατάξει αφαίρεση επιμέλειας από έναν ενήλικα
; Και πες ότι σε μερικές περιπτώσεις γίνει, αυτό το παιδί μετά πού και πώς μεγαλώνει μετά και λέμε για τις περιπτώσεις που το παιδί αδυνατεί είτε από φόβο είτε από κάτι άλλο να φύγει και να χτίσει από μόνο του μία νέα ζωή.
Εάν και από την άλλη μία ολόκληρη οικογένεια με ενήλικο παιδί δεν μπορεί τα βγάλει πέρα και ζουν υπό άθλιες συνθήκες, τι γίνεται;
