Θα ήθελα να πω την ιστορία μου και να ακούσω την γνώμη σας

[Μ Τ]

Γεια σας. Θα ήθελα να σας πω την ιστορία μου και να μου πείτε τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνω ( δυσάρεστη ιστορία )
Στα 18 μου έκανα σχέση με ένα αγόρι 10 χρόνια μεγαλύτερο μου εδώ να σας πω ότι η ηλικία μου είναι λάθος είμαι σήμερα 26 ετών όχι 27 . Η σχέση μας ήταν η τέλεια σχέση πηγαίναμε για γάμο θέλαμε να αγοράσουμε σπίτι κάναμε σχέδια για το μέλλον ώσπου μια μέρα πριν περίπου 3 χρόνια ήρθε ο αδερφός του από Αμερική για να τον δει επειδή είχαν χρόνια να βρεθούν ( δεν είχε γονείς εν ζωή μόνο 2 αδέρφια έναν στην Αμερική και μια που ζει στην Ευρώπη ) . Έρχεται ο αδερφός όλα καλά τον γνωρίζω κάθεται 10 μέρες και μετά του ζητάει να φύγουν να πάνε να δούνε και την αδερφή τους . Όλα καλά μέχρι εδώ . Πήρε μια τσάντα τύπου σχολική έβαλε δύο ρούχα και έφυγαν υποτίθεται για μια εβδομάδα . Τα είχε αφήσει όλα στο σπίτι είχε πάρει μόνο αυτό το σακίδιο. Μιλούσαμε κανονικά μέχρι που για κάποιον λόγο είχε αρχίσει να με αποφεύγει να μου λέει ότι δεν έχει καλό ίντερνετ ώσπου μια μέρα μου είπε ότι θέλει να χωρίσουμε και έκλεισε το κινητό του . Τρελάθηκα δεν ήξερα τι να κάνω πήγα να τρελαθώ . Είχε φύγει 5 μήνες σχεδόν και δεν μιλούσε σε κανέναν ούτε με τους φίλους του δεν ήξεραν πού βρίσκεται και τι κάνει είχα μείνει μόνη μου δεν ήξερα τι να κάνω . Ήμουν έξαλλη γεμάτη θυμό μέσα μου γιατί πίστευα ότι θα γίνω ρεζίλι επειδή με παράτησε και δεν είχα μούτρα να το πω πουθενά μόνο στην οικογένειά μου . Τέλος πάντων όσο γινόταν αυτό ήμουν τόσο θυμωμένη που ήθελα να βρω κάποιον άλλον για να συνεχίσω την ζωή μου χωρίς να χάνω χρόνο ( το μεγαλύτερο λάθος μου ) . Γνωρίζω κάποιον . Πολύ όμορφος ίσως ο πιο όμορφος άντρας που είχα γνωρίσει ποτέ μου ( όμορφος μόνο έξω μέσα είναι κενός ) . Ξεκινάω να βγαίνω ραντεβού μαζί του και γίνεται κάτι μεταξύ μας . Ώσπου γυρνάει η σχέση που είχα τόσα χρόνια πίσω. Το μαθαίνω και ήθελα να ζητήσω εξηγήσεις . Μου είπε ότι ήταν πιεσμένος γιατί είχαν οικογενειακά - κληρονομικά προβλήματα και τον πίεζα και εγώ να επιστρέψει ενώ αυτός δεν μπορούσε . Δεν ένιωθε καλά είχε πόνους στην μέση . Πάει να κάνει ακτινογραφία και εκεί ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση . Κατευθείαν σε ογκολόγο του είπαν . Πάμε σε ογκολόγο μας γράφει εξετάσεις . Μεταστατικός καρκίνος στα οστά . Αυτό ήταν . Δεν υπήρχε επιστροφή . Ήξερα ότι δεν είχε πολύ ζωή μπροστά του . Δεν είχε κανέναν άλλον στην Ελλάδα . Ήταν μόνος . Τα αδέλφια του όταν έμαθαν την αρρώστια έκαναν ότι είναι όλα μια χαρά λες και έχει μια απλή γρίπη . Όλοι ξέραμε ότι θα πεθάνει . Δεν μπορούσα να το πιστέψω . Έπρεπε να κάνω τον κλόουν. Έπρεπε να του δίνω δύναμη και να του λέω ότι θα γίνει καλά ενώ ήξερα ότι ήταν ψέματα . Δεν είχα καμία ελπίδα ήταν στο τελευταίο στάδιο . Είχε γεμίσει μεταστάσεις σχεδόν σε όλα τα κόκκαλα . Υπέφερε . Δεν ήξερα τι να κάνω ήθελα να πεθάνω . Τον ανέλαβα μόνη μου. Χωρίς βοήθεια από κανέναν. Ήμουν σε τόσο άσχημη ψυχολογική κατάσταση που δεν ήξερα τι να κάνω. Είχα κρατήσει επαφές με το άτομο που είχα γνωρίσει γιατί ήταν ο μοναδικός που συζητούσαμε κάτι άλλο και δεν σκεφτόμουν τι με περιμένει αργότερα . Μέχρι που όταν άρχισε να δένεται σιγά σιγά μαζί μου ήταν καταστροφή . Δεν ήθελε να μιλάω με κανέναν άλλον άντρα μόνο με τον φίλο μου που ήταν άρρωστος και επειδή ήξερε ότι θα πεθάνει . Αρχισε να γίνεται επιθετικός να μου μιλάει άσχημα. Ήθελε την προσοχή όλη πάνω του. Εγώ ήθελα ένα στήριγμα κάποιον άνθρωπο να μιλάω και να μην με ρωτάει συνέχεια για γιατρούς και τι γίνεται και αυτός ήταν ο μοναδικός που δεν ρωτούσε ποτέ . Ο φίλος μου άντεξε ένα χρόνο και 2 μήνες με την αρρώστια του. Έφυγε . Ήταν και είναι ο καλύτερος άνθρωπος που είχα γνωρίσει ποτέ . Ήξερα ότι τελικά ο λόγος που μου φέρθηκε έτσι ίσως ήταν επειδή έπρεπε να περάσει χρόνο με τα αδέλφια του γιατί μάλλον αυτή ήταν η μοίρα του να φύγει από την ζωή τόσο νέος και έπρεπε να το κάνει πριν να φύγει . Εγώ όμως έμεινα με τον άλλον ο οποίος χειροτέρεψε . Δεν μου επέτρεπε να κάνω τίποτα. Να πίνω αλκοόλ το απαγόρεψε επειδή δεν πίνει αυτός ( τίποτα ούτε μπύρα ούτε κρασί τίποτα απόλυτος ) όσοι πίνουν είναι κακή επιρροή, να καπνίζω επίσης μου έκανε πόλεμο . Να φοράω ότι θέλω ούτε λόγος . Μέχρι που μια μέρα πάνω σε καυγά με χτύπησε. Δεν μπορούσα να φύγω από αυτήν την σχέση . Δεν άντεχα να ξέρω ότι έπρεπε να κάτσω μόνη μου ούτε 10 λεπτά . Ήθελα να είμαι συνέχεια με κάποιον γιατί σκεφτόμουν και δεν άντεχα να σκέφτομαι . Δεν άντεχα να σκέφτομαι ότι ένας άνθρωπος πέρασε τόσο πόνο και εγώ δεν μπορούσα να κάνω τίποτα να τον βοηθήσω . Δεν άντεχα να θυμάμαι. Πονούσα μέσα μου και δεν ήθελα να πονάω . Ήθελα να κάνω σαν να μην συνέβη ποτέ τίποτα . Δεν άντεχα να θυμάμαι τι είχε περάσει ο άνθρωπος που αγαπούσα πιο πολύ ακόμα και από τον ίδιο μου τον εαυτό . Έμεινε ανάπηρος δεν ήξερα τι να κάνω πως να τον σηκώσω πως να τον βοηθήσω δεν ήξερα τίποτα. Δεν άντεχα να θυμάμαι . Δεν ήθελα . Δεν μπορώ να φύγω από την σχέση με αυτόν τον άνθρωπο που είμαι γιατί φοβάμαι ότι όταν γυρίσω σπίτι μου δεν θα σταματήσω να κλαίω όπως κάνω πάντα όταν πάω σπίτι μου και είμαι μόνη μου πάντα θυμάμαι και κλαίω και δεν ξέρω τι να κάνω για να σταματήσω τ σκέψεις μου . Πονάω τόσο πολύ που δεν το αντέχω . Δεν θέλω να είμαι με έναν άνθρωπο που με χτυπάει μου μιλάει άσχημα και δεν με αφήνει να κάνω τίποτα αλλά δεν ξέρω πως να φυγω από εδώ . Ίσως τώρα πιστεύετε ότι είμαι πουτανα . Ξέρω ότι θα το σκεφτεί αρκετός κόσμος αυτό για εμένα αλλά αλήθεια δεν είμαι . Απλά δεν αντέχω . Προσπαθώ με την ψυχολόγο μου να βρω μια άκρη στο μυαλό μου και να μπορέσω να φύγω από αυτόν τον άνθρωπο γιατί φοβάμαι όταν είμαι μαζί του αλλά φοβάμαι και μόνη μου από τ σκέψεις και τ αναμνήσεις μου . Πιστεύετε ότι πρέπει να προσπαθησω στην σχέση μου και ότι εγώ κάνω λαθοι επειδή δεν είμαι καλά ενώ αυτός με αγαπάει όπως λέει ή πρέπει να φύγω; Συνέχεια λέει ότι εγώ τον νευριάζω και ότι εγώ τον ανάγκασα να σηκώσει χέρι επειδή όταν τσακωθούμε δεν σταματάω να μιλάω όταν μου λέει να σταματήσω και τον κάνω έξαλλο. Ίσως φταίω εγώ . Ίσως εγώ είμαι προβληματική σε όλα . Ίσως είναι η τύχη μου να μην είμαι ποτέ ευτυχισμένη και χαρούμενη στην ζωή μου. Τι πρέπει να κάνω; Πώς να μπορέσω να βρω δύναμη και να φύγω και πως να μπορέσω να αντέξω τον εαυτό μου; Ο φίλος μου που έφυγε από την ζωή ήταν ο πιο γλυκός άνθρωπος ποτέ δεν μου φώναξε ποτέ δεν μου είπε κακή κουβέντα πάντα μου έδειχνε πόσο με αγαπούσε . Λυπάμαι τον εαυτό μου που έχω καταντήσει έτσι να ανέχομαι αυτήν την συμπεριφορά από κάποιον . Λυπάμαι γενικά τον εαυτό μου που από τόσο μικρή ηλικία έπρεπε να μαθω όλα αυτά ενώ έπρεπε να είμαι χαρούμενη να σπουδάζω και να χαίρομαι την ηλικία μου όπως όλοι ενώ εγώ έμαθα τι σημαίνει νοσοκομείο αρρώστιες πόνος και θλίψη . Με λυπάμαι

 

[Πάνθηρας!]

Ωραίο ψευδώνυμο.... έπρεπε μετά τις τελίτσες να βάλεις και ενα θαυμαστικό.

ΥΓ Δεν διάβασα το θέμα σου.

 

[Μ Τ]

Ωραίο ψευδώνυμο.... έπρεπε μετά τις τελίτσες να βάλεις και ενα θαυμαστικό.

ΥΓ Δεν διάβασα το θέμα σου.

Δεν ήξερα ότι δεν μπορώ να το αλλάξω . Το έβαλα έτσι γιατί δεν ήθελα να βάλω το πραγματικό μου όνομα επειδή η ιστορία μου δεν είναι συνηθισμένη και ίσως υπάρχει κάποιος που θα καταλάβει αμέσως με το όνομα μου ποια ειμαι και δεν θέλω . Εξάλλου τι σημάδια έχει αφού και εσείς ψευδώνυμο έχετε . Όπως και να έχει σας ευχαριστώ

 

[Samael]

Γεια σας. Θα ήθελα να σας πω την ιστορία μου και να μου πείτε τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνω ( δυσάρεστη ιστορία )
Στα 18 μου έκανα σχέση με ένα αγόρι 10 χρόνια μεγαλύτερο μου εδώ να σας πω ότι η ηλικία μου είναι λάθος είμαι σήμερα 26 ετών όχι 27 . Η σχέση μας ήταν η τέλεια σχέση πηγαίναμε για γάμο θέλαμε να αγοράσουμε σπίτι κάναμε σχέδια για το μέλλον ώσπου μια μέρα πριν περίπου 3 χρόνια ήρθε ο αδερφός του από Αμερική για να τον δει επειδή είχαν χρόνια να βρεθούν ( δεν είχε γονείς εν ζωή μόνο 2 αδέρφια έναν στην Αμερική και μια που ζει στην Ευρώπη ) . Έρχεται ο αδερφός όλα καλά τον γνωρίζω κάθεται 10 μέρες και μετά του ζητάει να φύγουν να πάνε να δούνε και την αδερφή τους . Όλα καλά μέχρι εδώ . Πήρε μια τσάντα τύπου σχολική έβαλε δύο ρούχα και έφυγαν υποτίθεται για μια εβδομάδα . Τα είχε αφήσει όλα στο σπίτι είχε πάρει μόνο αυτό το σακίδιο. Μιλούσαμε κανονικά μέχρι που για κάποιον λόγο είχε αρχίσει να με αποφεύγει να μου λέει ότι δεν έχει καλό ίντερνετ ώσπου μια μέρα μου είπε ότι θέλει να χωρίσουμε και έκλεισε το κινητό του . Τρελάθηκα δεν ήξερα τι να κάνω πήγα να τρελαθώ . Είχε φύγει 5 μήνες σχεδόν και δεν μιλούσε σε κανέναν ούτε με τους φίλους του δεν ήξεραν πού βρίσκεται και τι κάνει είχα μείνει μόνη μου δεν ήξερα τι να κάνω . Ήμουν έξαλλη γεμάτη θυμό μέσα μου γιατί πίστευα ότι θα γίνω ρεζίλι επειδή με παράτησε και δεν είχα μούτρα να το πω πουθενά μόνο στην οικογένειά μου . Τέλος πάντων όσο γινόταν αυτό ήμουν τόσο θυμωμένη που ήθελα να βρω κάποιον άλλον για να συνεχίσω την ζωή μου χωρίς να χάνω χρόνο ( το μεγαλύτερο λάθος μου ) . Γνωρίζω κάποιον . Πολύ όμορφος ίσως ο πιο όμορφος άντρας που είχα γνωρίσει ποτέ μου ( όμορφος μόνο έξω μέσα είναι κενός ) . Ξεκινάω να βγαίνω ραντεβού μαζί του και γίνεται κάτι μεταξύ μας . Ώσπου γυρνάει η σχέση που είχα τόσα χρόνια πίσω. Το μαθαίνω και ήθελα να ζητήσω εξηγήσεις . Μου είπε ότι ήταν πιεσμένος γιατί είχαν οικογενειακά - κληρονομικά προβλήματα και τον πίεζα και εγώ να επιστρέψει ενώ αυτός δεν μπορούσε . Δεν ένιωθε καλά είχε πόνους στην μέση . Πάει να κάνει ακτινογραφία και εκεί ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση . Κατευθείαν σε ογκολόγο του είπαν . Πάμε σε ογκολόγο μας γράφει εξετάσεις . Μεταστατικός καρκίνος στα οστά . Αυτό ήταν . Δεν υπήρχε επιστροφή . Ήξερα ότι δεν είχε πολύ ζωή μπροστά του . Δεν είχε κανέναν άλλον στην Ελλάδα . Ήταν μόνος . Τα αδέλφια του όταν έμαθαν την αρρώστια έκαναν ότι είναι όλα μια χαρά λες και έχει μια απλή γρίπη . Όλοι ξέραμε ότι θα πεθάνει . Δεν μπορούσα να το πιστέψω . Έπρεπε να κάνω τον κλόουν. Έπρεπε να του δίνω δύναμη και να του λέω ότι θα γίνει καλά ενώ ήξερα ότι ήταν ψέματα . Δεν είχα καμία ελπίδα ήταν στο τελευταίο στάδιο . Είχε γεμίσει μεταστάσεις σχεδόν σε όλα τα κόκκαλα . Υπέφερε . Δεν ήξερα τι να κάνω ήθελα να πεθάνω . Τον ανέλαβα μόνη μου. Χωρίς βοήθεια από κανέναν. Ήμουν σε τόσο άσχημη ψυχολογική κατάσταση που δεν ήξερα τι να κάνω. Είχα κρατήσει επαφές με το άτομο που είχα γνωρίσει γιατί ήταν ο μοναδικός που συζητούσαμε κάτι άλλο και δεν σκεφτόμουν τι με περιμένει αργότερα . Μέχρι που όταν άρχισε να δένεται σιγά σιγά μαζί μου ήταν καταστροφή . Δεν ήθελε να μιλάω με κανέναν άλλον άντρα μόνο με τον φίλο μου που ήταν άρρωστος και επειδή ήξερε ότι θα πεθάνει . Αρχισε να γίνεται επιθετικός να μου μιλάει άσχημα. Ήθελε την προσοχή όλη πάνω του. Εγώ ήθελα ένα στήριγμα κάποιον άνθρωπο να μιλάω και να μην με ρωτάει συνέχεια για γιατρούς και τι γίνεται και αυτός ήταν ο μοναδικός που δεν ρωτούσε ποτέ . Ο φίλος μου άντεξε ένα χρόνο και 2 μήνες με την αρρώστια του. Έφυγε . Ήταν και είναι ο καλύτερος άνθρωπος που είχα γνωρίσει ποτέ . Ήξερα ότι τελικά ο λόγος που μου φέρθηκε έτσι ίσως ήταν επειδή έπρεπε να περάσει χρόνο με τα αδέλφια του γιατί μάλλον αυτή ήταν η μοίρα του να φύγει από την ζωή τόσο νέος και έπρεπε να το κάνει πριν να φύγει . Εγώ όμως έμεινα με τον άλλον ο οποίος χειροτέρεψε . Δεν μου επέτρεπε να κάνω τίποτα. Να πίνω αλκοόλ το απαγόρεψε επειδή δεν πίνει αυτός ( τίποτα ούτε μπύρα ούτε κρασί τίποτα απόλυτος ) όσοι πίνουν είναι κακή επιρροή, να καπνίζω επίσης μου έκανε πόλεμο . Να φοράω ότι θέλω ούτε λόγος . Μέχρι που μια μέρα πάνω σε καυγά με χτύπησε. Δεν μπορούσα να φύγω από αυτήν την σχέση . Δεν άντεχα να ξέρω ότι έπρεπε να κάτσω μόνη μου ούτε 10 λεπτά . Ήθελα να είμαι συνέχεια με κάποιον γιατί σκεφτόμουν και δεν άντεχα να σκέφτομαι . Δεν άντεχα να σκέφτομαι ότι ένας άνθρωπος πέρασε τόσο πόνο και εγώ δεν μπορούσα να κάνω τίποτα να τον βοηθήσω . Δεν άντεχα να θυμάμαι. Πονούσα μέσα μου και δεν ήθελα να πονάω . Ήθελα να κάνω σαν να μην συνέβη ποτέ τίποτα . Δεν άντεχα να θυμάμαι τι είχε περάσει ο άνθρωπος που αγαπούσα πιο πολύ ακόμα και από τον ίδιο μου τον εαυτό . Έμεινε ανάπηρος δεν ήξερα τι να κάνω πως να τον σηκώσω πως να τον βοηθήσω δεν ήξερα τίποτα. Δεν άντεχα να θυμάμαι . Δεν ήθελα . Δεν μπορώ να φύγω από την σχέση με αυτόν τον άνθρωπο που είμαι γιατί φοβάμαι ότι όταν γυρίσω σπίτι μου δεν θα σταματήσω να κλαίω όπως κάνω πάντα όταν πάω σπίτι μου και είμαι μόνη μου πάντα θυμάμαι και κλαίω και δεν ξέρω τι να κάνω για να σταματήσω τ σκέψεις μου . Πονάω τόσο πολύ που δεν το αντέχω . Δεν θέλω να είμαι με έναν άνθρωπο που με χτυπάει μου μιλάει άσχημα και δεν με αφήνει να κάνω τίποτα αλλά δεν ξέρω πως να φυγω από εδώ . Ίσως τώρα πιστεύετε ότι είμαι πουτανα . Ξέρω ότι θα το σκεφτεί αρκετός κόσμος αυτό για εμένα αλλά αλήθεια δεν είμαι . Απλά δεν αντέχω . Προσπαθώ με την ψυχολόγο μου να βρω μια άκρη στο μυαλό μου και να μπορέσω να φύγω από αυτόν τον άνθρωπο γιατί φοβάμαι όταν είμαι μαζί του αλλά φοβάμαι και μόνη μου από τ σκέψεις και τ αναμνήσεις μου . Πιστεύετε ότι πρέπει να προσπαθησω στην σχέση μου και ότι εγώ κάνω λαθοι επειδή δεν είμαι καλά ενώ αυτός με αγαπάει όπως λέει ή πρέπει να φύγω; Συνέχεια λέει ότι εγώ τον νευριάζω και ότι εγώ τον ανάγκασα να σηκώσει χέρι επειδή όταν τσακωθούμε δεν σταματάω να μιλάω όταν μου λέει να σταματήσω και τον κάνω έξαλλο. Ίσως φταίω εγώ . Ίσως εγώ είμαι προβληματική σε όλα . Ίσως είναι η τύχη μου να μην είμαι ποτέ ευτυχισμένη και χαρούμενη στην ζωή μου. Τι πρέπει να κάνω; Πώς να μπορέσω να βρω δύναμη και να φύγω και πως να μπορέσω να αντέξω τον εαυτό μου; Ο φίλος μου που έφυγε από την ζωή ήταν ο πιο γλυκός άνθρωπος ποτέ δεν μου φώναξε ποτέ δεν μου είπε κακή κουβέντα πάντα μου έδειχνε πόσο με αγαπούσε . Λυπάμαι τον εαυτό μου που έχω καταντήσει έτσι να ανέχομαι αυτήν την συμπεριφορά από κάποιον . Λυπάμαι γενικά τον εαυτό μου που από τόσο μικρή ηλικία έπρεπε να μαθω όλα αυτά ενώ έπρεπε να είμαι χαρούμενη να σπουδάζω και να χαίρομαι την ηλικία μου όπως όλοι ενώ εγώ έμαθα τι σημαίνει νοσοκομείο αρρώστιες πόνος και θλίψη . Με λυπάμαι

1. Χώρισε χθες και ΟΧΙ δεν φταις εσύ που αντιδράει έτσι αυτός. Οι κακοποιητικοί άνθρωποι αυτό θέλουν, να χρεώνουν την δική τους άσχημη συμπεριφορά σε εσένα.

2. Εαν συνεχίσει να σε ενοχλεί και δεν σταματήσει, κάνε περιοριστικά μέτρα.

Λυπάμαι για αυτά που πέρασες και κατανοώ οτι μια μετάβαση στην οποία θα είσαι μόνη είναι εκφοβιστική, αλλά πρέπει να το κάνεις αυτό το βήμα όσο και να φοβάσαι, γιατί με αυτό τον άνθρωπο που είσαι τώρα οι κακές εμπειρίες δεν θα περιοριστούν αλλά θα αυξηθούν. Και πίστεψε με τα πράγματα μπορούν πάντα να γίνουν χειρότερα, οπότε μην το υποτιμάς αυτό, εαν μείνεις μαζί με αυτόν που είσαι τώρα μακροπρόθεσμα ΔΕΝ θα είσαι καλύτερα, είναι βέβαιο οτι θα είσαι πολύ χειρότερα. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για το παρελθόν, οπότε κάνε οτι μπορείς για το μέλλον.

 

[chester20080]

Εχεις καποια ψυχολογικα θεματα οπως ολοι μας, το εχεις αποδεχτει αυτο και το αντιμετωπιζεις με ψυχολογο οπως λες. Ειδικα μετα απο το θανατο του συντροφου σου. Ολα αυτα σε καμία περιπτωση δεν θα πρεπει να σε κανουν να πιστευεις πως εσυ ευθυνεσαι για το να σε βριζει ο αλλος και να σηκωνει χερι πανω σου, μη λες τετοια πραγματα. Ειναι ακρως τοξικη και χειριστικη η συμπεριφορα του, οσο πιο συντομα φυγεις μακρια του τοσο πιο καλά θα ειναι για σενα να αρχισεις να θεραπευεις τον εαυτο σου. Μενοντας ομως μονη σου για αρκετους μηνες, το οποιο ξερω πως ειναι ο,τι χειροτερο σκεφτεσαι αυτη τη στιγμη. Ομως το χειροτερο δεν ειναι το να μεινεις μονη σου αλλά το να σε σκοτωσει πανω σε καβγα, τοσα ακουμε γινονται καθε μηνα δεν παιζεις με αυτα.

Αυτο το "εγώ τον ανάγκασα να σηκώσει χέρι" ειναι ο,τι πιο εξοργιστικο εχω ακουσει, το να σε κανει να πιστευεις οτι εσυ φταις για κατι που εκεινος οχι απλα ειναι υπευθυνος και πρεπει να μαθει να διαχειριζεται (τα νευρα του και τη συμπεριφορα του) αλλά σε κανει να νιωθεις πολλαπλα ασχημα μονο και μονο για να ενισχυσει τον εγωισμο του και να δικαιολογησει το να σε χτυπαει. Ελεος οχι, ξυπνα. Μια φορα το εκανε μπορει, αλλά ειναι ενα red flag που οταν το ξεπερνας τα εχεις δει ολα, δεν υπαρχει "α μμωρε ο γλυκουλης μου μια φορα με χτυπησε πανω στα νευρα του, ειναι καλο παιδι δε θα το ξανακανει, ετυχε / τον προκαλεσα". ΟΧΙ.

Ωστοσο θα πρεπει να σκεφτεις καλά το πώς θα φυγεις μακρια του, να το κανεις με ασφαλη τροπο, με ανησυχει το πώς μπορει να αντιδρασει απεναντι σου πχ αν ειστε μονοι σας σπιτι κλπ. Ή αν θα σε πετυχει καπου εξω μονη σου κλπ, να εχεις το νου σου συνεχεια εκτος αν φυγεις σε αλλη πολη για μια νεα αρχη.

Οσο για το θανατο του συντροφου σου, δεν ξερω τι να πω πραγματικα με αρρωστιες και υγεια δεν μπορει κανείς να σου πει κατι παρηγορο, πρεπει να κλαψεις, να ξεσπασεις, να θυμηθεις, να το βιωσεις ολο αυτο με τη θλιψη για να περασεις στο επομενο σταδιο του να μπορεσεις να προχωρησεις παρακατω, με τη βοηθεια ψυχολογου οπως και κανεις, ομως φροντιζε τον εαυτο σου. Θα πρεπει να μεινεις μονη σου με τις σκεψεις σου και τις αναμνησεις σου, αυτο δεν μπορεις να το αποφυγεις, ειναι μερος της διαδικασιας επουλωσης. Και ναι ηταν λαθος που μπηκες σε μια σχεση μονο και μονο για να μην εισαι μονη σου, ομως δεν ειναι κατακριτεο.

 

[Υδροχόος]

Από πού να το πρωτοπιάσεις...

Το τί πρέπει να κάνεις το ξέρεις. Πρέπει να φύγεις από τη "σχέση" αυτή. Το πώς θα βρεις το σθένος να το κάνεις ψάξε. Ό,τι και να σου λέει η ψυχολόγος ή ο καθένας/καθεμιά, είσαι τόσο μπερδεμένη που οι αποφάσεις σου θα εναλλάσσονται μέρα με τη μέρα. Τη μια φεύγω, την άλλη μένω. Βρες τον τρόπο να υποστηρίξεις το σωστό. Αυτό που πρέπει να γίνει. Και ποιό είναι αυτό ; Η απομάκρυνση από μία κακοποιητική σχέση.

Σε πείθει ότι φταις και σε χτυπάει, σε πείθει ότι σε αγαπάει κι ενώ ξέρεις ότι αγάπη και "χέρι" δεν πάνε μαζί, σε λίγο θα φτάσεις να του προσφέρεις και το μάγουλο (ή ό,τι άλλο...) μόνη σου...

Δεν ξέρει ν' αγαπάει. Δεν ξέρεις ν' αγαπιέσαι. Και όλο αυτό μόνο αγάπη δεν είναι. Παρά μια αρρωστημένη εξαρτητική σχέση.

Χίλιες φορές μονάχη. Τί φοβάσαι τα συναισθήματά σου ; Τί κι αν κλάψεις, λυγίσεις και πονέσεις για τον πρώην σύντροφό σου ; Τουλάχιστον, αυτός το άξιζε με το παραπάνω...

Συγγνώμη που θα το πω, αλλά...Σταμάτα να δικαιολογείς τον εαυτό σου. Ατσαλώσου, γίνε η γυναίκα που θες να γίνεις και φύγε μακριά. Από ένα σημείο και μετά, δε φταίει - μόνο - αυτός που "σηκώνει χέρι" μα και αυτός/η που το ανέχεται...

Βρες τη δύναμη. Καλή τύχη...

 

[Kate1914]

Πιστεύετε ότι πρέπει να προσπαθησω στην σχέση μου και ότι εγώ κάνω λαθοι επειδή δεν είμαι καλά ενώ αυτός με αγαπάει όπως λέει ή πρέπει να φύγω;

Από τη στιγμή που τόλμησε να απλώσει χέρι πάνω σου, έπρεπε να έχεις φύγει χθες.
Και να μην μιλήσω καν για όλους τους περιορισμούς που σου έθεσε (μη το ένα, μη το άλλο). Οι σχέσεις δεν (πρέπει να) είναι φυλακή και κακοποίηση. Αυτό που ζεις εσύ εδώ όμως, αυτό ακριβώς είναι.
Φύγε και μην γυρίσεις ποτέ πίσω. Κοίτα να κλάψεις για τον άνθρωπο που σου φέρθηκε όπως κανένας άλλος και να πενθήσεις ώστε να μπορέσεις να το αντιμετωπίσεις κάπως (αν και τέτοια πράγματα δεν αντιμετωπίζονται, απλώς μαθαίνεις κάπως να ζεις με αυτά).
Και μη λυπάσαι τον εαυτό σου. Δεν κάνεις εσύ κάτι λάθος. Απλώς από μικρή δυστυχώς έφαγες πολλές σφαλιάρες από τη ζωή.
Σου εύχομαι να πάνε όλα καλά, και να βρεις την ηρεμία που ψάχνεις. Όπως είπε και ο Σάμαελ πιο πάνω, πάντα η κατάσταση θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερη.

ΥΓ. Κανείς δε θα σε πει πουτάνα.

 

[Δροσουλίτης]

Το σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Όσο πιο γρήγορα απομακρυνθείς από την τοξικότητα που περιγράφεις, τόσο ευκολότερα θα κλείσεις και τις πληγές σου.
Κάντο τώρα, πριν ταυτιστείς απόλυτα με αυτή την κατάσταση και γίνετε ένα.

 

[Guest 246973]

Λυπάμαι για την απώλεια σου.

Είναι αυτονόητο πως πρέπει να απομακρυνθείς από αυτόν τον άνθρωπο! Φύγε, άλλαξε περιβάλλον, μετακόμισε σε άλλη πόλη αν έχεις τη δυνατότητα, πήγαινε μέχρι και σε άλλη χώρα αν αυτό είναι ικανό να σε κρατήσει μακρυά του, γιατί να ξέρεις δεν πρόκειται να βρεις ποτέ την ευτυχια σου εκεί που την έχασες. Εκεί που σου την κλέβουν. Κάποιοι άνθρωποι, κάποια περιβάλλοντα ποτέ δεν θα σε εκτιμήσουν, ο,τι κι αν κάνεις γι’αυτούς. Μόνο θα εμποδίζουν την εξέλιξη και την ευτυχία σου. Αυτό έχω καταλάβει προσωπικά. Αλλά τι λέμε τώρα;
Εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που όχι απλώς είναι τοξικός, είναι και επικίνδυνος! Σε κακοποιεί και τίποτα δεν μπορεί να το αναιρέσει αυτό. Στα δικά του μάτια θα είσαι πάντα η π.....να που τα κάνει όλα λάθος. Δεν ξέρω τι εκτάσεις έχει πάρει το θέμα κι αν θα άξιζε να ζητήσεις την ποινική του δίωξη, αν και είναι μια δυνατότητα να ξέρεις. Δεν πρόκειται να σταματήσει να σε δηλητηριάζει με την υποτιθέμενη αγάπη του, που αν συνεχίσεις έτσι, θα καταλήξεις να ξεχνάς τι θα πει τελείως... Κράτα όποια όμορφη ανάμνηση σε παρηγορεί, αν έχεις, και φύγε μακρυά...

 

[giannhs2001]

Και ρίχνει ξύλο και την κάνει να πιστεύει πως εκείνη φταίει και η ίδια αναρωτιέται αν όντως φταίει.... Ο ορισμός του χειριστικού τοξικού ανθρώπου που μάλιστα έχει διδακτορικό στο τομέα αυτό.

Δεν υπάρχει συγχώρεση σε αυτό καθώς όπως φαίνεται ούτε ο ίδιος νιώθει πως κάνει κάτι το κακό για να ζητήσει συγχώρεση ή αν το νιώθει το ρίχνει στην ίδια. Δεν αλλάζει ο άνθρωπος όσο πειστικός και αν φανεί πως άλλαξε. Αν όντως η θεματοθέτρια περνάει αυτό που λέει (μιας που έχουμε συνηθίσει πολλά περίεργα εδώ μέσα) τότε δεν υπάρχει άλλη λύση από το να φύγει και να μην ξαναγυρίσει και ΤΩΡΑ, πριν να είναι αργά. Η δική μου απορία είναι που λέει πως έχει οικογένεια. Υπάρχει περίπτωση πατέρας να γνωρίζει πως άντρας άπλωσε χέρι στη κόρη του και να μην πάει να αφήσει ανάπηρη από το ξύλο αυτή τη ντροπή της κοινωνίας και του αντρικού φύλου;