Δεν είναι τα λεφτά, τα προσόντα, και ότι άλλο μπορεί να ισχυριστείτε ότι έχουν αυτοί οι Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό ως φορολογικοί πολίτες. Το τονίζω, διότι ο τουρισμός είναι άλλο πράγμα. Είναι ότι αυτό που βλέπουν και ζουν καθημερινά στο εξωτερικό θα ήθελαν σε μεγάλο βαθμό να το ζούσαν και στην Ελλάδα. Είναι το περιβάλλον εργασίας ανθρώπινο και η κάθε μέρα δημιουργική, νιώθεις ότι προσφέρεις στο κοινωνικό σύνολο και είσαι ενεργός πολίτης. Στην Ελλάδα, νιώθεις μαϊντανός με μεταπτυχιακό και ειδικά όσο το μορφωτικό επίπεδο της οικογένειας/συγγενών/φίλων και γνωστών είναι χαμηλό, νιώθεις ότι ξεχωρίζεις άσχημα διότι δεν μπορείς να κάνεις όνειρα ή σοβαρή κουβέντα για δουλειές. Σε κοιτάνε με λύπηση. Ο τρόπος τους σε κάνουν να νιώθεις άσχημα που πήγες σχολείο γιατί δε βαριέσαι. Στη ζωή δεν πρέπεις να έχεις απαιτήσεις αλλά θα πρέπει να κάνεις αυτό που κάνουν όλοι. Τι; Δεν σου λένε. Υπάρχει όμως δουλειά: γκαρσόνι, μπαρτέντερ, ντελιβεράς, νυχού, αγρότης, παίχτης σε ριάλιτι επιβίωσης, τραγουδιστής, κομμωτής, κτλ. Ή κάτι από αυτά ή τίποτα. Δεν υπάρχει η κουλτούρα της προόδου, της αριστείας (όχι όπως την εκφύλισε η κυβέρνηση) και γενικά της αυτοδημιουργίας των νέων γιατί απλά με την προπαγάνδα της 40ετίας, ο κόσμος έχει μάθει στο να φέρνει βόλτα χωρίς πολλές απαιτήσεις γιατί ας είναι καλά κανένα ρουσφέτι από πολιτικό ή ιερωμένο. Όλοι κάπως έχουν μια άκρη στη χώρα της αξιοκρατίας και της ηθικής. Όποιος έχει απαιτήσεις από τον εαυτό του, τη χώρα του, τη ζωή του απλά θεωρείται γραφικός.
Έχουμε κάνει άπειρες συζητήσεις, μεταφέρουμε νέες ιδέες, μια διαφορετική ποιότητα ζωής και οι ντόπιοι, νιώθουν μπουχτισμένοι από το εξωτερικό που δεν έχουν πάει. Θεωρούν ότι αυτοί τα ξέρουν όλα, ότι μόνο οι Έλληνες ξέρουν να ζουν καλά, δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς εννοούν; Να πίνουν ουζάκι και να τρώνε ψαρομεζέδες; Οι στόχοι μιας ζωής είναι αυτό; Τους τονίζεις ότι ρε φίλε, δες τα χάλια, δες αυτή τη μιζέρια του δε βαριέσαι έτσι είναι η Ελλάδα, και αμέσως να σε χαρακτηρίσουν λιγότερο Έλληνα. Δεν έχουν επιχείρημα σε τι ακριβώς αυτοί είναι πιο Έλληνες από σένα; Με ενοχλεί το δε βαριέσαι, ο συμβιβασμός ότι αφού τα κάνουμε τέλεια, δεν μας νοιάζει τι κάνουν οι ξένοι. Αν δεχτούμε αυτή την άποψη, τι ακριβώς κάνουν για να βελτιώσουν τη χώρα τους οι Έλληνες της Ελλάδας; Σπασμένα πεζοδρόμια (ευθύνη άλλων), σχολεία χωρίς υποδομές (ευθύνη άλλων), αυτοκτονίες μαθητών (ευθύνη άλλων), βιασμοί/δολοφονίες σε καθημερινή βάση (ευθύνη άλλων), καθηγητικό κατεστημένο στα Πανεπιστήμια (ευθύνη άλλων), ανεργία των νέων (ευθύνη άλλων), ανεπάρκεια διοικητικών υπηρεσιών (ευθύνη άλλων), μετριότητα και νεποτισμό (ευθύνη άλλων), απουσία εκπαιδευτικής πολιτικής (ευθύνη άλλων) κτλ. Τελικά η ατομική ευθύνη που είναι και με τι κόστος αναλαμβάνεται;
Ε τότε κοπέλα μου, τι εκφέρεις άποψη εφόσον δεν έχεις προσωπική γνώμη; Η γνώμη τρίτων που δεν έχουν πάει ή έχουν πάει και δεν κατάφεραν κάτι για πολλούς λόγους δεν μπορεί να αποτελεί επιχείρημα δικής σου γνώμης. Εσύ είσαι άλλος άνθρωπος, άλλη προσωπικότητα. Θα πρέπει να έχεις την δική σου προσωπική εικόνα. Όχι να είσαι μεταφορέας γνώμης.
