Η δουλειά των γονιών μας και τι μας δίδαξε!!

[touvlo]

Χωρις να ανηκω σε εκει τυγχανει και εχω ατομα στο κυκλο μου φιλους και γνωστους που ειναι στη λεγομενη upper middle class. Δυστυχως,δεν νιωθει κανενας απο αυτους τιποτενιος ουτε εχει κομπλεξ-ζωη και κοτα τη βγαζουν (παιδια της μαμας και του μπαμπα). Εχουν ολες τις παροχες,καλες δουλειες χωρις πολυ κοπο και γενικα ελαχιστα εως μηδαμινα αγχη στη ζωη τους.

αυτό που λέω, δεν είναι απλά μια upper middle class. Είναι το να είναι παιδί καθηγητή πανεπιστημίου, ή νομπελίστα, ή κάποιου διεθνώς αναγνωρισμένου επιστήμονα. Και μάλιστα έχω συγκεκριμένο παράδειγμα, που ο πετυχημένος πατέρας ξεκίνησε ο ίδιος από αγροτική οικογένεια. Και επειδή ο ίδιος πήγε τόσες κλάσεις πάνω, έλπιζε πως και ο γιος θα κάνει το ίδιο. Ο γιος είχε αυτή την πίεση.

Το αν ανήκει κάποιος περιουσιακά στην upper middle class έχει κάποιες διαφοροποιήσεις: μπορεί να έχει εισοδήματα από ακίνητη περιουσία ή να έχει κέρδη από διαχείριση χαρτοφυλακίων ή να έχει πολιτικές διασυνδέσεις και να ζουν μέσω της βολεψοκρατίας. Δεν σημαίνει ότι συχνά όσοι είναι «ευκατάστατοι» είναι κάπως πιο ευνοημένοι από το σύστημα. Οι καλές δουλειές και χωρίς πολύ κόπο συνήθως απαιτούν άλλες δεξιότητες ή αυτό που λέμε κάρμα. Τα παιδιά δεν φταίνε, γεννιούνται έτσι. Δεν επιλέγουν το οικονομικό περιβάλλον της οικογένειας ώστε να υπάρχει πιθανότητα να γίνουν βλαμμένοι ενήλικες.

δεν εννοώ περιουσίες. Στο παράδειγμα που γνωρίζω, ο επιστήμονας έχει μια οικονομική κατάσταση, μέτρια.

Οχι δεν εχουν παθητικα εισοδηματα ουτε χαρτοφυλακια απλα οι γονεις εχουν καλες δουλειες και καλες διασυνδεσεις (ΠΑΝΤΟΥ)

ναι, αυτές οι διασυνδέσεις θα μπορούσαν να διευκολύνουν.
Μάλιστα κάποτε στην Ελλάδα σε κάποιους κλάδους προσπαθούσαν οι γονείς καθηγητές πανεπιστημίων, να <<βολέψουν>> τα παιδιά τους. Ορισμένοι έγιναν σούργελα. Αν όμως μιλάμε για διεθνώς αναγνωρισμένο πατέρα, αυτός δε ρισκάρει το κύρος του, για να βάλει απ το παραθυρο τον αχαϊρευτο γιο. Άλλωστε σε σοβαρά πανεπιστήμια, τα ...του παραθύρου, δεν πιάνουν. Άντε να του βρει μια θέση φύλακα, ή βοηθητικό προσωπικό.
Θα ήθελε πολύ ο πατέρας να γίνει ο γιος επίσης <<τρανός>>, αλλά αυτή η πίεση, που έχει το παιδί από μωρό, να μοιάσει στον πατέρα, δε βοηθά. Και ο ίδιος ο γιος δε θέλει

 

[ilias90]

αυτό που λέω, δεν είναι απλά μια upper middle class. Είναι το να είναι παιδί καθηγητή πανεπιστημίου, ή νομπελίστα, ή κάποιου διεθνώς αναγνωρισμένου επιστήμονα. Και μάλιστα έχω συγκεκριμένο παράδειγμα, που ο πετυχημένος πατέρας ξεκίνησε ο ίδιος από αγροτική οικογένεια. Και επειδή ο ίδιος πήγε τόσες κλάσεις πάνω, έλπιζε πως και ο γιος θα κάνει το ίδιο. Ο γιος είχε αυτή την πίεση.

δεν εννοώ περιουσίες. Στο παράδειγμα που γνωρίζω, ο επιστήμονας έχει μια οικονομική κατάσταση, μέτρια.

ναι, αυτές οι διασυνδέσεις θα μπορούσαν να διευκολύνουν.
Μάλιστα κάποτε στην Ελλάδα σε κάποιους κλάδους προσπαθούσαν οι γονείς καθηγητές πανεπιστημίων, να <<βολέψουν>> τα παιδιά τους. Ορισμένοι έγιναν σούργελα. Αν όμως μιλάμε για διεθνώς αναγνωρισμένο πατέρα, αυτός δε ρισκάρει το κύρος του, για να βάλει απ το παραθυρο τον αχαϊρευτο γιο. Άλλωστε σε σοβαρά πανεπιστήμια, τα ...του παραθύρου, δεν πιάνουν. Άντε να του βρει μια θέση φύλακα, ή βοηθητικό προσωπικό.
Θα ήθελε πολύ ο πατέρας να γίνει ο γιος επίσης <<τρανός>>, αλλά αυτή η πίεση, που έχει το παιδί από μωρό, να μοιάσει στον πατέρα, δε βοηθά. Και ο ίδιος ο γιος δε θέλει

Υπάρχει μια έννοια στην ψυχανάλυση, αυτή της «ναρκισσιστικής προέκτασης». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνήθως ο γονιός ή οι γονείς διαλέγουν ένα συγκεκριμένο παιδί από το οποίο περιμένουν να κάνει πράγματα που -συνήθως- δεν μπόρεσαν να κάνουν αυτοί. Για παράδειγμα, ένας πατέρας που ήθελε να γίνει δικηγόρος αλλά δεν τα κατάφερε μπορεί να πιέζει το παιδί του να σπουδάσει νομική. Αν τα καταφέρει, ο πατέρας θα αισθάνεται υπερηφάνεια σαν να το έκανε αυτός (εξ ου και το «ναρκισσιστική») και όχι το παιδί του.

Υπάρχουν και περιπτώσεις, βέβαια, που ένας πετυχημένος γονέας χρησιμοποιεί σαν ναρκισσιστική προέκταση το παιδί του. Όπως και να έχει, αρκετές φορές αυτά τα παιδιά πέφτουν σε κατάθλιψη γιατί, πρώτον, κάνουν κάτι που δεν θέλουν και δεύτερον, υπάρχει φοβερή πίεση και μεγάλη απογοήτευση από τους γονείς αν δεν τα καταφέρνουν, κι αυτή τη ματαίωση την εισπράττουν νιώθοντας άχρηστοι, ότι δεν εκπλήρωσαν τις επιθυμίες των γονιών τους κοκ.

 

[touvlo]

υπάρχει φοβερή πίεση και μεγάλη απογοήτευση από τους γονείς αν δεν τα καταφέρνουν, κι αυτή τη ματαίωση την εισπράττουν νιώθοντας άχρηστοι,

Aκριβώς !!!!
Και ένας κοινωνικός λειτουργός έλεγε, πως αυτό συμβαίνει περισσότερο στα αγόρια, ίσως γιατί οι πατεράδες/πετυχημένοι/πατριάρχες έχουν κρυφή φιλοδοξία κυρίως για τους γιους. Οι <<γιοι των προφεσσόρων>> είναι μια κατηγορία δυστυχισμένων αντρών.

 

[touvlo]

Η δουλειά της μανούλας μου, μου δίδαξε, πως αν κάτι/κάποιον αγαπάς, πάντα έχεις χρόνο και αγάπη να δώσεις. Η μανούλα ήταν εργαζόμενη με πλήρες ωράριο. Έφευγε 6.30 απ το σπίτι και γυρνούσε 16.00. Στην εποχή αυτή, λίγες μητέρες εργάζονταν τοσες ώρες και πολύ υπεύθυνη εργασία. Παρόλα αυτά, ήταν πάντα ενεργά παρούσα στη ζωή μας. Μας έδειχνε πάντα την αφοσίωση, την φροντίδα και την αγάπη της. Από το απόγευμα ως το βράδυ, ήταν για μας εκεί, αλλά και έκανε όλες τις δουλειές του σπιτιού και κάποιες εξωτερικές. Δε θυμάμαι ποτέ να την είδα να κάθεται. Στις εξετάσεις του σχολείου, φρόντιζε και έπαιρνε κάποιο εργόχειρο και καθόταν δίπλα μου, γιατί εγώ την ήθελα, να διαβάζω και να με ακούει. Και πώς τα κατάφερνε, ήταν δίπλα μου συνέχεια και μαγείρευε και έκανε όλες τις δουλειές.
Βέβαια βοηθούσε και ο μπαμπάς. Η μαμά απέδειξε τότε, πως η πλήρως εργαζόμενη μάνα, δεν υστερεί σε τίποτα από την part time job mama, ή την <<οικιακά>> μαμά.

 

[KleinosBrekias]

Ο πατερας μου στην αρχη εφτιαξε κοπαδι με προβατα , επειτα γυρισε τον κοσμο ωντας μουτσος , ελαιοχρωματιστης και κατεληξε 25 χρονια εισπρακτορας στον Οασθ και παραλληλα πουλουσε λαχεια .
Η μητερα μου ηταν διανοια πανω απο την ραπτομηχανη . Αναλαμβανε τις πιο δυσκολες εργασιες εως οτου εγινε μητερα .

Ο πατερας μου με διδαξε οτι μπορεις να γυρισεις ολο τον κοσμο και να παραμεινεις τσομπανης .
Η μητερα μου με διδαξε οτι η φαντασια ειναι μητερα των λεπτομερειων .

 

[dum dum boy]

νομίζω δεν πήρα το μάθημά μου. ούτε εγώ έκανα focus σε ένα πράγμα, ούτε το αγάπησα, ούτε έγινα καλός σε αυτό. άλλα σπούδασα, άλλα κάνω. με όλες τις σχετικές επιπτώσεις.

 

[touvlo]

Ακόμη κάτι με δίδαξε η δουλειά της μαμάς. Επειδή εργαζόταν με οικονομικές υποθέσεις, σε πολύ υπεύθυνο πόστο, μας έμαθε, πως τις οικονομικές μας υποχρεώσεις δεν πρέπει να τις αμελούμε. Καλύτερα να στερηθείς κάτι, ή να αναβάλεις κάποια αγορά, παρά να αφήσεις απλήρωτη μια οικονομική υποχρέωση. Να αποφεύγετε δάνεια και ρίσκα οικονομικά, έλεγε. : <Απλώνεις τα πόδια, όσο φτάνει το πάπλωμα>.
Έτσι πορευόταν και έτσι μας έμαθε.
Ακόμη και τώρα, στα 92 της και στην κατάσταση υγείας που είναι, μόλις ακούει για ενφια, φορολογικές δηλώσεις κλπ, μας παίρνει τηλέφωνο και μας υπενθυμίζει, να μην τα ξεχάσουμε.
Και γω, ως μαθούσα, μόλις μου βγαίνει ο φόρος, αμέσως τον πληρώνω, (έχω και 2% έκπτωση) και το ενφια με τη μία. Μην ξεχαστώ......