οδοιπορικό του gaspar στην βίλα Αμαλίας..

(πριν αρκετό καιρό, γιατι πλέων όλα αυτά εχουν απομακρυνθεί)
βραδυ μετα τις 12..
αποφασιζω να κανω μια βολτα εντος της βιλλας.
εξωτερικά βλέποντας το κτιριο θα διαπιστώσει κανείς οτι οι καταληψίες αναπαλαίωσαν την μια πλευρά του κτιρίου, αναπαλαίωσαν εννοώ έβαψαν. ολο το υπόλοιπο κτίριο ειναι ενα ερείπιο.
μπαίνοντας στην αυλή το ιδιο σκηνικό..πλήρης εγκατάλειψη. παντού εκατονταδες μπουκάλια μπύρας. στα παράθυρα, στα τραπέζια, στο χώμα..παντού μπουκάλια.
μπαίνοντας στο ισόγειο διαπιστώνει κάνεις οτι το κτιριο είναι πραγματικά παλιό και κλασικό ένα κτίριο του 1860!..ελάχιστα βέβαια έχουν απομείνει να θυμίζουν το ένδοξο και καλαίσθητο παρελθόν καθώς πλέων πιο πολύ με στάβλο μοιάζει.
ολα τα παράθυρα εντος έχουν χτιστει με τούβλα, μετατρέποντας ετσι το κτίριο σε ενα φρούριο.. στα παράθυρα βλέπεις πάλι μπουκάλια μπύρας.
η σκόνη εσωτερικά σε πνίγει, ενώ η βρομιά σε κάνει να απορείς πως ειναι δυνατόν να έμεναν εκει άνθρωποι.
ανεβαίνοντας στον 2ο όροφο περνάς απο μια ξύλινη σκάλα που ειναι έτοιμη να καταρρεύσει. πάνω τα υπνοδωμάτια. κάθε δωμάτιο και ενας υπολογιστής(τοτε κατάλαβα που πάνε τα κλεμμένα pc απο τα πανεπιστήμια) ρόπαλα παντού, μαυροκκοκινες σημαίες, μπουκάλια, κράνη μηχανής, σφεντόνες, μεγάλης αξίας κιθάρες και ντραμς. κρεβάτια γεμάτα σκόνη και ξεσκισμένα στρώματα. σε μια γωνια παρατηρώ ενα πεταμένο στρινγ, μιας μάλλον ολίγων τσαπατσούλας συντρόφισσας.
πηγαίνω προς το μπάνιο. Εκει τα πράγματα είναι κάπως πιο καθαρά. τα ράφια γεμάτα καλλυντικά!

Στην κουζίνα ένα πιάτο σπανακόρυζο αφημένο εκεί από όταν εγινε το ντου μην προλαβαίνοντας να φαγωθεί.
κατεβαίνοντας στο υπόγειο της βίλας σου δίνεται η αίσθηση οτι κατεβαίνεις σε ενα μπουντρούμι.
τοίχοι μαύροι, ατμόσφαιρα βαριά. στον τοίχο ενα εικόνισμα της παναγίας, με τον χριστό. η διαφορά είναι οτι τα κεφάλια τους έχουν αλλοιωθεί και αντικατασταθεί απο κεφάλια τράγων.
5αλφες και ανάποδοι σταυροί επίσης διακοσμούν το υπόγειο της βίλλας. προσωπικά τρόμαξα λίγο εκεί κάτω.
Το συμπέρασμα μου βγαίνοντας, είναι ότι για να μένει κανείς εκεί μέσα θα πρέπει ή να έιναι απελπισμένος, η πολύ βαριά ψυχολογικά διαταραγμένος
Η όλη αισθητική των αναρχικών βγάζει σκοτάδι και απελπισία. (Τα 2 στοιχειά που κυριαρχούν εντος της βίλλας.)
Το οδοιπορικό του gaspar θα συνεχιστεί και σε άλλες βίλλες και καταλήψεις…
To be continued