Άρα το όλο παράδειγμα με τη μητέρα σου είχε μόνο σκοπό να μας δείξει ότι θα αγαπάς τα παιδιά σου και θα είναι σημαντικά για σένα; Δεν είναι αυτονότητο αυτό;
Πάντως συνήθως όταν θαυμάζουμε κάποιον για μια επιλογή του, θα θέλαμε να κάνουμε την ίδια όταν βρεθούμε στη θέση του. Άρα είτε δεν θαυμάζεις όντως τη μητέρα σου για την επιλογή της να παρατήσει την όποια καριέρα της και να γίνει νοικοκυρά, είτε θεωρείς αδυναμία σου το ότι δεν θα τη μιμηθείς σε αυτό. Τι από τα δύο ισχύει;
Ποιός αποκάλεσε το οτιδήποτε τις γυναίκες που θέλουν να κάνουν ΚΑΙ οικογένεια;
Είπα εγώ ποτέ ότι προσωπικά δεν θέλω να κάνω οικογένεια;
Αν κατέκρινα τις γυναίκες που εκτός από καριέρα θέλουν να κάνουν ΚΑΙ οικογένεια, θα ήταν σαν να παραδέχομαι ότι είναι κατώτερες των ανδρών και ενώ οι άνδρες μπορούν να έχουν και τα δύο, εκείνες θα πρέπει να επιλέξουν ένα. Noooo.
Ούτε καν σε αυτές που επέλεξαν μόνο την οικογένεια απέδωσα κάποιο χαρακτηρισμό στο προηγούμενο μου ποστ. Απεναντίας, για όσες έχουν θέσει την επαγγελματική σταδιοδρομία μέσα στις πρώτες τους προτεραιότητες, έχω διαβάσει από σένα ότι είναι πρόβατα (=ακολουθούν μόδες), κίνδυνος για την κοινωνία(=εκφυλίζουν το θεσμό της οικογένειας) και ανώριμες ("δεύτερη εφηβεία"). Ποιός χαρακτηρίζει ποιόν λοιπόν αγαπητή WhiteDrum?
Κατακριτέος κατ εμέ είναι οποιοσδήποτε γονιός, οποιουδήποτε φύλου θέλει να έχει το ΠΑΝΩ χέρι στη φροντίδα των παιδιών, και δεν κατανοεί ότι τα παιδιά χρειάζονται τη φροντίδα και των δύο γονιών ΕΞΙΣΟΥ για να μεγαλώσουν σωστά.
Επίσης επέτρεψε μου να πιστεύω ότι ελάχιστες γυναίκες είναι τόσο μαζοχίστριες ώστε να θέλουν να έχουν το πάνω χέρι στο μαγείρεμα και το συγύρισμα (για τη φροντίδα των παιδιών μπορώ να καταλάβω τους λόγους, αλλά τους θεωρώ κατά βάθος εγωιστικούς). Απλά έχουν πειστεί ότι πρέπει να το έχουν, είτε επειδή πιστεύουν ότι αλλιώς δεν θα γίνει τίποτα (ή δεν θα γίνει εξίσου καλά), είτε επειδή κατά βάθος πιστεύουν ότι αυτός είναι ο ρόλος τους επειδή γεννήθηκαν με μήτρα.
Προσοχή: Στην παραπάνω παράγραφο αναφέρομαι σε όσες θέλουν να έχουν το ΠΑΝΩ χέρι όπως είπες σε αυτά. Δεν λέω ότι είναι κακό να συνεισφέρουν σε αυτά κατά το μερίδιο που τους αναλογεί, κάθε άλλο! Να μην παρερμηνευθώ παρακαλώ.
Σου απάντησα παραπάνω σε αυτά. Εσύ χαρακτήρισες τις γυναίκες που ενδιαφέρονται σοβαρά για την καριέρα τους πρόβατα, ανώριμες και κίνδυνο για την κοινωνία (και σε αυτό το ποστ και αδύναμες, αφού δεν έχουν τη "ΔΥΝΑΜΗ" να γίνουν νοικοκυρές). Κατά τα άλλα εγώ είμαι μισαλλόδοξη;
Τελικά πιστεύεις ότι μια οικογένεια χρειάζεται την ίδια συνδρομή μητέρας και πατέρα, ή θαυμάζεις τις μητέρες που θέλουν να έχουν το πάνω χέρι σε αυτή;
Με μπέρδεψες...
Όταν λες ότι οι καριερίστριες είναι πρωτεύων παράγοντας εκφύλισης του θεσμού της οικογένειας, ουσιαστικά αυτό λες αγαπητή WhiteDrum, αλλά με πιο κομψά και ήπια λογάκια. Το νόημα δεν αλλάζει, απλά το αντιλαμβάνονται μόνο όσοι τους αφορά.
Δεν παραβιάζονται τα δικαιώματα του ως άνθρωπος, όταν οι δήθεν επιθυμίες του, του έχουν επιβληθεί με πλύση εγκεφάλου ετών;
Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε αγαπητή WhiteDrum είναι να παλέψουμε όχι μόνο να μην γίνονται διακρίσεις, αλλά και να μπορέσει η κάθε γυναίκα να έρθει σε επαφή με τις πραγματικές της επιθυμίες, και όχι αυτές που προστάζει η κοινωνία και τα κατάλοιπα αιώνων καταπίεσης.
Σίγουρα υπάρχουν γυναίκες που οι πραγματικές τους επιθυμίες είναι να κλειστούν σε ένα σπίτι και να φροντίζουν τα παιδιά τους και αυτό, όπως υπάρχουν και άνδρες που έχουν τετοιες επιθυμίες και δεν τους αφήνει η κοινωνία να τις πραγματοποιήσουν.
Ωστόσο πιστεύω ότι ένα σημαντικό ποσοστό των γυναικών που ισχυρίζονται οτι οι επιθυμίες τους είναι αυτές, απλά έχουν πειστεί ότι έτσι πρέπει, ότι αυτός είναι ο ρόλος τους αν θέλουν να είναι σωστές. Αυτό ενισχύεται στην περίπτωση που η μητέρα των ίδιων ήταν νοικοκυρά, οπότε θεωρούν ότι αν δεν ακολουθήσουν το παράδειγμα της ή αν δεν προσπαθήσουν να γίνουν Μαίρη Παναγιωταρά, θα είναι "λιγότερες", "αδύναμες" και ότι τα παιδιά τους θα προκύψουν διαταραγμένα. (κι όμως, μιλάω γενικά και δεν είναι κάποιου είδους μπηχτή για σένα αυτό, ειλικρινά)