kaταρχήν, είπε γουμάρια.
έπειτα, είχε δίκιο.
Οι άνθρωποι που δεν έχουν συναίσθηση των μέτρων που εφαρμόζουν,
που εξισώνουν την αδικία, που ακόμη και τώρα χαϊδεύουν
τους κώλους των τραπεζών και των πλουσίων και αρκούνται
σε λίστες οφειλετών (λες και με νοιάζει ποιος οφείλει τι οφείλει),
ένα κράτος ξεφτύλα που το εκπροσωπούν ξεφτυλισμένοι με βούλα,
είναι το λιγότερο να τους λες γομάρια.
όσο για το ψωμί και το γάλα, δεν βρίσκω ένδειξη κακών τρόπων στο ψωμί
και το γάλα,
αν το έχυνε πάνω στα έδρανα κι έκανε την παπάρα, μπορεί.
όταν τα σχολικά βιβλία και τα φάρμακα θα αντικαταστήσουν
το μεταλλικό G3A3 ενός αγράμματου ένστολου που το κουβαλάει,
όταν η ιστορία θα τους θάψει όλους ΑΥΤΟΥΣ με καλά χωνεμένη κοπριά,
όταν οι ψυχαναλυτές θα πάψουν να βγάζουν διαγνώσεις του στυλ
"το κράτος Βυζί δεν στάζει πια και έχεις πάθει κατάθλιψη" κι αντί
για xanax δώσουν κανα κουλούρι με σουσάμι,
όταν πάψουν να μας απειλούν με ντα γιατί στο τέλος
η νταντά παντρεύεται τον σπιτονοικοκύρη και αυτό είναι μια
διεργασία που περνά από σαράντα κύματα κι ένα από αυτά
είναι ότι ο σπιτονοκοικύρης την απειλεί με αργεντινή κι όχι η νταντά
τον σπιτονοικοκύρη,
όταν οι οικοδόμοι της καταστροφής περάσουν λόγω ανικανότητας και αβουλίας
τα σίδερα της φυλάκας
όταν ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ,
τότε τελευταία, ας νιαστούμε τι γλώσσα και τι ρητορική χρησιμοποιούν
αυτοί οι καημένοι λογιστές των λέξεων.