Αυτή την περίοδο έχω ένα σοβαρό οικογενειακό θέμα υγείας και δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο θεός μας βασανίζει για κάποιο λόγο. Επίσης δεν μας ξέρει προσωπικά ο θεός μέσα σε ένα πλήθος δισεκατομμυρίων ανθρώπων και ζώων. Επίσης ποιος θεός ή θεότητες; Γιατί δυστυχώς δεν έχουμε έναν θεό στον πλανήτη, λόγω των πολλών θρησκειών.
Δυστυχώς μια λανθασμένη ακόμα τοποθέτηση περί Θεού και τιμωρίας...
Οποίοι λοιπόν μιλούν για τον Θεό θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν τον διάβολο και τους αγγέλους.
Δεν μπορείς να μιλάς και να επικαλείσαι το θεό μεμονωμένα.
Ο Θεός λοιπόν ούτε τιμωρεί ούτε επιβάλει..
Ο Θεός ήρθε σε εμάς και μέσου της ελεύθερης βούλησης μας ,μας αφήνει να επιλέξουμε..
Ακόμη και στο θάνατο ή την αρρώστια που δεν είναι του Θεού όπως γνωρίζουμε οι περισσότεροι εκείνος έρχεται μέσω της ίασης η την Αναστάση και σε σώζει..
Τώρα από εκεί και πέρα κάνεις δεν ξέρει τι γίνεται όταν μια ψυχή φεύγει...
Οι ψυχές αιρονται και φέρονται μέχρι την Δευτέρα παρουσία...
Τοτε θα εμφανιστεί σύμφωνα με τις γραφές και θα πορεύεται πάλι μαζί με τον Διάβολο
Απο εκει θα ξεκινήσει η μεγάλη κρίση όπου ζώντες και νεκροί θα κριθούν ποιοι θα εισέλθουν στην αιώνια Βασιλεία του .
Είναι απλά τα πράγματα σε οποιοδήποτε υιοθετεί μονοπλευρες καταστάσεις ή χρησιμοποιεί την λέξη επιβάλλω και τιμωρία πολύ απλά δεν μιλά για τον Θεό..
Η ψυχή του ανθρώπου δεν είναι άυλη..Άυλη είναι σε σχέση με τον Θεό.
Για όλους εμάς είναι υλική..από χώμα..
Κάνεις μας δεν ξέρει αν θα σωθεί και πως θα σωθεί. Ακόμα και για τους ανθρώπους που έφυγαν δεν είναι σίγουρο τι θα απογίνουν..
Απλά γι αυτούς φροντίζουν πλέον οι άνθρωποι που μένουν πίσω με τα τρισαγια , τις ελεημοσύνες σε άπορους και όλα αυτά τα τελετουργικα της θρησκείας μας που μας βοηθούν να δημιουργήσουμε μια νέα σύνδεση, μια νέα ταυτότητα με ρον αποθανόντα...
Στο θέμα της αρρώστιας και του θανάτου αν θέλεις κάνε μια συζήτηση με ένα καταρτισμενο πνευματικα θεολογο ...Θα ακούσεις πραγματικα την αληθινή έννοια.
Μακρυά από προκατάληψη και προσωπικά βιώματα...
Θα σε βοηθήσει να διώξεις κάθε συναίσθημα που μπορεί να κρύβει ο θυμός σου για τον Θεό..
Δεν ειναι για τον Θεό...
Εμείς δυστυχώς δεν βρισκόμαστε σε τοσο μεγαμο πνευματικό επίπεδο σε σημείο που να μην είμαστε επηρεασμένοι από προσωπικά μας βιώματα και να μην παρερμηνευουμε ακόμα και τα λόγια των πατέρων.
Ειδικά τα κείμενα του Μ.Βασιλείου ...
Ειναι αυτά τα κειμενα που οι νεοι δυτικοι ψυχαναλυτες πένθους αρχίζουν και αναγνωρίζουν πόσο θετικά συμβάλουν στη ανθρωπινη ψυχολογία σε ότι αφορά αυτό το τεράστιο ζήτημα που λίγοι αντέχουν να το αναλύσουν αν δεν τους τύχει στην ζωή τους ..
Επειδή όλοι θα κληθουμε να αντιμετωπίσουμε είτε την αρρώστια είτε τον θάνατο και ο θάνατος δεν μπορεί να διερευνηθεί από εμας σαν προσωπικό βίωμα(μόνο μέσου αλλού δικού μας ανθρώπου) ,καλό είναι να έρθουμε σε επαφή και με τον κέντρο μας και με το τέλος του κύκλου της ζωής ώστε να μην μας τρομάζει ούτε η αρρώστια...
Ούτε η αρρώστια ούτε ο θάνατος θα πρέπει να σε τρομάζουν αρκει να νιωθεις καθημερινα οτι έχεις εκπληρώσει το δικό σου θέλω και όχι το θέλω κάποιου αλλού... Εκει κρυβεται ο θυμος.
Η πληρότητα που νιώθεις ως προς τα θέλω σου σε κάνει δυνατό ακόμα και απέναντι στο θάνατο..Όσο για τον πόνο της αρρώστιας ας ειναι καλα η ιατρική με τα υπέροχα παυσίπονα της και θα πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη ακόμα και τότε γιατί χάριν στα φάρμακα έχουμε μια καλύτερη ποιότητα ζωής μέχρι να φύγουμε!
Εύχομαι πραγματικά ότι αντιμετωπίσεις να είναι περαστικό και όχι τόσο επώδυνο για εσένα και τους δικούς σου ανθρώπους!