Επί του προκειμένου, είναι συγκλονιστικά, τα όσα ο Σωκράτης μας λέει στην Απολογία του, που μας διασώζει ο Πλάτωνας. Όχι μόνο δεν αρνείται την κατηγορία ότι «εισάγει καινά δαιμόνια» (καινούργιους θεούς), και ετσι «διαφθείρει» θρησκευτικά τους νέους, αλλά και εντυπωσιακά καταθέτει: «Τον λοιπόν βίον καθεύδοντες διατελοίτε αν, ει μή τινα άλλον ο Θεός επιπέμψοιε κηδόμενος υμών». Θα κοιμάστε τον βαθύ ύπνο της ειδωλολατρίας, μέχρι που ο Θεός, προνοώντας για σας, θα στείλει κάποιον, για να σας ξυπνήσει! Και ποιός είναι αυτός ο Άλλος; Τον περιγράφει στη συνέχεια: «Αυτός, θα είναι δίκαιος, αλλά θα θεωρηθεί ως άδικος». «Προτού, όμως, καταδικασθεί ως ένοχος, οι άνθρωποι θα τον δέσουν, θα τον βασανίσουν, θα τον κτυπήσουν. Και από τις πολλές πληγές στο πρόσωπό του, «εκκαυθήσεται τωφθαλμώ» (θα κοκκινίσουν και θα φλογισθούν τα μάτια του) και στο τέλος «ανασχινδυλευθήσεται» (θα τον κρεμάσουν πάνω στο ξύλο)! Ποιός τα προφητεύει αυτά και για Ποιόν; Ο Σωκράτης βλέπει και μιλά για τον Πάσχοντα Θεάνθρωπο μέσα από το πολύβουο πλήθος της ειδωλολατρίας. Για να συμβουλεύσει και τον Αλκιβιάδη, σε σχετική επερώτησή του, ότι για το πως πρέπει να προσευχόμαστε και τι να ζητούμε, θα μας το διδάξει Αυτός, που θα μας στείλει ο Θεός! Αυτά προδιαγγέλλει ο Σωκράτης.