Να το λοιπόν το θέμα!
Πότε είναι δυνατότερη η αγάπη, όταν την εισπράττουμε, ή όταν την προσφέρουμε; Η μήπως η αγάπη είναι μια;
8)ήρθε ο αγαπούλης να καταθέσει την άποψη του
Είναι καθαρά θέμας φυσικής (τελικά η αγάπη είναι όλες οι άλλες επιστήμες μαζί εκτός από χημεία - παρατηρώ συνεχώς ευτυχισμένα ζευγάρια χωρίς χημεία - αλλά φυσική , μαθηματικά και γυμναστική
πάντα χρειάζονται). Η αγάπη είναι ενέργεια και ως σύνολο παραμένει ίδια - εκτός όταν βλέπεις δελτίο ειδήσεων γιατί τότε υποθέτεις ότι τελείωσαν τα παγκόσμια αποθέματα .
Τέλοσπάντων , όταν ένα ποντίκι σπρώχνει έναν ελέφαντα , δράση και αντίδραση είναι ίσες . Απλά λόγω διαφορετικής μάζας το αποτέλεσμα διαφέρει : το ποντίκι κάνει το έξυπνο στους φίλους του και ο ελέφαντας δεν αντιλήφτηκε το περιστατικό .
Ολοκληρώνοντας αυτήν την αλληγορία που μπορεί να προκύψει μόνο αν δεν έχεις κοιμηθεί και κοιτάς επίμονα την στάθμη της κρέμας του καπουτσίνου σου να κατεβαίνει αργά , θέλω να πω ότι αν ο αντωνάκης για παράδειγμα κοιτάξει την μουνλάιτ , η αντίδραση της μουνλάιτ (ακόμα και σε μορφή αποστροφής) είναι μοιραία ίδιας έντασης με το βλέμμα αγελάδας του αντωνάκη που την κοιτάζει εκστατικός . Αν δεν τον αγαπήσει , είναι μια κρούση χωρίς συσσωμάτωμα στο τέλος , σαν δύο μπάλες μπιλιάρδου που χτυπούνε τσαντισμένες και τρέχουνε έπειτα προς αντίθετες κατευθύνσεις . Ακόμα και έτσι , στιγμιαία ενώθηκαν και διεκδίκησαν μια θέση στην αιωνιότητα του προσωρινού . Αν η μουνλάιτ ανταποδώσει , και τα δύο σώματα ενωθούνε , η αγάπη που παίρνεις και δίνεις μπορεί μεν να έχουνε διαφορετικές θερμοκρασίες (η κρύα επιφάνεια των χεριών του αντωνάκη και η καυτή επιδερμίδα της μουνλάιτ , αλλά σύντομα αφού βρίσκονται σε επαφή θα συναντηθούνε κάπου ενδιάμεσα .
Δεν είναι δίκαιο και καθόλου αστείο να χωρίζεις την αγάπη σε δύο κατηγορίες . Η αγάπη είναι μία , για αυτό και πανταχού παρούσα . Αγαπάς γιατί θέλεις να αγαπηθείς και αγαπιέσαι γιατί οπως λένε και τα ξ.π.
χωρίς αγάπη
όλους ο διάολος θα μας πάρει
Γνωρίζω παρόλα αυτά ότι η ανάγκη διαχωρισμού προέκυψε σε 2 περιπτώσεις :
1.έρωτας χωρίς ανταπόκριση
2.σπαστικό ζευγάρι τύπου αντωνάκη - μουν
-εγώ σε αγαπάω πιο πολύ
-όχι , εγώ , εγώ σε αγαπάω
(ζουζουνισμοί ακαθόριστοι)
Αλίμονο , το παράδειγμα με το ποντίκι - ελέφαντα παραμένει . Η αγάπη δεν έχει το ίδιο αντίκτυπο σε όλους . Όμως την βλέπεις στις ίδιες κινήσεις , την αισθάνεσαι στα ίδια βλέμματα , την φοβάσαι στα ίδια κρίσιμα σημεία , την παίρνεις και την δίνεις και το μόνο που της αλλάζεις είναι όνομα παραλήπτη στον φάκελο με τα ροζ συνεφφάκια της .
Ταχυδρόμε , τι έφερες σήμερα ;
