Από αυτό συμπεραίνεις ότι θέτω προσωπικά βιώματα ως έχοντα γενική ισχύ?
Ή μήπως από το ότι διευκρινίζω πως διαμορφώνουμε απόψεις κατά μεγάλο μέρος και από προσωπικές εμπειρίες?
Το πρόβλημα εδώ είναι ότι οι προσωπικές μας εμπειρίες συχνά προέρχονται κατά μεγάλο μέρος από τις απόψεις που ήδη έχουμε, αφού συνήθως βλέπουμε γύρω μας, από μια απειρία καταστάσεων, αυτές που εμείς γνωρίζουμε, αναγνωρίζουμε και που επιβεβαιώνουν αυτά που πιστεύουμε, συνεπώς το ζήτημα κλείνει έναν ελαφρώς φαύλο κύκλο.
Έθεσα ερωτήματα στο τρίτο πρόσωπο και απάντησα με προσωπική εμπειρία μόνο αφού τέθηκε το θέμα με αυτόν τον τρόπο από άλλο μέλος στην απάντηση του. Δεν ξεκίνησα να λέω την ιστορία της ζωής μου αυθορμήτως.
Μέχρι πότε αλήθεια θα πρέπει να διαβεβαιώνω προς πάσα κατεύθυνση και σε κάθε ευκαιρία ότι παραθέτω προσωπικές απόψεις?
Τουλάχιστον οι διατυπώσεις του ποστ σου που παρέθεσα, έδειχναν γενική ισχύ. Ίσως και να κατάλαβα λάθος, όμως για παράδειγμα το "Ποιός φροντίζει έναν βαριά και χρόνια άρρωστο σε μια οικογένεια?" δεν λέει πουθενά "στη δική μου οικογένεια και στις οικογένειες των φίλων μου", αντίθετα "σε μία οικογένεια" σημαίνει "σε οποιαδήποτε οικογένεια", τουλάχιστον κατά το ταπεινό αντιληπτικό μου σύστημα.
Μακάρι!
Αν και όπως αναφέρεις παρακάτω, η αντίληψή σου για τον κανόνα και την εξαίρεση, μήπως οφείλεται σε "προσωπικές συναναστροφές"? Γιατί τότε ξαναπάμε στις υποκειμενικές απόψεις τις οποίες εγώ δεν αρνήθηκα. Κι εγώ σε δικές μου συναναστροφές αναφέρομαι και κάνω στατιστική.
Φαίνεται πως εγώ επιλέγω προσεκτικότερα τις συναναστροφές μου, τουλάχιστον να μη με θλίβουν με τις επιλογές τους.
Το επόμενο για τις στατιστικές, μάλιστα! Δώσε αν έχεις την καλοσύνη τις σχετικές παραπομπές για να προχωρήσει ουσιαστικά η συζήτηση.
Απόδειξε μου ότι κάνω λάθος, αφού το θεωρείς τόσο οφθαλμοφανές.
Εδώ έχουμε μια έρευνα του 2006, από το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας.
Εδώ έχουμε μια πτυχιακή εργασία, που διεξήχθη το 2008 στην επαρχία, συγκεκριμένα στην περιοχή της Αμφιλοχίας.
Εάν κοιτάξει κανείς τις έρευνες αυτές, όπως και άλλες που έχω διαβάσει, όμως δυστυχώς δεν φρόντισα ν' αποδελτιώσω, αφού κάποτε κάποτε ζω κι εκτός διαδικτύου, θα δει πως επιβεβαιώνεται αυτό που έγραψα, ότι δηλαδή: "σήμερα
όλο και περισσότεροι άντρες παίρνουν ενεργό ρόλο στη διαπαιδαγώγηση και τη φροντίδα των παιδιών, από την βρεφική ακόμη ηλικία, μοιράζονται εξ ίσου τις δουλειές του σπιτιού, κλπ.". Εάν μάλιστα είχαμε τη δυνατότητα να δούμε την κατανομή των απαντήσεων κατά ηλικιακή ομάδα, είμαι βέβαιος ότι στους άντρες κάτω των 30 τα ποσοστά θα ήταν πολύ καλύτερα από τον μέσο όρο. Όπως και να έχει, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου οι άντρες με "μοντέρνες" (ας το πούμε έτσι) απόψεις μειοψηφούν, τα ποσοστά του επιπέδου του 47%, μόνο ως "εξαιρέσεις" δεν μπορούν να θεωρηθούν, αφού ένα τέτοιο ποσοστό, υπό άλλες συνθήκες εκλέγει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Εκείνο που μπορεί επίσης κάποιος να διαπιστώσει, είναι ότι πράγματι οι αντιλήψεις του παρελθόντος είναι ακόμη ισχυρές, ωστόσο νομίζω πως το έχω καλύψει κι αυτό, γράφοντας: "Εάν φυσικά περίμενες μέσα σε μια γενιά να εξαλειφθούν εντελώς τα φαινόμενα "
έτσι πιστεύω γιατί έτσι με μεγάλωσε η μαμά μου", τότε απλώς είσαι υπεραισιόδοξη και με υπερβολικές προσδοκίες". Εδώ δέον να προσεχτεί η αιχμή που σημειώνω με bold, αφού είναι γνωστό ότι τη διδασκαλία των φαλλοκρατικών απόψεων στις επόμενες γενιές συχνότερα την πραγματοποιούν οι γυναίκες, παρά οι άντρες.
Ελπίζω ν' απέδειξα επαρκώς τα όσα έγραψα. Να πάρει, μια φορά είπα κι εγώ να γίνω λακωνικός και πάλι σε σεντόνι κατέληξα, λόγω των αμφισβητήσεων του προφανούς...
Με δεδομένο ότι η συζήτηση αυτή κινδυνεύει να εξελιχθεί σε προσωπική αντιπαράθεση, κάτι που δεν επιθυμώ σε καμία περίπτωση, προτιμώ να την κλείσω εδώ όσον αφορά σε εμένα και στο κομμάτι των προσωπικών εμπειριών.
Παραμένω διαθέσιμη για συζήτηση πάνω σε πιο αντικειμενικά στοιχεία.
Δεν υπάρχει καμμία αντιπαράθεση και μάλιστα προσωπική, τουλάχιστον από τη δική μου πλευρά, δεν γνωρίζω πώς βλέπεις εσύ τα πράγματα. Στο μόνο που διαφωνούμε εντόνως είναι οι επικίνδυνες και ανεδαφικές γενικεύσεις, κατά τ' άλλα όλα είναι μέρος ελεύθερου διαλόγου...
σε όλες αυτές τις τέχνες (γιατί τέχνες είναι και η Κυρία, και η Νοικοκυρά, και η Πόρνη) δεν είχα έφεση ούτε ταλέντο
Κακώς, κακώς, εγώ είμαι της άποψης "μάθε τέχνη κι άστηνε κι αν πεινάσεις πιάστηνε". Πράγματι, σε εποχές οικονομικής κρίσης τούτες οι τέχνες (ειδικά η τρίτη εξ αυτών) μπορεί ν' αποδειχτούν σωτήριες...
