Αν χαίρεστε με το να είναι καταπιεσμένο το 10% του πληθυσμού, τότε κάτι στραβά με εσάς. Η Μελονι ειναι ξεκάθαρα ομοφοβική. Ας αναρωτηθείτε και μερικά μέλη για τον εαυτό σας.
Ποια πλειοψηφία; 26% πήρε η Μελονι. Με νομοθετικά τερτίπια που ψήφισαν οι ίδιοι, έδρες μπόνους κλπ, εξασφαλίζουν την ''πλειοψηφία''. Εφτά εκατομμύρια την ψήφισαν, η Ιταλία έχει πληθυσμό 59 εκ. Λίγο ειρωνικό να μιλάς για πλειοψηφία.
Το ίδιο βιώνουμε και εδώ, επειδή δύο-τρία εκατομμύρια κυρ παντελήδες και θείες ψήφισαν τον κουλη δεν σημαίνει πως οι υπόλοιποι εφτά συμφωνούμε τους καραγκιόζηδες που κυβερνούν.
Η δημοκρατία είναι η τυρρανία της μάζας. Και με 26% η Μελόνι είναι 1η και χρειάζεται ένα υπόλοιπο ποσοστό για να κυβερνήσει. Ενώ αντιλαμβάνεσαι πώς λειτουργεί το δημοκρατικό πολίτευμα, απορείς όταν ακραίες ιδεολογίες βγαίνουν μπροστά. Και βέβαια παρεξηγήσε όταν μιλάμε για ανατροπή του πολιτεύματος.
Η πλειοψηφία είναι η τεράστια αποχή και το 26% που πήρε η Μέλανι. Και μετά εγώ νόμιζα ότι είμαι ντουβάρι στα μαθηματικά. Η απογοήτευση του κόσμου που ανεβάζουν τέτοια άτομα είναι θλιβερή αλλά εδώ λέμε για το γεγονός ότι πάει πακέτο με το να χαντακωθεί πάρα πολύς κόσμος σε σημείο να συζητάμε αν είναι σοβαρό θέμα η αυτοδιάθεση του σώματος του καθενός.
Και γω αντιλαμβάνομαι με τη σειρά μου ότι είσαι φαν ανθρώπων τύπου Κούλης, Βορίδης, Άδωνις αλλά τι να κάνουμε ο καθένας με τη λόξα του.
Πάμε 1-1:
Η Μελόνι πήρε 26% και βγήκε πρώτο κόμμα στις εκλογές. Αυτό σημαίνει ότι έχει έναν αριθμό βουλευτών στο κοινοβούλιο και πρέπει να βρει όσους της λείπουν, ώστε να αναδειχθεί πρωθυπουργός. Τους επιπλέον βουλευτές του έχει από τις συνεργασίες που έκανε, άρα αφού βγαίνει πρωθυπουργός με τη στήριξή τους, αντλεί στήριξη για τη θέση της από τους πολίτες που ψήφισαν να κόμματα που τη στηρίζουν....
Από τη στιγμή, λοιπόν, που η διαδικασία ακολουθήθηκε και προέκυψε ένα αποτέλεσμα, υπάρχουν δύο επιλογές: είτε το αποδέχεσαι, με ότι αυτό συνεπάγεται, ή δεν το αποδέχεσαι και το ανατρέπεις. Αυτό δεν έχει να κάνει με ιδεολογικές απόψεις, έχει να κάνει με τη θεμελιώδη δομή του δημοκρατικού πολιτεύματος, ότι εάν εγώ δεν συμφωνώ με το αποτέλεσμα της διαδικασίας, θα το δεχτώ, παρά τις αντιρρήσεις μου.
Άρα, καταλήγουμε στο ερώτημα, το οποίο το γυροφέρνετε, αλλά δεν το απαντάτε:
Η δημοκρατία είναι καλή, όταν φέρνει στην εξουσία ακροδεξιά κομμάτα;
Ή υπάρχουν περιπτώσεις (όπως της Μελόνι) που η φωνή του λαού πρέπει να πνίγεται και να αποφασίζεται διαφορετικά το ποιος θα κυβερνάει;
ΥΓ. Είμαι και φαν της Κεραμέως, του Κυρανάκη και του Αυγενάκη. Και ο Χατζηδάκης με το Σκρέκα καλοί είναι, να πω την αλήθεια. Βέβαια τρέφω και πολύ μεγάλη εκτίμηση στον Κατρούγκαλο, που αποσύνδεσε την εγγραφή ΤΕΕ και ΕΦΚΑ.
