Πάτερ Παστίτσιε, συγχώρεσέ με τον αμαρτωλό. Σήμερα έφαγα τη μια από τις δυο πατάτες που είχα για όλη την εβδομάδα, από τη λαιμαργία μου, ενώ είχαμε πει να είμαι εγκρατής και να φυλάω τη μισή για την επόμενη μέρα. Επίσης εχτές, πήγα σε πορεία ο αμαρτωλός, ενώ είχαμε συμφωνήσει οτι θα δείξω καρτερία και με πίστη και προσευχή θα υπομένω τα μέτρα της κυβέρνησης μέχρι να έρθει η Δευτέρα Παρουσία και να με κρίνει ο Θεός για τα αμαρτήματά μου και τότε ίσως - ίσως, γιατί είμαι πολύ αμαρτωλός - να πάω στον Παράδεισο, αν μετανοήσω. Αν μετανοήσω που κάποτε απείργησα και δεν σκέφτηκα το ψωμί των παιδιών μου και τους το στέρησα, και όχι μόνον αυτό, αλλά ήμουν και στην απεργιακή επιτροπή και παραβίασα το δικαίωμα του απεργοσπάστη στην εργασία. Και έτσι ο Θεός με τιμώρησε και με απέλυσαν τελικά, αλλά απέλυσαν και αυτούς που δεν απείργησαν γιατί βρήκαν άλλους και τους προσλάβανε με 300 ευρώ το μήνα για 12 ώρες την ημέρα χωρίς ασφάλιση. Εξάλλου, σε μια δημοκρατία, ο καθένας έχει το δικαίωμα να κάνει ιδιωτική ασφάλιση. Τους δίνουνε και συσσίτιο και είναι πολύ καλά: δυο ελιές και ένα παξιμάδι.