Λοιπόν, πήγα Κάρπαθο, γύρισα, αλλά δεν σας έγραψα τίποτα
Ας γράψω λοιπόν κάποια πράγματα για μελλοντική χρήση
Εδώ ένας πρόχειρος χάρτης για τις αναφορές που θα κάνω πιο κάτω:
Top 5 πιο χρησιμοποιημένων αντικειμένων κάνοντας camping:
- Μαχαίρι
- Σπάγγος (για να δένεις σκηνές)
- Ψυγειάκι
- Γυαλάκια (υπέροχοι βυθοί)
- Αντηλιακό
Λοιπόν αρχικά να πω ότι πήγαμε στο νησί από Ηράκλειο με δικό μας αυτοκίνητο (μαύρη ώρα του, θα σας εξηγήσω αργότερα
) με διαδρομή κάτι παραπάνω από 8 ώρες. Το συγκεκριμένο δρομολόγιο περνάει και από τα 2 λιμάνια του νησιού (Πηγάδια, Διαφάνι) και μετά πάει ρόδο. Το κόστος των εισιτηρίων ήταν 18? η διαδρομή το κανονικό συν 90? το αμάξι η διαδρομή. Συνολικά για τις 5 μέρες που ήμουν εκεί όλα μαζί τα έξοδα (με εισιτήρια) μου κόστισε ~180?
Αφού κατεβήκαμε λοιπόν με το αμαξάκι μας (ένα suzuki swift του 94 με πάνω από 100.000km) κατά τις 17.00 το Σάββατο στα πηγάδια και αφού είχαμε κανονίσει προς τα που θα κινηθούμε για το πρώτο μας βράδυ περάσαμε πήραμε 3 μπουκάλια πάγο και 2 κανονικά για το ψυγειάκι, μερικά φαγώσιμα για το επόμενο πρωινό. Κατευθυνθήκαμε νότια του νησιού και προς το αεροδρόμιο όπου αφού είδαμε ότι οι περισσότερες καλές (με άμμο) παραλίες ήταν οργανωμένες καταλήξαμε στην παραλία
Χριστού Πηγάδια (όπου και κατασκηνώσαμε) καλή παραλιούλα δε λέω, αλλά υπήρχαν και καλύτερες. Εκεί μας έφαγε ο αέρας, χρήσιμοι οι σπάγγοι που δέναμε τις σκηνές σε πέτρες μέσα στο χώμα
Την επόμενη μέρα κάναμε τη διαδρομή γύρω από το αεροδρόμιο μέχρι το Φοινίκι όπου οι παραλίες είναι άθλιες και πιάνουν τόσο αέρα οπότε μόνο για windsurfers κάνουν. Επίσης το νότιο μέρος του νησιού γενικά είναι μια ξεραίλα
Μπήκαμε και εσωτερικά στα χωριά Πυλές, Όθος, Απέρι, που είναι λίγο νέκρα και εκτός από περισσότερο πράσσινο δεν έχουν τίποτα ιδιαίτερο. Οπότε βγήκαμε πάλι στα Πηγάδια όπου κατασκηνώσαμε σε μια παραλία εκεί κοντά. Πάλι είχε αέρα αλλά ευτυχώς όχι τόσο. Η παραλίες εκεί είναι με άμμο, αλλά μέσα έχουν βράχια (λεία μεν, αλλά βράχια).
Την τρίτη μέρα ξεκινήσαμε για βόρια και πήγαμε στην παραλία
της Αχατας ωραία παραλία δε λέω, αλλά με πολύ κόσμο. Αργότερα μάθαμε ότι έχει βγει 2 χρονιές η καλύτερη παραλία της Ευρώπης (δεν ξέρω αν ισχύει). Εκεί αξίζει πραγματικά να έχετε μάσκα ή γυαλάκια γιατί ο βυθός είναι υπέροχος και έχει πολλά ψάρια
Την ίδια μέρα συνεχίσαμε βόρεια όπου καταλήξαμε κάπως πιο πάνω στην
παραλία της Κυρα Παναγιάς η οποία για μένα ήταν η καλύτερη απ' όσες είδα 
Δεν έπιανε τόσο αέρας εκεί γιατί ο κόλπος ήταν ανάμεσα σε κοφτό βουνό γεμάτο όμως με πράσσινο. Η παραλία ήταν με χοντρή άμμο και κάποιοι τεράστοιοι βράχοι που είχαν κατρακυλήσει πάνω της, την κάνανε πολύ όμορφη. Στην παραλία γύρω υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα και δύο ταβερνούλες τα οποία όμως δεν επηρεάζουν την ομορφιά του τοπίου. Εκεί κατασκηνώσαμε επιτέλους χωρίς αέρα
Την τέταρτη μέρα και φαρμακερή, είπαμε να πάμε μέχρι την Έλυμπο ή αλλιώς τον Όλυμπο, ένα γραφικό χωριουδάκι στο βόρειο μέρος του νησιού. Φτάσαμε μέχρι την Σποά και ο δρόμος ήταν ασφαλτοστρωμένος. Γενικά το νησί είναι γεμάτο ανηφόρες κατηφόρες μιας και είναι αρκετά "άγριο" και περισσότεροι δρόμοι απ' ότι έδειχνε ο χάρτης ήταν ασφαλτοστρωμένοι. Ο δρόμος όμως από την Σποά μέχρι τον Όλυμπο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ακόμα. Γίνονται έργα αλλά είναι βατός χωματόδρομος (τουλάχιστον μετά τα πρώτα 100 μέτρα που είναι χάλια).
Το αμάξι πήγαινε μια χαρά και μας είχε φάει για τα καλά η σκόνη μέχρι που φτάσαμε στη διασταύρωση για
Άγιο Μηνά την οποία και πήραμε. Η κατηφόρα μέχρι την παραλία είναι πραγματικά για jeep μόνο, εκτός αν δε λυπάστε το αμάξι σας. Σαν ανηφόρα όμως αν δεν έχεις 4χ4 ΔΕΝ ανεβαίνεις. Εμείς όμως σαν μικρά και ανόητα παιδάκια που ήμασταν κατεβήκαμε. Κάναμε το μπανάκι μας, πολύ ωραία παραλία. Ευτυχώς για εμάς υπάρχει και άλλος ένας δρόμος, πιο βατός τον οποίο ανεβήκαμε ΜΕΧΡΙ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ. 2 χιλιόμετρα πριν φτάσουμε πάλι στον κεντρικό χωματόδρομο το αμάξι άρχισε να κάνει κόλπα. Οπότε κατεβήκαν οι 3 και ο οδηγός το πήγαινε μόνος του για να ελαφρύνει, μέχρι το σημείο που ούτε μόνο του πήγαινε το αμάξι
Το αμάξι όπως φάνηκε είχε πρόβλημα με το δίσκο οπότε τελικά κάναμε τα τελευταία 200 μέτρα σπρώχνοντας
Ευτυχώς η διαδρομή μέχρι πριν 1km από το χωριό Όλυμπος ήταν κατηφόρα και πήγαινε το αμάξι με 4 άτομα μέσα. Αφήσαμε το αμάξι και περπατήσαμε μέχρι το χωριό λίγο κουρασμένοι, λίγο εκνευρισμένοι, λίγο απ' όλα...
Εκεί ευτυχώς βρίκαμε φιλόξενο κόσμο! Δεν ξέρω τι λένε αλλά θεωρώ ότι οι Καρπαθιώτες που συναντήσαμε δεν ήταν και ότι πιο φιλόξενο υπάρχει. Αυτοί που ήταν φιλόξενοι λοιπόν ήταν Ροδίτες που απλά μένουν πλέον στην Κάρπαθο!
Φάγαμε ήπιαμε, μας βοήθησαν με το αμάξι και κατεβήκαμε στο 2ο λιμάνι στο Διαφάνι (να ναι καλά η κατηφόρα) όπου μείναμε 2 βράδυα, πήραμε το πλόιο και φύγαμε.
Δυστυχώς δηλαδή δεν προλάβαμε να πάμε στο Λευκό που σχεδιάζαμε την επόμενη μέρα
Αυτά, ήταν περισσότερο επεισοδιακά απ' όσο φαίνεται, αλλά περάσαμε καλά τελικώς
