Οι ιστορικοί αυτοί όροι εμφανίστηκαν σε μία συγκεκριμένη εποχή και αντιπροσώπευαν συγκεκριμένα πράγματα. Ήταν στην εποχή της Γαλλικής επανάστασης όπου με βάση το που κάθονταν στη συνταντική συνέλευση οι αριστερά του προέδρου ήταν οι ριζοσπαστικοί που ήθελαν αλλαγές (δημοκρατία, κατάργηση της μοναρχίας και εθνικισμός) και όσοι κάθονταν δεξιά του προέδρου που ήταν οι συντηρητικοί, αυτοί που ήθελαν διατήρηση της τότε τωρινής κατάστασης (μοναρχία εντός πολυεθνικών αυτοκρατοριών).
Τα σημερινά δεδομένα έχουν αλλάξει 180 μοίρες. Ιστορικά στην Ελλάδα μπορείς να δεις πως όλα άλλαξαν ανά τους αιώνες. Αυτοί οι όροι έκαναν μία ανώριμη εμφάνιση στην εποχή του Χαρίλαου Τρικούπη ο οποίος ίδρυσε το Νεωτεριστικό κόμμα και εκπροσωπούσε το τότε φιλελεύθερο Κέντρο και του Θεοδώρου Δηλιγιάννη που ίδρυσε το Εθνικόν Κόμμα το οποίο αντιπροσώπευε την φιλομοναρχική συντηρητική Δεξιά. Συνεχίστηκαν επί Ελευθερίου Βενιζέλου με το βενιζελικό Κέντρο και την φιλομοναρχική αντιβενιζελική Δεξιά. Όμως το περιεχόμενο του τότε ήταν πάλι τρομερά διαφορετικό από το σήμερα. Το Κέντρο πέρα από εσωτερικές μεταρρυθμίσεις (περαιτέρω εκδημοκρατισμός, αξιοκρατία στο δημόσιο κλπ) απέβλεπε στο όραμα της Μεγάλης Ιδέας. Αντίθετα η Δεξιά προτιμούσε τη «μικράν πλην τιμία Ελλάς» χωρίς αλλαγές και εθνικές διεκδικήσεις. Καμμία σχέση δηλαδή με το σήμερα.
Η αριστερά εν Ελλάδι ξεκίνησε ως εσωκομματική πτέρυγα του βενιζελικού κόμματος υπό τον Παπαναστασίου και εντέλει διαχωρίστηκε μετέπειτα με το ΣΕΚΕ και τη μετεξέλιξη του, το ΚΚΕ, από τους απογοητευμένους βενιζελικούς.
Σήμερα δεν έχει μείνει τίποτα πια. Το Κέντρο πέθανε με τη χούντα. Ήταν το τέλος της παραδοσιακής κόντρας Δεξιάς (Καραμανλής) Κέντρου (Γεώργιος Παπανδρέου). Μετά τη χούντα μπαίνουμε στο Δεξιά (Καραμανλής) και Αριστερά (Ανδρέας Παπανδρέου). Σήμερα προσπαθεί ο Μητσοτάκης να αναστήσει το Κέντρο αλλά στη συλλογική μνήμη εδώ και δεκαετίες η ΝΔ είναι ταυτισμένη με τη Δεξιά. Οπότε οι όροι στο σήμερα έχουν χάσει το νόημα τους. Όταν η δεξιά του Μητσοτάκη που θα έπρεπε ιστορικά να είναι υπέρ της συντήρησης εφάρμοσε στη χώρα σωρεία μεταρρυθμίσεων που άπτονται των κοινωνικών δικαιωμάτων τότε καταλαβαίνεις πόσο εκτός έχουμε βγει.