Θα ήθελα να κάνω παράθεση στα λεγόμενα σου αλλά ως καινούρια είμαι και ολίγον τι άσχετη
Πατάς το κουμπάκι "Παράθεση" κάτω από το ποστ. Έπειτα μπορείς να διαχωρίσεις την παράθεση σε επιμέρους κομμάτια αντιγράφοντας το start και end tag κατάλληλα. Αν εξακολουθείς να δυσκολεύεσαι ρώτα στο θέμα "Απορίες για τις λειτουργίες του e-steki".
Λοιπόν. Καταρχήν είπες οτι θα ήθελες το παιδί σου να μην είναι ομοφυλόφιλο όπως θα ήθελες να μην είναι μύωψ. Συγκρίνοντάς τα αυτά τα δύο, κι εφόσον η μυωπία είναι ασθένεια, δεν συνεπάγεται οτι θεωρείς και την ομοφυλοφιλία ασθένεια; Αν όχι, δικό μου λάθος, έτσι το κατάλαβα.
Πώς ακριβώς συνεπάγεται αυτό;
Την παρομοίωση την έκανα με την έννοια ότι είναι 2 πράγματα που
δεν τα θεωρώ κακά, αλλά δεν θα ήθελα να τα έχει το παιδί μου, αν μπορούσα να διαλέξω. Προφανώς και δεν τα θεωρώ κατά τα άλλα ίδια.
Και μιας και το είπα αυτό, να σε ρωτήσω: θα προτιμούσες το παιδί σου να περάσει μια ζωή κρυμμένο στα πρότυπα της κοινωνίας όντας δυστυχισμένο για να μην το κοροϊδεύουν κι υποτιμούν (δικά σου λόγια) ή να παραδεχτεί οτι είναι ομοφυλόφιλος με κάποιες πιθανότητες κάποιοι όντως να μην το αποδεχτούν;
Φυσικά και όχι. Όπως έχω εκφράσει και σε άλλα θέματα, είμαι κατά του να κρύβουμε αυτό που είμαστε και να φοβόμαστε να εκφράσουμε κάποια διαφορετική στάση ζωής για να μην "πει" η κοινωνία. Η κοινωνία έχει πρόβλημα με οποιονδήποτε ξεφεύγει από το μέσο όρο, ακόμα και με τους πολύ έξυπνους για παράδειγμα.
Δε βλέπω να σχολιάζεις (και το λέω για τρίτη φορά) το γεγονός οτι ένας συνειδητοποιημένος άνθρωπος που θα είναι ευτυχισμένος με την επιλογή του να είναι ομοφυλόφιλος δε θα αφήσει κανέναν να του χαλάσει τη "ζαχαρένια". Γιατί εκεί είναι όλο το "ζουμί". Κατά πόσο εσύ ο ίδιος θα σέβεσαι τις επιλογές σου και θα κάνεις τα πάντα ώστε κανείς να μη στις στερήσει.
Δυστυχώς όσο κι αν έχουμε αποδεχτεί τον εαυτό μας και σε γενικές γραμμές δεν αφήνουμε κανέναν να "μας χαλάσει τη ζαχαρένια", πάντα υπάρχουν στιγμές που στεναχωριόμαστε, και αυτό είναι ανθρώπινο. Ακόμα και αν δεν στεναχωριέται που είναι ομοφυλόφιλος (και δεν θεωρώ ότι υπάρχει λόγος να στεναχωριέται γι'αυτό!) σίγουρα θα στεναχωριέται που η κοινωνία είναι όπως είναι και που γεννήθηκε τώρα και όχι στο μέλλον, όταν η κοινωνία θα έχει ανοίξει περισσότερο το μυαλό της. Και για διαφορά άλλα πράγματα που προκύπτουν από αυτό (βλ.τέλος του μηνύματος)
Όσο για το δράμα που είπα, θέλω να πω οτι τα παρουσίασες με πολύ άσχημο τρόπο ("θα τον κοροϊδεύουν κι υποτιμούν σε όλη του τη ζωή"). Δε λέω οτι το 100% των ανθρώπων θα το δεχτούν, αλλά στη τελική ποιος νοιάζεται αν ένας άγνωστος σε κοροϊδέψει; Αν οι δικοί σου άνθρωποι, άνθρωποι που αγαπάς και σέβεσαι, το αποδέχονται, θα σε νοιάξει τι θα πουν οι τρίτοι;
Πολλούς τους νοιάζει. Κακώς βέβαια, αλλά δεν μπορώ να προδικάσω ότι το παιδί μου δεν θα το ενδιαφέρει, όπως δεν μπορώ να προδικάσω και το σεξουαλικό προσανατολισμό του.
Και τελικά εφόσον δε θέλετε το παιδί σας να είναι ομοφυλόφιλο, γιατί λέτε "δεν έχω πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους"; Μήπως έξω από το χορό πολλά τραγούδια λέμε;
Απλός ρεαλισμός είναι, μπορεί
εγώ να μην έχω κανένα πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους, αλλά όταν τόσο μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας έχει και τους κάνει τη ζωή πατίνι πολλές φορές δεν μπορώ να μην σκεφτώ καθόλου τι θα περάσει το παιδί μου αν τύχει να γεννηθεί ομοφυλόφιλο.
Και δεν είναι μόνο ότι κάποιος άγνωστος θα τους κοροιδέψει. Είναι ότι μπορεί να φάει ακόμα και ξύλο από κάποιον ομοφοβικό που θα τύχει να τον ερωτευτεί και να θελήσει να του εκφράσει τον έρωτα του (ιδίως αν είναι αγόρι).
Είναι ότι δεν θα μπορεί να περπατήσει χεράκι χεράκι με τον αγαπημένο του (αν είναι αγόρι) ή να φιληθούν δημόσια χωρίς να τους κοιτάνε όλοι περίεργα και να τους χαλάσουν τη βόλτα.
Είναι ότι δεν θα μπορούν να κάνουν δικό τους παιδί με το σύντροφο τους, όσο και να το θέλουν.
Και πολλά ακόμη.
