ελάττωμα που η κοινωνία το καταδικάζει και το στιγματίζει καταλήγει σε θράσος μερικών που νομίζουν οτι μπορούν να παίζουν με τα ανθρώπινα δικαιώματα του καθενός.Ειλικρινά εύχομαι με τις απόψεις σας να μη βρεθείτε μετά από χρόνια προ εκπλήξεως.....όσο για το ότι δε φτάνεις σε σημείο να αυτοκτονήσεις συμφωνώ ως ένα σημείο αλλά δες και τι παθαίνουν μερικοί άλλοι....
https://alterthess.gr/content/νεκρός-από-ξυλοδαρμό-ακτιβιστής-υπέρ-των-ομοφυλόφιλων-στην-ουγκάντα
Ναι, το είδα και τα συμπεράσματα που έβγαλα σου γράφω ποιο κάτω.
Σε μια κοινωνία, με όλες τις Αφρικανικές ιδιαιτερότητες, πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, βρέθηκε νεκρός ακτιβιστής και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων.
Οι δε Ενωμένες Πολιτίες της Αμερικής, σοκαρίστικαν.
What is the problem ?
Οτι η Ουγκάντα έχει νόμους καταπιεστικούς των ομοφυλόφιλων ;
Οτι η Ουγκάντα είναι Αφρικανική χώρα και βρίσκεται κάτω απο την επέλαση της προόδου ;
Οσο για την Αμερική, οτι ντε και καλά σοκαρίστηκαν, αυτό το τελευταίο φίλε μου σίγουρα δε πιάνει.
Η Αμερική, είναι η μόνη χώρα, όπου μπορείς να δεις σε μικρογραφία, όλες τις φυλές της γης και με όλα όσα κουβαλούν.
Θετικά, αλλά και αρνητικά. Επίσης και τον εκφυλισμό των αρνητικών, που κάνει την Αμερική να έχει μια ανοσία, μα μια ανοσία φίλε μου, τι να σου πω. Είναι τυχαίο οτι πρωταγωνιστεί στον κόσμο ;
Επίσης βλέπω οτι η ομοφυλοφιλία χαρακτηρίζεται, απο μια χώρα που βρίσκεται πίσω απο εμάς στην πρόοδο, (κάτσε καλά πρόοδο), ως πρόβλημα και αντιμετωπίζεται με σκληρούς νόμους.
Εσύ απο την μεριά σου τί βλέπεις ;
Μήπως οτι θα πρέπει να εκσυγχρονίσουμε τους Ουγκαντινούς κάνοντας καμπάνια για τους γκέυ ;
Εγώ θα πρότεινα Μη Κερδοσκοπικού χαρακτήρα Οργάνωση, ΜηΚιΟου, κάπως ποιο εύηχα.
Σενάριο δε, σας προτείνω ως ειδικός επι των θεμάτων, το εξής:
Κάποτε οι κάτοικοι της Αφρικανικής Ηπείρου, μετανάστευσαν στολισμένοι με σκουρόχρωμες αλυσίδες.
Σήμερα ένα καράβι που το όνομα του θα είναι <<καράβι της χαράς>> ή βαρκούλα της χαράς, αφού γεμίσει απο εθελοντές σκουρόχρωμους ομοφυλόφιλους, να βάλει ρότα για Ουγκάντα.
Συμβολικά να φορούν ευκολόσπαστες αλυσίδες. Τι λέξη είπα τώρα, έ ! Ευκολόσπαστες ! Μάμα μία !
Μάλιστα ναί. Και κατεβαίνοντας στο λιμάνι και σε μια λαμπρή τελετή, όλοι μαζί να σπάσουν τα δεσμά τους και να ξαμοληθούν διαλαλώντας τη πραμάτεια τους. Ε που θα πάει, δε θα φέρουν την πρόοδο και σε μια οπισθοδρομική χώρα, που κατα τα φαινόμενα απεχθάνεται την όπισθεν χρήση.
Που θα πάει κάτι θα γίνει.
Υ.Γ.
η δε τέχνη μακρά, ο δε βίος βραχύς.
Ανάμεσα στην τέχνη και τον βίο, υπήρχε και θα υπάρχει μια παραξενιά της φύσης.
Σήμερα όμως, ανάμεσα στην παραξενιά και την φύση, προέκυψε καβγάς.
Ενας παππούς που τον ρώτησα, μου είπε χαρακτηριστικά το εξής :
Εδώ ο κόσμος χάνεται, παιδί μου και ετούτοι εδώ θέλουν να κάνουν χωρίστρα και περμενάντ .
Μη με ρωτήσετε πού. Αυτό δεν το απαντώ, που να κάνετε μπαμ.