Αντιλαμβάνομαι ότι οι παιδεραστές είναι ψυχικά άρρωστοι. Όμως η ασθένεια τους είναι τόσο βαθιά και ριζική που οι πιθανότητες να θεραπευτούν κλεισμένοι σε οποιοδήποτε ψυχιατρικό ίδρυμα είναι πρακτικά ανύπαρκτες. Αν τους αφήναμε ελεύθερους, με υποχρέωση ψυχοθεραπείας, απλά θα κάναμε τον κίνδυνο για τα επόμενα παιδιά θύματα τους μεγαλύτερο. Για να πετύχουμε στους 99 τον ένα τυχόν απόλυτα θεραπευμένο οπότε και κοινωνικά ακίνδυνο στο εξής. Ένα κοινωνικό ρίσκο που εγώ σαν ψυχοθεραπεύτρια δεν θα αναλάμβανα ούτε θα υπέγραφα. Γιατί δεν θα ήταν ρίσκο για μένα ή την καριέρα μου αλλά για τα επόμενα θύματα τους προς τα οποία επίσης έχω ευθύνη.