μετά απο 5 χρόνια στα ματ 2010-2015,έχοντας περάσει πολλά βράδια στα Εξάρχεια,μολότοφ χημικά, αγανακτισμένους και αντιμνημόνια,
και πλέων εδώ και αρκετό καιρό στον έβρο μακριά απο Αθήνα έχω να πώ για τους αναρχικούς τα εξής:
το πρόβλημα υπάρχει τόσα χρόνια γιατί η πολιτική σκηνή το επέτρεψε να υπάρχει.Στην μεταπολιτευτική πολιτική σκηνή, η κυρίαρχη ιδεολογικά αριστερά παρουσίαζε αυτούς ώς καλά παιδιά που αγωνίζονται για κάτι τους έλουσε με έναν ρομαντισμό που προσέλκυε συνεχώς άτομα στις τάξεις τους.
Η κατάσταση ξέφυγε μετα το 2008 με τα δεκεμβριανά. η κυβέρνηση Καραμανλή θέλοντας να φανεί βασικότερη του βασιλέως ως προς την αριστεροσύνη αντιμετώπισε τα επεισόδια τότε παθητικά, και αυτό το δόγμα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Οσες καταλήψεις και να έκαναν όσοι νεκροί και ζημιές και να υπήρχαν, όσες φορές και να γινόταν το σύνταμα πεδίο μάχης, αυτοι εμφανίζονταν στα μμε ως καλά παιδιά που αγωνίζονται, και η αστυνομία ώς κακοί δυνάστες
στα δικαστήρια τους πηγαίναμε και αθωώνονταν,ενω συνάδερφοι δικάζονταν πανέυκολα επειδή τα κανάλια έδειχναν κάποια φωτογραφία επεισοδίων.
ο κόσμος πίστευε ακόμα και θεωρίες συνωμοσίας οτι οι αναρχικοί είναι ασφαλίτες και τα επεισόδια είναι στημένα απο την κυβέρνηση.
προσωπικά βλέποντας τα απο μέσα κατάλαβα τα εξής..
-τέτοια βία δεν μπορείς να την αντιμετωπίσεις παρά μόνο με αυστηρές ποινές συλλήψεις και καταστολή. αλλιως δεν κάνεις τίποτα.
-για τις κυβερνήσεις προτεραιώτητα δεν έχει το σωστό αποτέλεσμα, αλλα η σωστή εικόνα που θα βγεί παραέξω. Είναι πρόθυμοι να τους αφήσουν να πετάνε κάθε βράδυ μολότοφ στην πατησιών, αλλα ποτέ δεν θα γίνει αστυν. επιχείρηση γιατί αν γίνει, θα υπάρξουν φώτο με αστυν. βία, και αυτό είναι χειρότερο τηλεοπτικά από οτιδήποτε.
Ποιοί είναι όμως οι λεγόμενοι μπαχαλάκιδες..
Στην πραγματικότητα οι αναρχικοί των Εξαρχείων δεν έχουν τίποτα το αριστερό η το ιδεολογικό. είναι μια ανομοιόμορφη μάζα απο γηπεδικούς χούλιγκαν, πρεζόνια, άεργους, κάφρους, γκόμενες των κάφρων, πλουσιόπαιδων απο κηφισιά που θέλουν να ξεφύγουν απο την ρουτίνα, εγγόνια ανταρτών του εμφυλίου που αισθάνονται βαρύ το κληρονομικό βάρος, έφηβοι με ορμόνες, κτλ κτλ
οπου ο καθένας για τους δικούς τους λόγους είτε επειδή έχει ψυχολογικά- οικογενειακά προβλήματα, είτε γιατί ψάχνει αδρεναλίνη-εκτόνωση, ή απλα ψάχνει αλλαγη στην χάλια ζωή του, τα σπάει και προκαλεί αυτό το χάλι.
Είναι ακριβώς το ίδιο φαινόμενο με τη βία στα γήπεδα, αλλα με πολιτικό χρωματισμό.
Όσο οι κυβερνήσεις τους χαιδέυουν και το κράτος φοβάται να ασκήσει νόμιμη βία, και όσο η αστυνομία χρησιμεύει μόνο ώς αμυντικός και όχι κατασταλτικός μηχανισμός λύση δεν θα βρεθεί ούτε στα Εξάρχεια ούτε στα γήπεδα.
