A, αυτο ειναι το μονο πρόβλημα με την ΙΥΕ. Διοτι το καθορίζεις εσυ. Η αυτοκτονια και ο φυσικός θάνατος εχουν κάποια δικαιολογία, η πρωτη εχει το δράμα, εν βρασμω και ο αλλος ειναι ανωτέρα βία.
Στην ΙΥΕ το αποφασιζεις μόνος σου σε απολυτη διαύγεια. Και ειναι πολύ σκληρό να περνάς και τα 5 στάδια του θανάτου εν πλήρη ηρεμία, γνώση και επιγνωση. Οτι δεν έχεις αλλη ελπίδα όσο κι αν παλέψεις οτι κι αν κάνεις. Αλλιως γιατι να το κάνεις; Ειναι πολύ σκληρο και απαιτεί μεγάλη ωριμότητα για να μη κάνεις λάθος εκτιμηση. Γιατι στην ΙΥΕ ξέρεις καλά ότι μετά δεν έχει τιποτα ποτέ ξανά, οτι αυτό πίσω δεν γυρνάει. Στους αλλους δυο τροπους πολλοί την έχουν γλιτώσει πολλές φορές.
Οπότε, απαντώντας στο ερώτημα σου συνοπτικά είναι οτι ευτυχώς ακόμη δεν νομίζω οτι έχει ερθει αυτή η ώρα. Ομως το οτι εχω παρει αυτή την απόφαση ήδη, με κάνει πιο ήρεμο απο τότε που το αποφάσισα ήδη, με βοηθάει να ζώ καλύτερα. Για να μη πω οτι θεωρώ ότι με βοηθησε πολύ να νικήσω τον καρκίνο μου. Το ξερω οτι ακουγεται αλλόκοτο ομως το μονο που μπορω να πω είναι οτι ετσι δούλεψε μεσα μου. Δεν το συνιστω σε άλλους καρκινοπαθείς γιατι δεν ξέρω πως θα δουλέψει μ'αυτους. Πιστεύω ότι πιο προσωπική κατάσταση απο αυτή δεν μπορεί να υπάρξει.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Σήμερα στις 21:29
Το "θυμα" λες, κι αν "του άξιζε" αρα προφανώς αναφέρεσαι αποκλειστικα σε ευθανασίες που γίνονται σε ασυνειδητα άτομα σε κωμα κλπ. Αλλιως ισχύουν οσα έγραψα στην Αυρα, θα φταις δηλαδή μονον εσυ και το τι σου αξιζει θα το κρινεις μονον εσυ. Αλλιως δεν θα ήταν δύσκολο.
