Κάτι αλλάζει

[Χαμόγελο]

Είχαμε μια κουβέντα με μια κοπελιά και επειδή αρχίζουν να επιβεβαιώνονται κάποια από αυτά που μου είπε το βάζω στο φόρουμ.

Είστε παντρεμένη, ζείτε στη χώρα του άντρα σας, μακρυά από καθετί οικείο σας, στηρίζεστε απόλυτα στην καλοσύνη του και της οικογένειας τους. Τυγχαίνεις πλήρους αποδοχής, νιώθεις πως είσαι σπίτι σου. Περιμένεις παιδί. Κάποια στιγμή στον 3ο μήνα εγκυμοσύνης παρουσιάζεται ένα πρόβλημα υγείας που θέτει σε κίνδυνο τόσο την εγκυμοσύνη όσο και τον εαυτό σου. Ο άντρας σου σου συμπαραστέκεται σε αυτό. Νιώθεις όμως ότι κάτι αλλάζει και τα πεθερικά κινούνται ανάμεσα σε δύο στρατόπεδα, το ένα αυτό που απαιτεί την ευτυχία του παιδιού τους, τα δικά τους όνειρα ενδεχομένως κλπ, το άλλο το δικό σου όπου δεν τους κάνει καρδιά να σε εγκαταλείψουν σε μια δύσκολη στιγμή σου.

Εσύ νιώθεις άσχημα γιατί δεν θέλεις να γίνεσαι βάρος σε κανένα, νιώθεις ότι κάνεις χαλάστρα και σου καρφώνεται στο μυαλό το σκηνικό αυτό: Αν συνεχίσεις να νιώθεις όπως νιώθεις, αν συνεχίσεις να εισπράττεις αυτή τη δυσαρέσκεια επικαλυμμένη με υποκριτική γαρνιτούρα ενθαρρυντικών λόγων με το ένα μάτι όμως λοξό, αν συνεχίσεις να νιώθεις κάποιου είδους πίεση στη ζωή του συζύγου σου, να πάρεις τα μπογαλάκια σου και να σηκωθείς να πάεις στους γονείς σου.

Ο δεύτερος ενικός έπρεπε να΄ταν πρώτος ενικός αλλά ένιωθα άβολα με αυτό το mode.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Εννοείς ότι οι γονείς τείνουν στο να κρατήσει το ζευγάρι το παιδί, ενώ δεν είναι τόσο καλό για την υγεία της γυναίκας;

Edit

Αχά, για σένα μιλάμε...;

ΚΑτ' αρχήν, τα πεθερικά ΔΕΝ είναι ο γάμος σου... Κατά δεύτερον, αν μπορείς να εξηγήσεις λίγο...;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[viki_thess]

χριστινακι μου γλυκο εγω στα ειπα και κατ ιδιαν... το να σηκωθεις να φυγεις απο μια τετοια κατασταση ειναι σαν να παρατας τα οπλα στη μαχη. ο καθενας μας θα πρεπει να παλεψει για το γαμο τουαν τυχει σε μια τετοια κατασταση και πανω απ ολα για την ευτυχια του. τα πεθερικα πρεπει να ειναι εξω απο την οικογενεια του παιδιου τους και αυτο μονο το ιδιο τους το παιδι μπορει να το κανει...να βαλει ορια δλδ...και να ξεκαθαρισει καποια πραγματα. για μενα πρεπει να παλεψουμε σε καθε δυσκολια που μας ερχεται...το να το βαλουμε στα ποδια ειναι το μονο ευκολο πιστεψε με...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dooo]

τι λέμε τώρα..........
οι καθολικοί πάντως το λένε πάρα πολύ ωραία: for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health...

τα δύο στρατόπεδα κακώς υφίστανται στο μυαλό των πεθερικών. Στη πρώτη δυσκολία φάνηκε η αδυναμία τους.

Θα πρότεινα απόσταση ψυχολογική, όχι πρακτική. Γιατί να πάει στους γονείς της? μόνη της δε μπορεί να παλέψει δηλαδίς?

(αυτό το σενάριο το έχω διαβάσει σε βιβλίο πάντως....με χάπι έντ)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

Σε καμία περίπτωση να μην πας πίσω στους γονείς σου. είναι στιγμή που πρεπει να φέρεσαι ώριμα και να αντιμετωπίζεις το πρόβλημα. Επίσης θα έκανε πολύ καλό στην ψυχολογία σου να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου ότι θα καταφέρεις να ξεπερνάς τις δύσκολες στιγμές.
(νομίζω ότι αυτή τη στιγμή δεν σε προβληματίζει τόσο πολύ η αλλαγή συμπεριφοράς των πεθερικών σου. μάλλον φοβάσαι πιο πολύ μην αλλάξει και ο άντρας σου. Δωσ'του μια ευκαιρία να σου αποδείξει ότι δεν θα αλλάξει. Σου το εύχομαι δηλαδή)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Εσύ νιώθεις άσχημα γιατί δεν θέλεις να γίνεσαι βάρος σε κανένα, νιώθεις ότι κάνεις χαλάστρα και σου καρφώνεται στο μυαλό το σκηνικό αυτό: Αν συνεχίσεις να νιώθεις όπως νιώθεις, αν συνεχίσεις να εισπράττεις αυτή τη δυσαρέσκεια επικαλυμμένη με υποκριτική γαρνιτούρα ενθαρρυντικών λόγων με το ένα μάτι όμως λοξό, αν συνεχίσεις να νιώθεις κάποιου είδους πίεση στη ζωή του συζύγου σου, να πάρεις τα μπογαλάκια σου και να σηκωθείς να πάεις στους γονείς σου.

εγώ θα σου θέσω ένα προβληματισμό
είσαι σίγουρη ότι απλά δεν τα έχεις βάλει ΕΣΥ με τον εαυτό σου?
είσαι σίγουρη ότι τα πεθερικά απ τη μία σε ενθαρρύνουν αλλά είναι όλα υποκριτικά?


Τον Αύγουστο που μας πέρασε, στον τρίτο μήνα έχασα μια εγκυμοσύνη που δεν προχωρούσε ομαλά....
Ένοιωθα ακριβώς το ίδιο με σένα.... ότι ναι μεν με υποστηρίζουν αλλά ότι όλα είναι "και καλά" για τα μάτια του κόσμου και ότι στην πραγματικότητα άλλα σκέφτονται
Και σκέψου... για μένα δεν τέθηκε και θέμα υγείας μου...

Είχα κι εγώ συνεχώς τον άντρα μου δίπλα μου και την αγάπη του και την υποστήριξη του....
κι όμως κάπου ένοιωθα "κάπως" απ την "άλλη πλευρά"

Η αλήθεια ξέρεις ποια ήταν?
ότι ήταν τόσο μεγάλη η ΔΙΚΗ ΜΟΥ απογοήτευση που έψαχνα να βρω που να ρίξω το βάρος του τι αισθάνομαι
Ενα σωρό αναπάντητα γιατί και η πίκρα που κάπου έπρεπε να εκτονωθεί...

Σήμερα, μερικούς μήνες μετά και ενώ είμαι στον 6ο μήνα της δεύτερης εγκυμοσύνης μου, μπορώ να σου πω με ΣΙΓΟΥΡΙΑ ότι, ενώ δεν ξέρω ποια ήταν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ η στάση τους .... αν ήταν όντως έτσι ή αν τα ονειρεύτηκα όλα αυτά... Η ΟΥΣΙΑ δεν βρίσκεται εκεί

η ουσία βρισκόταν και βρίσκεται στη σχέση μου με τον άντρα μου
στο πως ξεπεράσαμε αυτό το "χτύπημα"
στο πόσο κοντά ήρθαμε
στο πως μου στάθηκε εκείνος
στο πως του στάθηκα εγώ γιατί κι εκείνος υπέφερε κρυφά και δεν μου το έδειχνε για να μην με πληγώσει περισσότερο

Μπορεί λοιπόν να είναι όλα του μυαλού σου.... μπορεί απλά να θες κι εσύ κάπου να ρίξεις ένα μπαλάκι γιατί εσύ αισθάνεσαι σκατά (εγώ το έκανα)
Μπορεί όμως και να μην είναι... και να είναι αλήθεια...
αλλά ΑΝ είναι αλήθεια? τι σημασία έχει στα αλήθεια τι σκέφτονται και τι κάνουν ΕΚΕΙΝΟΙ?

ΕΣΥ ΚΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ σου... πάνω απ όλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mania]

Χριστηνάκι δεν θα σου πώ πολλά απλά βασικά πράγματα, πρώτον ότι και να γίνει προσπάθησε, φρόντησε και στήλωσε την οικογένειά σου που αυτή την στηγμή είναι ο σύζηγός σου, τα πεθερικά έχουν όνειρα όπως όλοι μας άλλα όταν κάτι δεν πάει σωστά ή καλά οφείλουν να στηρήξουν το ζευγάρι, άν δεν θέλουν να στηρίξουν και τους δύο άς το κάνουν για το γιό τους και μόνο...

Κράτα δυνατά καρδιά μου, για να άφησες την οικογένεια σου συμαίνει ότι τον αγαπάς πάρα πολλύ, πολέμησε τις φοβίες και προχώρα, μην σκοτώσεις κάτι που αγαπάς απλά απέφηγε τα εμπόδια και όλα θα πάνε καλά, η ζωή μας δίνει τα προβλήματα για να γίνουμε ποιο δυνατοί, αυτό να κάνεις και εσύ, μια "κακιά στιγμή" δεν πρέπει να χαλάσει κάτι που αγαπάς.

Ολα θα φτιάξουν φτάνει να πολεμήσεις μόνο για τον γάμο σου, τα υπόλοιπα θα περάσουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Χαμόγελο]

Ευχαριστώ πολύ όλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.