Ο τίτλος είναι μούφα, άκου επανάσταση στο Ελλάντα
Εντάσεις είναι (πάρα) πολύ πιθανό να ξεσπάσουν με έντονο το στοιχείο της βίας (και όπως το κόβω θα χυθεί αίμα).
Οπότε αλλάξτε τίτλο αν μπορείτε κύριε θεματοθέτα δεν είμαστε έτοιμοι να εισβάλλουμε στα χειμερινά ανάκτορα και να καρατομήσουμε το Λουδοβίκο (Λουδοβίκος ο Παπανδρέου πφφφφ)
Αν οσφραίνεσαι μπλαντ, τότε τι άλλο θες για να το
πεις επαναστατικότητα? Δάκρυα και ιδρώτα?
Ας μη κολλάμε στις λέξεις.
Επαναστάτης δεν ήταν μονάχα ο ποπολάρος ή ο Λουδ ο' βίκ-βικ (φ.ψ. λαβέηντζελ
)
Μια ομαδική εξέγερση, όπως τη περιγράφεις
(εντάσεις κατά της εξουσίας)
είναι μια γενικότερη απείθαρχη στάση των πολιτών
που έχει τον χαρακτήρα της ριζικής αλλαγής (των καθιερωμένων)
και το ξεσήκωμα αυτό καλείται επανάσταση
(και όχι δε χρειάζεται να είσαι οπαδός ριζοσπαστικών ιδεών
ούτε γνώστης της Γαλλικής Επανάστασης ή χρονοταξιδιώτης
για να επαν-ίστασαι)
Είναι όπως με τον κυβισμό που αποτέλεσε επανάσταση στις εικαστικές τέχνες
αλλά δε βγήκαν πιστόλια και σπαθιά.
Α, και η διακήρυξη έγινε σε ένα καμπαρέ της Ζυρίχης
(δηλ. είπαν αρχικά πως νταντά στα γαλλικά σημαίνει ξύλινο αλογάκι.
Στα γερμανικά σημαίνει "αντίο", "φύγε από πάνω μου",
"θα ιδωθούμε κάποια στιγμή".
Στα ρουμανικά: "Ναι, πράγματι, έχεις δίκιο, αυτό είναι.
Μα φυσικά ναι, απολύτως, σωστά".
Και ούτω καθεξής. Είναι μία λέξη διεθνής.
Μόνο μία λέξη και αυτή η λέξη ένα κίνημα.
Και όπως το υπολογίζω πρόχειρα, μετά θα έριξαν -κατα το λαϊκόν-
και καμιά φούτσα στα καμαρίνια)
Άρα η επανάσταση μπορεί να αρχίζει με ετυμολογίες,
να συνεχίζεται με μπηχτές, τύπου:
Κάθετί έχει τη λέξη του, αλλά η λέξη έχει αποκτήσει οντότητα από μόνη της.
Γιατί να μην τη βρώ; Γιατί το δέντρο να μην μπορεί να ονομαστεί βροχόδεντρο όταν έχει βρέξει;
Η λέξη, η λέξη, η λέξη έξω από τη σφαίρα σας, από την δηλητηριώδη αύρα σας,
από αυτή την γελοία ανικανότητα, από την εντυπωσιακή αυτοικανοποίησή σας.
Μακριά από όλη αυτή την επαναλβανόμενη ανοησία, την προφανή ηλιθιότητά σας.
και να καταλήγει σε εκσπερμάτιση στο Ελβετικό καμπαρέ
Βολταίρ.
άλλο ένα περιστατικό να γίνει με τρομοκράτες και εκτελέσεις ή αναρχικούς και πορείες και όλα αυτά θα είναι λόγια του αέρα μιας και τα πράγματα θα γίνουν ανεξέλεγκτα ή μπορεί απλώς να μην ανοίξει ρουθούνι στο βραχυπρόθεσμο διάστημα (μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου)
Με τον αστάθμητο παράγοντα να κρέμεται σαν ταγάρι απ´τα κεφάλια μας,
η επανάσταση θα αποκτήσει τον ενζυμικό καταλύτη για επιτάχυνση
της πορείας που πριν από την εμφάνιση του πήγαινε μπουσουλώντας.
Ασχέτως μάλιστα αν θα υπάρξουν περιστατικά ατομικής βίας,
δολοφονίες προσώπων τα οποία φυσικά δεν είναι επαναστατικές πράξεις
αλλά νερό στο μύλο του συστήματος και συμφωνούμε.
Σε αυτό που δε συμφωνούμε είναι ότι η προπαγάνδα θα παίξει ρόλο ποδόφρενου.
Αν η πίεση ασκηθεί συστηματικά (κι εδώ απαιτεί σύμπραξη δυνάμεων
κι όχι μονάχα απεργιούλες και συζητήσεις για τα κώματα)
τότε η βία του να σου περικόπτουν το εισόδημα,
η βία να σε αφήνουν χωρίς δουλειά, χωρίς σύνταξη ή να σε παραδίδουν δεμένο
χειροπόδαρα στο ΔΝΤ, ΑΥΤΗ Η ΚΤΗΝΩΔΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ,
θα υποσκελιστεί από τη βία με αιτιολογικό την "καλυτέρευση του βίου".
Είναι τόσο ισχυρό αυτό το έρεισμα που ακόμη και ένα δάσος νεκρών,
θα είχε τιμητικό θάνατο στο όνομα της Ενγκελιανής ιδέας
που φαίνεται πως είχε δίκιο καθώς έλεγε ότι
"ο άνθρωπος έπρεπε να μετέλθει της μεγαλύτερης απανθρωπιάς
για να ξεφύγει απ'αυτή".
Κι έτσι δυστυχώς η άσκηση βίας είναι απαραίτητη για να φτάσουμε
σε μια κοινωνία χωρίς βία.
Παράδειγμα βίας θέτε?
Η στάση πληρωμών των χρεών που μας φόρτωσαν ντόπιο και ξενο κεφάλαιο.
Απαίτηση της λαϊκής ετυμηγορίας ως απόδειξης ότι η Δημοκρατία δεν είναι ράδιο αρβύλα!
(στην Ισλανδία είναι πιο δημοκρατικοί δηλ?)
Θυμήθηκα μια φράση της Θάτσερ, ότι οι Μαρκς & Σπένσερ
νίκησαν τους Μαρξ & Ένγκελς.
Κι επειδή όπως λέει κι ένας φίλος πολλοί μ@λ@κες διακήρυξαν
το τέλος της Ιστορίας, είναι και καιρός οι ιστορικοί να διακηρύξουν
το τέλος της Μ@λ@κίας.
δεν διαφέρουμε σε τίποτα από τους υπόλοιπους λαούς και την αντίδραση που προκαλεί μια τέτοια κρίση
και όχι Buggs δεν θα πάρει μορφή επανάστασης
Οποία αντιφατικότης:
αν δε διαφέρουμε από τους υπόλοιπους λαούς, τότε δε διαφέρουμε και με
τον λαό του τάνγκο, της αρτζεντίνας
Κι αν δε διαφέρουμε από κείνους, τότε ψάξε για ελικόπτερο
με ειδική αποστολή τη διάσωση πολιτικού προσωπικού γιατί
αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ έγινε εκεί.
(Το ελικόπτερο με τον πρόεδρο της Αργεντινής
Φερνάντο ντε λα Ρούα εγκαταλείπει την Κάσα Ροσάδα)
Ακτιβισμός ή επανάσταση?
Σε μια εκπομπή (νομίζω στους φακέλους) ρώτησαν κάποιον αναλυτή (όχι τυχαίο)
στη κλίμακα του 10 πόσο βαθιά ήταν η κρίση στην Αργεντινή και απάντησε 8.
Και στην Ελλάδα?
Είπε, "13".
Οπότε αν στο 8 θες ελικόπτερο, στο 13 θες πετούμενο νέας τεχνολογίας, φρονώ (ΑΤΙ technology)...
Αν ο Δεσμώτης δεν αφορίζει τους πάντες και τα πάντα απορρίπτοντας το πολιτικό χάριν της καλλιτεχνικής ιδιοσυγκρασίας του τότε συμπολίτες όντως την έχουμε γ@μήσει. Viva la revolucion Vamos Che Desmoti
Τώρα να πω, venceremos?
Μπα, πείνασα.
Πάω να φάω
(τις σάρκες μου).
