Το κέντρο της Αθήνας είναι χαλια από όλες τις απόψεις αλλα ορισμένοι υπερβάλετε όσον αφορά την κυκλοφορία σε αυτές τις περιοχές.
Το μεγαλύτερο θέμα στην Ομόνοια και στο Μεταξουργείο είναι οι ναρκωμανεις. Οι σήριγγες πεταμενες στον δρόμο, η μυρωδιά από τα ουρα τους και η γενικότερη εικονα αυτών των ανθρώπων που έχουν χάσει την ελπίδα τους στην ζωη.
Εχω μεγαλώσει σε αυτές τις περιοχές, στην πλατεία Βάθης υπάρχει ένα παρκάκι και θυμάμαι που 5 χρόνων πηγαιναμε με τους φίλους μου εκεί ή καθόμασταν μαζί με τις μαμάδες μας στον Άγιο Παύλο (τρώγοντας σπορακια εννοείται). Πλέον, ναι, είναι λιγο περίεργες αυτές οι περιοχές. Τα στενά κυρίως στο Μεταξουργείο. Εκεί είναι οντως τρομακτικά αλλα εχω περπατήσει και από εκει. Το βράδυ φυσικά δεν τολμώ να περάσω από συγκεκριμένα στενάκια.
Την μέρα όμως δεν εχω κανενα θέμα να περάσω από Ομόνοια και άλλες κοντινές περιοχές. Κοιτάς στην δουλεια σου, δεν κοιτάς περιεργα ή αδιάκριτα. Και εννοείται (ισχύει για όλες τις περιοχές αυτό) κοιτάς να ΜΗΝ φαίνεται ότι φοβάσαι ή ότι δεν ξέρεις καλα το μέρος. Ίσιο κορμί, ίσια πλατη και κοιτα την δουλεια σου.