Το πρώτο που μπορώ να σκεφτώ, είναι ότι αντίκειται στις επίσημες εκδοχές κι ερμηνείες των γεγονότων.
Το δεύτερο πρόχειρα πρόχειρα, ότι συνήθως η θεωρία στηρίζεται σε συνεπαγωγές, υποθέσεις και συνειρμούς, τα οποία συμπληρώνουν τα κενά ανάμεσα στα υπάρχοντα στοιχεία και την ερμηνεία τους.
Το τρίτο και το δυστυχέστερο, είναι πως έτσι χαρακτηρίζονται τελικά όλες οι ανορθόδοξες, μη συμβατικές, αποκαλυπτικές εκδοχές, όσες τέλος πάντων δεν συνάδουν με την κοινή αντίληψη και το κοινόν δοκούν, ακόμη κι αν αυτές υποστηρίζονται από πλήθος στέρεων στοιχείων. Τελικά ο όρος "Θεωρία Συνωμοσίας" κατάντησε ο φερετζές των Μανδραβέληδων και των πάσης φύσεως καθεστωτικών φερέφωνων.
Εάν παρακολουθήσει κανείς όλες τις περιπτώσεις οι οποίες έχουν λάβει τον παραπάνω κοσμητικό χαρακτηρισμό, καταλήγει στο αναπότρεπτο συμπέρασμα πως
η επίσημη εκδοχή είναι πάντοτε η σωστή, ότι δεν υφίσταται η συνωμοσία ως πρακτική ιστορικά, παρά μόνο στα κεφάλια κακόβουλων ή ανόητων και ότι η διπλωματία και η πολιτική είναι πράγματα που συμβαίνουν μόνο στο φως της μέρας και συμπεριλαμβάνουν μόνο όσα συλλαμβάνουν οι κάμερες.
Εν τέλει αυτό που γράφω στην παραπάνω παράγραφο είναι η μεγαλύτερη θεωρία συνωμοσίας όλων των εποχών ή μήπως η μεγαλύτερη συνωμοσία του κόσμου;