Η στιγμή που νιώσατε τον μεγαλύτερο φόβο

[Alma Libre]

Well, εγώ που λέτε ήθελα πέρσι να δω τη νύχτα με τις μάσκες στο σταρ. Δεν είναι και καμια τρομερή στιγμή φόβου τώρα που το σκέφτομαι αλλά αν με ρωτούσατε εκείνη τη στιγμή θα σας έλεγα πως είχα χεστεί πάνω μου. Είχε την ταινία κατά τις 12.30 το βράδυ και νύσταξα κάποια στιγμή. Ήμουν στο σαλόνι και είχα ξαπλώσει στον καναπέ, και όταν μου ήρθε νύστα έβαλα ξυπνητήρι στο κινητό και το άφησα πάνω στον καναπέ. Ήμουν ξεσκέπαστη, με ανοιχτή τη τηλεόραση και την άραξα μέχρι να χτυπήσει το ξυπνητήρι. Σε κάποια φάση ακούω ένα "ΝΤΟΥΠ". Σηκώνομαι εγώ, τρίβω τα μάτια μες τη νύστα, πάω να πιάσω το κινητό να δω την ώρΜα, πουθενά το κινητό. Σηκώνομαι στον καναπέ, βλέπω την τηλεόραση-κλειστή. Μπα. Σηκώνομαι απ'τον καναπέ, πάω ανάβω τα φώτα και ψάχνω σαν το χαζό για το κινητό. Το βρίσκω τέλος πάντων κάτω απο τον καναπέ και το ανοίγω. 12.20. Μάλιστα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[OoOkoβοldOoO]

Ωχ τώρα που το θυμήθηκα! Προχτές πριν ξυπνήσω είδα ένα κακό όνειρο(πολύ κακό) και φοβήθηκα και σηκώθηκα απότομα ενώ νόμιζα ότι ήταν ξημερώματα και τελικά ήταν η ώρα που έπρεπε να ξυπνήσω...Αλλά φοβήθηκα πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ninja.]

Ημουν βολτα με την παρεα και σε μια στιγμη συνειδητοποιω οτι το κινητο μου δε ηταν στη τσεπη, δοξα τω θεο ηταν στη αλλη τσεπη. Αυτος ειναι ο μεγαλυτερος τρομος μου εως τωρα και ελπιζω να μεινει αυτος για παντα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Xaris SSSS]

Ήμουν βόλτα με το ποδήλατο (2-3 χρόνια πριν περίπου) και ενώ πήγαινα ωραία και καλά βλέπω μια ομάδα σκυλιών να αρχίζουν να τρέχουν από πίσω μου γαβγίζοντας, έτρεξα λίγο παραπάνω με το ποδήλατο σκεπτόμενος ότι απλά θα ήθελαν να με διώξουν από την περιοχή τους, όμως αυτά συνέχιζαν και με έφταναν!!! Τότε ήταν που χέστηκα πάνω μου! Μόλις συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα να πάω πιο γρήγορα και αν πήγαινα με το παραμικρό θα γκρεμοτσακιζόμουν, κάνω ένα drift (άθελά μου) και προσπάθησα να τα φοβίσω. Αυτά φοβήθηκαν μάλλον από την στροφή του ποδηλάτου και έφυγαν. Έφτασα και κοντά στο ατύχημα και στο να μου επιτεθούν αδέσποτα, εκείνη την στιγμή οι χτύποι της καρδιάς μου είχαν ανέβει τόσο πολύ που για όλη την υπόλοιπη μέρα άκουγα την καρδιά μου να χτυπάει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πατρεύς]

Πῆγα νὰ τρακάρω μία φορὰ στὴν ἐθνικὴ ὁδὸ (μὲ διαχωριστικὸ κιόλας...) σὲ μία μεγάλη εὐθεία ὅπου ξαφνικὰ εἶδα σταματημένο στὴ λωρίδα μου ἕνα ἀγροτικὸ καὶ μία κότα(!) νὰ περνάῃ μὲ ταχύτητα τὸ δρόμο... Ἐκείνη τὴ στιγμὴ εὐτυχῶς ἀντέδρασα ἐνστικτωδῶς καὶ δὲν ἔγινε τὸ ἄσχημο, ἀλλὰ μόλις τελείωσε τὸ συμβάν, μὲ ἔλουσε κρύος ἱδρῶτας γιὰ αὐτὸ ποὺ συνέβη. Φοβήθηκα δηλαδὴ κατ' ὄπιν ἑορτῆς... Το καλὸ ἦταν ὅτι ἂν καὶ δὲν εἶχε ABS τὸ ἁμάξι, μπόρεσα καὶ τὸ κοκκάλωσα τόσο ὥστε καὶ νὰ ἀποφύγω νὰ πέσω πάνω στὸ ἀγροτικό, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴν σταματήσῃ τὸ αὐτοκίνητο καὶ νὰ μπῶ στὴ λωρίδα ἀσφαλείας ποὺ ἦταν ἐλεύθερη καὶ νὰ γλιτώσω. Ὅταν πέρασε ἡ σκηνή, δὲν μποροῦσα νὰ θυμηθῶ ἀκριβῶς τί εἶχε συμβεῖ καὶ ἀκόμα καὶ σήμερα δὲν μπορῶ νὰ φέρω στὸ μυαλό μου ἀκριβῶς τὴ σκηνή. Ὅλα ἔγιναν σὲ κλάσματα δευτερολέπτου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Italian dream...]

Όταν με πήγαν πρώτη φορα στο γραφείο στην α' γυμνασιου. Ημασταν ακομα ψαρωμενοι τοτε και νομιζα οτι με την παραμικρη ανασα θα με αποβάλουν, μεχρι που εβαλα και τα κλαματα!

Απο τοτε βεβαια εχω ξαναπαει αλλες 10-15 φορες οποτε εχω συνηθισει πια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[καποιος_καπου]

Εγώ πάλι μπορώ να θυμηθώ ένα περιστατικό όπου κοιμόμουνα μαζί με την κοπέλα μου και ξαφνικά νιώθω σαν να με κλωτσάει, ξυπνάω και την βλέπω αγχωμένη να κοιμάται. Ξαφνικά πατάει μια τσιρίδα και πετάγεται όρθια λες και πήγαν να τη σφάξουν!!!

Άσε που μόλις την ξύπνησα (κοιμόταν ενώ τσίριζε!!!) για λίγα δευτερόλεπτα με ρωτούσε ποιος είμαι! Τα έπαιξα πραγματικά! Σαν σκηνή από θρησκευτικό θρίλερ ήταν.

Το περίεργο είναι ότι μετά δεν θυμόταν ούτε τι όνειρο είδε (θυμόταν μόνο ότι της ήταν δυσάρεστο), αλλά ούτε και τα δευτερόλεπτα της "αμνησίας"...

Πωπωπωπ τι τραβηξε ο καημενος.
Εγω θα γινομουν Λουης μολις ξανακοιμοταν,θα της αφηνα και ενα σημειωμα "τα περασαμε καλα αλλα πρεπει να φυγω επειγοντως για επαγγελματικο ταξιδι στην Αυστραλια"
Και μη τον ειδατε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isom1312]

Oταν κατεβαινα σημερα το πρωι τις σκαλες και μου διπλωσε η παντοφλα,παραλιγο να πεσω και θα μου εφευγε και το ποτηρι με τον φραπε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[unπαικτable]

Oταν κατεβαινα σημερα το πρωι τις σκαλες και μου διπλωσε η παντοφλα,παραλιγο να πεσω και θα μου εφευγε και το ποτηρι με τον φραπε.

Πραγματι αυτο το εχω παθει και εγω... Αλλα δοξα τω θεω καταφερα και την κρατησα ακεραια την φραπεδια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BRUCE]

Τις προάλες μέσα στο λεωφορεία με ένα φίλο μου αργά το βράδι, ξαφνικά έρχεται ένα πρεζόνι και μας ζητάει επίμονα να του δώσουμε το χέρι. Εγώ αντέδρασα και δεν του το έδωσα, και αυτός ήρθε απειλητικά πάνω μου και μου βγάζει σουγιά στο λαιμό. Μόλις το βλέπω παγώνει το αίμα μου. Σπρώχνω τον φίλο μου από δίπλα(γιατί καθόμουν στην εσωτερική θέση) και φεύγω αμέσως από εκεί! Ευτυχώς μετά από την μαστούρα δεν καταλάβαινε και έκατσε σε μια θέση σαν να μην συνέβαινε τίποτα. Χέστηκα πάνω μου, γιατί αυτοί λόγω της επήρρειας ναρκωτικών δεν το έχουν σε τίποτα να στο καρφώσουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ψαραδέλλη]

Όταν είμαι στο αμάξι χαλαρή και έχω ξεχάσει πως έχω βάλει κάποιο τραγούδι να παίζει ή καθυστερεί να ξεκινήσει για κάποιο λόγο και ξαφνικά αρχίζει να βαράει το ηχοσύστημα στο τέρμα.
Συγκοπή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stefan87]

Θα αναφερω 2 καταστασεις γιατι βασικα ειναι 3 και η 3η η πιο σπουδαια που δυστυχως συνεβη το κακο σε μενα και δεν μπορω να το αναφερω,οποτε

1. Πριν μου βαρεσουν ολικη ναρκωση για επεμβαση ρινικου διαφραγματος και κογχων,αλλα ευτυχως με ξεγελασαν αλλα αφου τρελαθηκα στο αγχος.
2. Οταν με βαρεσε ηλεκτροσοκ οταν ακουμπησα ενα γυμνο σιδερο απο δεντρακι με λαμπακια μικρος,αλλα με σωσε απο τι μου ειπαν οι καλτσες,τα παπουτσια δεν ξερω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ρεμέδιος]

Όταν σκοτώθηκε ακαριαια πολυ νεος ενας φίλος σε ατύχημα. Ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα οτι δεν θα ζω για πάντα. Ότι απλά καποια στιγμη θα παψω να υπάρχω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μαντάμ_Σουσού]

Όταν γυρίζαμε με μια φίλη μου σπίτι στις 2.οο τα ξημερώματα καλοκαιριάτικα και μας ακολουθούσε ένας άντρας. Φοβήθηκα γιατί είμασταν στις ερημιές και γιατί η φίλη μου ήταν πιωμενη . Απο το φόβο μου, αρχίσαμε να επιταχύνουμε το βήμα μας ( και η φίλη μου όπως μπορούσε) όταν ξαφνικά ο "άγνωστος" άντρας άρχισε να γελάει δυνατά και να μας φωνάζει να σταματήσουμε γιατί με την φόρα που είχαμε πάρει θα φτάναμε Αφρική Τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν ο αδερφός της και το έκανε για να μας τρομάξει.
Υ.Γ. πραγματικά νόμιζα ότι θα πάθαινα καρδιακό εκείνο το βράδυ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Dimitris_SM]

ο μεγαλυτερος φοβος που εζησα ηταν οταν εμεις σαν οπαδοι ειμασταν 15 ατομα με ηλικιες 14-17 και οι αλλοι ηταν 60 με ηλικιες 15-50 και οπως βριζαμε απο την καυλα μας για την ομαδα μας ορμανε!!για μια στιγμη ειδα ενα ροπαλο και ενιωσα τα πδια μου κρυα πηρα θαρρος ορμησα και χτυπησα 2 ατομα ασχημα εναν του χτυπησα το αυτι και ακουστηκε λες και του σπασα το κρανιο και τον αλλο τον χτυπησα στα αχαμνααφου με ειχαν ριξει κατω και με κλωτσαγαν στα πλευρα....γυρισα σπιτι και ενιωθα ενα σοκ για μερες!!αναμενεται καινουργιο ραντεβου μαζι τους τελη ιουνιου...θα ειμαστε μαζεμενει και οπλισμενοι πολλλοι....θα παω να παρω εκδικηση αγορασα και γκλοπ

χαχαχα πεσμου οτι κανεις πλακα ρε μπαγλαμα..τετοια πραγματα 1)δεν τα κανεις και 2)δεν τα βαζεις στο ιντερνετ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimpaokara]

Ήμασταν στην πλατεία στις 12 μ.μ εγώ ο φίλος και η αδερφή του και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες (9 ή 10 χρονών),εκεί που έλεγε ο φίλος μια τρομακτική χτυπάει η καμπάνα,εμείς αρχίσαμε να τρέχουμε και να φωνάζουμε,αλλά μετά σκάσαμε στα γέλια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Loony]

περιμένοντας ένα αποτέλεσμα, τα πιο φρικιαστικά 3 λεπτά της ζωής μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[edweimaste]

Το μεγαλύτερο μου φόβο τον είχα νιώσει όταν πήγε να με πατήσει λεωφορείο! Ήμουν στο φανάρι και έτοιμη να περάσω απέναντι αφού είχε ανοίξει πράσινο... ε δεν πρόλαβα να κάνω δεύτερο βήμα..και ευτυχώς δηλαδή..διότι ξαφνικά από το πουθενά βλέπω ένα λεωφορείο να περνά ξυστά και σφαίρα από μπροστά μου!Τα έπαιξα κανονικά!!Εκεί είπα πως αν έκανα ένα βήμα ακόμα θα ήμουν νεκρή ! Απλά ο λεωφορειατζής αποφάσισε να περάσει με κόκκινο διότι βιαζόταν να τελειώσει τη βάρδια του.... Αυτό που είπα μετά μόνο ήταν ένα'' Μάνα σήμερα θα με έχανες '' .....έτσι απλά!! Ευχαρίστησα το Θεό και συνέχισα τη μέρα μου σαν να μην έγινε τίποτα!Και το βασικό δεν κοιτάω πια τα φανάρια δε πα να είναι πράσινο δεν περνάω αν δεν κοιτάξω γύρω μου πρώτα!!!Μάθημα μου έγινε...μη σας τύχει πραγματικά..!Ο κόσμος έχει σαλτάρει και οι δρόμοι στην Ελλάδα είναι ''εμπόλεμη ζώνη''!!Προσοχή!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[johnietraf]

εψαχνα για κατι σατανιστικα πραγματα στον υπολογιστη και για την μορα
και ξαφνικα ανοιγοκλειναν τα φωτα και ο υπολογιστης τα παιξε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

ο μεγαλυτερος φοβος που εζησα ηταν οταν εμεις σαν οπαδοι ειμασταν 15 ατομα με ηλικιες 14-17 και οι αλλοι ηταν 60 με ηλικιες 15-50 και οπως βριζαμε απο την καυλα μας για την ομαδα μας ορμανε!!για μια στιγμη ειδα ενα ροπαλο και ενιωσα τα πδια μου κρυα πηρα θαρρος ορμησα και χτυπησα 2 ατομα ασχημα εναν του χτυπησα το αυτι και ακουστηκε λες και του σπασα το κρανιο και τον αλλο τον χτυπησα στα αχαμνααφου με ειχαν ριξει κατω και με κλωτσαγαν στα πλευρα....γυρισα σπιτι και ενιωθα ενα σοκ για μερες!!αναμενεται καινουργιο ραντεβου μαζι τους τελη ιουνιου...θα ειμαστε μαζεμενει και οπλισμενοι πολλλοι....θα παω να παρω εκδικηση αγορασα και γκλοπ

Τουλάχιστο αν πεθάνεις θα πεθάνεις μαχόμενος για έναν ευγενή σκοπό, τα κέρδη του Κόκαλη και 11 μαλάκων που σε έχουν γραμμένο. Άντε και αύριο στο Ιράκ.

Η στιγμή που φοβήθηκα περισσότερο ήταν όταν είδα τον αδερφό μου να σκάει με τη μούρη απ'τον πρώτο όροφο. Ευτυχώς η μούρη του απεδείχθη ανθεκτική στις πτώσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.