Προς exc ως καθ' ύλην αρμόδιος φαντάζομαι ...
Οκ, κοίτα, μπορεί να στηρίζω στο φόρουμ ανοιχτά το Κομμουνιστικό Κόμμα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι το εκπροσωπώ. Στο διαδίκτυο είμαι ανώνυμος και εκπροσωπώ τον εαυτό μου.
Αν ψάχνεις κάποιον αρμόδιο, επικοινώνησε με το Γραφείο Τύπου.
Ξέρω φυσικά ότι το λες χαριτολογώντας, αλλά με αφορμή αυτό, ήθελα να ξεκαθαρίσω και τη θέση μου.
Τί το νέο μπορεί να φέρει στην χάραξη της πολιτικής του κόμματος ή στην έκφραση της ένας νέος γενικός γραμματέας όταν ακολουθείται μια πάγια πολιτική ιδεών, μεθόδων δράσης και έκφρασης απαρέκκλιτα εδώ και χρόνια?
Εννοείται πως δεν μέμφομαι την ιδεολογική συνέπεια, αλλά μήπως θα ήταν αποτελεσματική λίγη περισσότερη ευελιξία σε θέματα (κοινής) δράσης με στόχο την αποτροπή των αποτρόπαιων που ζούμε καθημερινά?
Τελικά, έχουμε να περιμένουμε κάτι το καινούριο και τί μπορεί να είναι αυτό?
Γιατί το να βγει μια άλλη φωνή που να λέει τα ίδια πράγματα με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες διατυπώσεις, τη στιγμή που γύρω γκρεμίζεται το σύμπαν, δεν είμαι σίγουρη ότι θα ωφελήσει σε κάτι.
Η πολιτική του ΚΚΕ χαράσσεται από το Συνέδριο. Αυτό είναι το ανώτατο όργανο. Η Κεντρική Επιτροπή είναι μεν το ανώτερο όργανο μεταξύ των συνεδρίων, αλλά πάντα κινείνται στα πλαίσια των αποφάσεών του. Ο δε ΓΓ, μπορεί να αλλάξει οποιανδήποτε στιγμή από την ΚΕ, αν κριθεί ότι ξεφεύγει από τα πλαίσια Συνεδρίου-ΚΕ.
Ήδη υπάρχουν οι αρχικές θέσεις της παλαιάς ΚΕ στο διαδίκτυο και σε λίγο καιρό, θα βγουν και οι τελικές αποφάσεις του Συνεδρίου. Αν θέλεις να ξέρεις τι πρόκειται να γίνει στο εξής σε γενικές γραμμές, μπορείς να το δεις από εκεί.
Όλοι λένε συνεχώς για τις ιδέες και δράσεις που δεν είναι επίκαιρες... Μπορείς να κατονομάσεις μερικές; Κάτι που να σου θυμίζει ότι είναι ξεπερασμένο πια.
Ξέρεις, οι περισσότεροι κατηγορούν το ΚΚΕ για την γλώσσα που χρησιμοποιεί. Συγγνώμη, αλλά ο Μαρξισμός-Λενινισμός είναι επιστήμη και όπως κάθε επιστήμη δεν μπορεί να μιλήσει χωρίς να χρησιμοποιεί ορολογία, όπως: «διεθνισμός, ρεφορμισμός, καπιταλισμός, προλεταριάτο, οπορτουνισμός, φραξιονισμός, αριστερισμός κλπ». Ειδικά σε θεωρητικά κείμενα είναι αναπόφευκτο να μην κάνεις χρήση τέτοιας ορολογίας. Λοιπόν, πολύ φοβάμαι ότι και το άκουσμα μόνο τέτοιων λέξεων από μερικούς, τους δίνει σήμα στο εγκέφαλο ότι ακούνε κάτι ξεπερασμένο... Τα ίδια άτομα αμφιβάλλω αν γνωρίζουν την έννοια αυτών των λέξεων.
Η Κύπρος μας έδειξε τρία πράγματα τα τελευταία χρόνια:
Πρώτον. Ότι δεν αρκεί να κυβερνά ένα Σοσιαλιστικό/Εργατικό Κόμμα σε συνθήκες αστικοδημοκρατικής δικτατορίας, για να ευημερήσει ο λαός.
Δεύτερον. Δεν αρκεί στο υπάρχον σύστημα η απόφαση ενός κοινοβουλίου.
Τρίτον. Η ΕΕ μακράν απέχει από οποιανδήποτε φιλολαϊκή ένωση των λαών των χωρών της Ευρώπης.
Εν τέλει πρέπει να δούμε το εξής: θέλουμε μία ριζική λύση ή μία λύση προσωρινής ανακούφισης και να ξαναπεράσουμε τα ίδια και χειρότερα σε λίγα χρόνια πάλι; Θέλουμε να μας εξουσιάζει η ΕΕ, οι ΗΠΑ, οι τράπεζες, οι πολυεθνικές και τα μονοπώλια ή να είμαστε αυτοκυρίαρχοι με τον λαό να εξουσιάζει;
Ο Σοσιαλισμός, δε θα έρθει από τη μια μέρα στην άλλη, χρειάζεται σκληρές προσπάθειες και υψηλή οργάνωση του κόσμου, αλλά όταν τα πετύχεις αυτά, ανοίγεις τον δρόμο σε μία ΟΡΙΣΤΙΚΗ λύση.
