Αρχική Δημοσίευση από plain:
Εντιτ : οκ τώρα είδα όλο το ποστ.'ετσι.Κανένα ιδιαίτερο τρικ που εφάρμοσες ? Δε σου λείπει ΚΑΘΟΛΟΥ τώρα ? Ούτε καν σε στιγμές-στιγμές ? Τα σωματικά συμπτώματα στέρησης τού πρώτου καιρού πώς τα καταπολέμησες ?
Σας ευχαριστώ
Το βασικό για να κόψει κάποιος το κάπνισμα είναι να το θέλει πραγματικά...
Εγώ το επεξεργαζόμουν πολύ καιρό στο μυαλό μου δεδομένου ότι έλεγα ότι για να κάνω παιδί... θέλω να κόψω το κάπνισμα πρώτα
Ήθρε ταυτόχρονα και η πολύ σοβαρή ασθένεια της μητέρας μου απ το χρόνιο κάπνισμα και έδεσε το κερασάκι...
Τα συμπτώματα της στέρισης ήταν νεύρα ως επί το πλείστον και μεγάλη αμηχανία στα χέρια.... δεν είχα τι να κάνω τα δάχτυλα μου! ΕΕΕ 20 χρόνια συνήθεια... δεν είναι και λίγο!
Τα νεύρα τα αντιμετώπισαν οι γύρω μου με υπομονή
Ενημέρωσα τους πάντες ότι έχω κόψει το κάπνισμα και... τους ζήτησα την υπομονή τους
Τα χέρια μου τα μπάλωσα με ένα μπεγλέρι....
Υπήρξε και ένας αυτοματισμός που με βοήθησε πολύ... κάθε μα κάθε φορά που ήθελα να ανάψω τσιγάρο... έπινα καπάκια μονορούφι ένα ποτήρι νερο!
Σαν καπνίστρια, το τσιγάρο με το νερό, ουδέποτε μου έκανε καλό συνδιασμό...
Δεν είπα ποτέ μου... κοβω το τσιγάρο... όποιος με ρώταγε έλεγα πάντα, ΕΚΟΨΑ το τσιγάρο... κι όταν οι άλλοι κουνούσαν συγκαταβατικά το κεφάλι στο στυλ, "ναι ξέρω... μας τα είπαν κι άλλοι, να σε δούμε σε λίγες μερες", χαμογελούσα και γω και σκεφτόμουν ότι πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και μπορώ να ΑΠΟΔΕΙΞΩ ότι δεν είμαι ΕΡΜΑΙΟ των επιθυμιών μου
Πολύ τσατίλα λέμε... και πολύ εγωισμός και περηφάνια!
Οι πολύ δύσκολες μέρες ήταν 3... Παρασκευή, Σαββάτο, Κυριακή....
Μετά ήταν εύκολο η λογική μου και ο εγωισμός μου να επιβληθούν στο πάθος μου.
Αυτές τις 3 πρώτες μέρες δε, είχα μαζί μου και τα τσιγάρα μου και έλεγα στον εαυτό μου ότι δεν μου το επιβάλει κανένας... είναι επιλογή μου και να... αν θέλω όποτε θέλω ανάβω τσιγάρο!
Βοήθησε τρομερά στην ψυχολογία μου... ήταν ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΟΥ!!!
Για κανα μήνα το ζητούσα μετά το φαγητό.... όταν αγχωνόμουν ή εκνευριζόμουν πάρα πολύ (κυρίως στη δουλειά) αλλά φυσικά και δεν άναβα....
Με φίλους με ποτά και με παρέες δεν μπορώ να πω ότι μου έλειψε...
Ισα ίσα....
Πλέον, μετά από 4 μήνες δε μου λείπει ΚΑΘΟΛΟΥ και σκέφτομαι τι ηλίθια ήμουν τόσα χρόνια που... ΦΟΒΟΜΟΥΝ να μπω στη διαδικασία να το κόψω!
Φοβόμουν ότι θα γίνω ρόμπα... φοβόμουν ότι θα κάνω κι εγώ αυτό που κάνουν πολλοι... να το κόψω και σε μια βδομάδα να το αρχίσω πάλι
όταν άρχισα δε να ανακαλύπτω ότι έχω όσφρηση ήταν όλα τα λεφτά!
όταν άρισα να μυρίζω γύρω μου μυρωδιές που είχα ξεχάσει από χρόνια τρελάθηκα!
Φρεσκοκομμένος καφές... !!!!!
Πλέον ξέρω και είμαι σίγουρη ότι δεν θα το αρχίσω ξανά....
Θα πρέπει να μου έχει γίνει λοβοτομή για να το αρχίσω πάλι!
Χτες ρώτησα κανα δυο δικά μου άτομα, έτσι εντελώς συμπτωματικά, αν με θυμούνται να καπνίζω... σαν εικόνα.... και μου είπαν όχι!
Το εντυπωσιακό δε, είναι ότι εγώ η ίδια, δεν μπορώ να με έχω στο μυαλό μου σαν εικόνα με ένα τσιγάρο....
Ντρέπομαι... όσο κι αν ακούγεται τραγικό!
Δεν έχω γίνει φανατική αντικαπνίστρια.... δεν τα βάζω με όποιον καπνίζει...
ίσα ίσα που κατανοώ το πρόβλημα και λέω εκ πειρας πλέον ότι αν ΘΕΛΕΙ κάποιος, μπορεί να το πολεμίσει....
Και είναι ΠΟΛΥ πιο ωραίο το να ΜΗΝ καπνίζεις απ το τσιγάρο μετά το φαγητό!
Οι καπνιστές... ξέρουν τι εννοώ!
