Ώρες ώρες που γράφω σκέφτομαι ότι οι εκάστοτε ακραίοι που εμφανίζονται χωρίς άβαταρ χωρίς τίποτα ή ακόμα και τακτικά μέλη που εκφράζουν υπερακραίες απόψεις είναι είτε trolls είτε απλοί ελαφροαντιδραστικοί συμπολίται που τους απελευθερώνει το ίντερνετς και ξαφνικά γεμίζουν τα βρακάκια τους
οπότε ποιο το νόημα να κάτσω τώρα να γράψω ένα κατεβατό
έλα ντε, τουλάχιστον περνάει ο χρόνος εις βάρος άλλων παραγωγικών δραστηριοτήτων κάτι είναι κι αυτό.
Γι'αυτό τώρα που έκανα τη σκέψη θα γράψω λίγα
όχι θάνατος στους παιδόφιλους γιατί:
- θα ήταν άδικο ν'αφήσουμε τους βιαστές ή τους δολοφόνους ή τους μεγαλοαπατεώνες ζωντανούς αφού κι αυτοί καταστρέφουν ζωές
- φυσικά αντίκειται στο βασικό ανθρώπινο δικαίωμα στη ζωή που υποτίθεται έχουμε αποδεχτεί και καθιερώσει
- είναι πρωτόγονο να μη δίνουμε ευκαιρίες. Στη φύση αν χάσεις το πόδι σου δε σε νταντεύουν, σ'αφήνουν να πεθάνεις. Εμείς έχουμε προχωρήσει υποτίθεται. Αν θέλουμε να είμαστε κτηνώδεις τότε κακό του κεφαλιού μας.
- το πρόβλημα μπορεί να περιοριστεί ή να εξαλειφθεί με άλλους τρόπους (ψυχανάλυση, ψυχοθεραπεία, περιορισμός-φυλάκιση) οπότε γιατί να διαλέξουμε έναν τρόπο που δε θα προσφέρει νέες θέσεις εργασίας, θα είναι αιματηρός και βάναυσος, θα εγείρει ερωτήματα και θα καταπατήσει ανθρώπινα δικαιώματα -λες και δε φτάνει που σμπαραλιάστηκαν τα δικαιώματα των κακοποιημένων παιδιών
- μπορεί μεν να έχουν ένα μελανό σημείο αλλά ενδεχομένως σε άλλους τομείς να είναι πολύ χρήσιμοι κοινωνικά (π.χ. επιστήμονες, εργάτες ακόμα και σύζυγοι, καθηγητές κλπ.)
- το κυνηγητό και η καταπίεση συνήθως έχουν τ'αντίθετα αποτελέσματα από τα επιθυμητά γιατί το απαγορευμένο φρούτο σε καλεί αβάσταχτα.
