Τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι πολύ τι θέλω πραγματικά από τη δουλειά και την καριέρα μου, και έχω καταλήξει ότι για μένα το πιο σημαντικό είναι το work-life balance.
Δηλαδή, με νοιάζει περισσότερο να μπορώ να ζω την καθημερινότητά μου όπως θέλω να έχω χρόνο και ενέργεια για πράγματα που μου αρέσουν, για φίλους, για δραστηριότητες, για τον εαυτό μου και όχι απλά να κυνηγάω μια “μεγάλη” καριέρα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Δεν θέλω να φτάσω σε ένα σημείο που η ζωή μου περιστρέφεται μόνο γύρω από τη δουλειά, να περιμένω μόνο το ΣΚ για να ζήσω ή να είμαι συνέχεια κουρασμένος και πιεσμένος. Προτιμώ μια ισορροπημένη ζωή, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει λιγότερα χρήματα ή πιο αργή επαγγελματική εξέλιξη.
Οπότε, από τη στιγμή που θα ξεκινήσω να ψάχνω για δουλειά, αυτός θα είναι ο βασικός μου στόχος: να βρω κάτι που να ταιριάζει με τον τρόπο ζωής που θέλω, όχι απλά κάτι “καλό” στα χαρτιά.
Θα ήθελα πολύ να ακούσω και τις δικές σας απόψεις
Εσείς βάζετε το work-life balance πάνω από την καριέρα; Έχετε καταφέρει να βρείτε δουλειά που να τα συνδυάζει;
Θα σου πω κάτι γλυκόπικρο...
Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πως ακόμα και για να επιβιώσεις μόνο θα είσαι μονίμως κουρασμένος και κυρίως πάντα με ένα ρολόι στο χέρι γιατί θα ξέρεις πως μπορείς να αφιερώσεις τόσο χρόνο στην χ δραστηριότητα πριν ξεφύγεις εκτός προγράμματος. Και όλο αυτό θα παίζει σε επανάληψη ασταμάτητα για όλο τον χρόνο, με κάποια ελάχιστα σύντομα διαλλείματα κυρίως στις γιορτές. Αν προσπαθήσεις να έχεις καν side ασχολίες που απαιτούν σημαντικό mental effort θα νιώθεις χίλια κομμάτια και το πιθανότερο είναι πως θα πάθεις burnout. Το ΣΚ δεν θα είναι μόνο για να ξεσκάς λίγο αλλά κυρίως για να αναπληρώνεις ύπνο που θα χάνεις όλη την εβδομάδα.
Αυτή είναι η πικρή πλευρά του πράγματος. Και το πιο πικρό είναι πως θα περίμενε κανείς πως έτσι θα ζει κάποιος που πραγματικά δίνει το 100% για να χτίσει μεγαλο-καριέρα. Κάποτε ίσως, πλέον είναι το νέο στάνταρ απλά για να παραμένεις ενεργός επαγγελματικά.
Τώρα το γλυκό...
Τα πράγματα αλλάζουν. Ειδικά οι νεότερες γενιές γυρνάνε την πλάτη στο παλιό μοντέλο, το οποίο κάθε χρόνο χειροτερεύει. Η genZ προτιμάει να ξοδεύει 15 ώρες στο να χτίσει κάτι που αγαπάει, παρά 8 ώρες για να δημιουργεί υπερκέρδη για κάποιον άλλον. Ίσως αρχικά να αναγκαστείς να περάσεις απο το πρώτο στάδιο για να αποκτήσεις λίγη εμπειρία αλλά θα πρέπει σιγά σιγά να βρεις την διέξοδο σου απο αυτό. Ευτυχώς σήμερα υπάρχουν περισσότεροι τρόποι και μέσα να γίνει αυτό σε σχέση με το παρελθόν. Ο σκοπός δεν θα είναι να γίνεις πλούσιος φυσικά, ούτε είναι κάτι εύκολο...αλλά να νιώθεις ο,τι εργάζεσαι σε κάτι πραγματικά δικό σου, που αξίζει τον κόπο και κυρίως δεν σε κάνει drain.
Για να μην παρεξηγηθώ, δεν λεω πως υπάρχει οπωσδήποτε way out(αν ίσχυε αυτό κανείς δεν θα ήταν απογοητευμένος απο την κατάσταση). Λεω όμως πως στην δική μας εποχή ένα way out είναι πολύ πιο πιθανό απο ο,τι ήταν κάποτε, χάρη στην τεχνολογία, οπότε και αξίζει την προσπάθεια.
Οπότε η συμβουλή μου είναι τα εξής δύο :
Α) Απόλαυσε τον χρόνο που περνάς τώρα πριν αναγκαστεις να μπεις στο τρυπάκι της εργασίας.
Β) Απο τώρα ψάξου για το πως θα μπορέσεις να δημιουργήσεις ένα side παθητικό εισόδημα έστω και πολύ μικρό στην αρχή.
