Καριέρα ή balance;

[ROM32]

Η ειρωνεία και μεγάλη αντίφαση είναι πως το 85-90% μη πω και παραπάνω των φοιτητών στα ελληνικά τμήματα για την αγορά εργασίας προορίζονται και όχι για ακαδημαϊκή έρευνα.

Προφανώς! Διότι τα πανεπιστήμια σχεδιάστηκαν με τον ρομαντισμό που διέπνεε τον 19 αιώνα και όχι με τον πραγματισμό (υλισμό) του 21 αιώνα που στόχος είναι μόνο τα λεφτά.

 

[GeorgePap2003]

Γιατί, το προπτυχιακό που το πας;
Δεν είναι όλοι για τα Πανεπιστήμια. Το πρόβλημα δεν ξεκινάει στα μεταπτυχιακά.
Από το γυμνάσιο ξεκινάει.
Που έχουμε δημιουργήσει κακή εικόνα για τα ΕΠΑΛ και τα παιδιά που έχουν κλίση σε κάτι χειρωνακτικό δεν θέλουν να πάνε γιατί «πάνε μόνο οι κακοί μαθητές».

Γενικα συμφωνω μαζί σου όμως πρέπει να σκεφτείς τι ποιότητα παιδιών πάει στα ΕΠΑΛ (οχι οτι στο ΓΕΛ ειναι καλύτερα). Πιστευω πως το ΕΠΑΛ θα μπορούσε να είναι πυλώνας της εκπαιδευσης με πολυ ανωτερο τεχνικο υποβαθρο απο πίσω και να ξεφύγει τελείως από τη λογική των "κακών μαθητών" .

 

[back2967]

Αμά βάλω 20€?

Και 10% το χρόνο απόδοση να έχεις που θεωρείται πολύ σε ένα χρόνο θα έχεις 22€.

Τώρα αν πας να ρίξεις 20€ σε ένα τυχαίο shitcoin ελπίζοντας οτι θα ανέβει 1000% και θα πάει να γίνει το επόμενο bitcoin τότε είναι τζόγος σα να πας να τα ρίξεις στη ρουλέτα. Που και τότε, αν βάλεις κάπου 20€ και αυτό ανέβει 1000% θα έχεις 220€ αρα πάλι δεν έκανες τίποτα.

 

[nPb]

Τι είναι αυτή η τρέλα που έχει πιάσει τους έλληνες για μεταπτυχιακό ; Τόσο φιλομαθείς γίναμε; Πραγματικά βλέπω άτομα 23-25 ετών χωρίς καμία προϋπηρεσία , να κάνουν μεταπτυχιακά 5.000 ευρώ , 6000 ευρώ , 6500 ευρώ λες και είναι στραγάλια , γιατί όπως λένε κάποιοι : «Ε το κάνουμε έτσι για να υπάρχει…»
Δλδ για να υπάρχει δίνεις 5000€ ; Και μετά τι; Καλά δεν έχουν δει ότι πλέον όλες οι εταιρείες στο corporate περιβάλλον ζητάνε ακόμα και για τη πιο τζούνιορ θέση προϋπηρεσία; Ότι τα μεταπτυχιακά πλέον δεν έχουν σχεδόν κανένα αντίκρισμα; Τι να πω…

Ο άλλος έκανε μάστερ στο Fintech για να πάει σε graduation program συστημικής τράπεζας και να του πουν ότι «υπάρχει πρόβλημα» γιατί δεν έχει προϋπηρεσία…

χα0χα0χα0χα0χα0χα0χα0 ... χα0χα0 (κ-φορές)

Η κατάσταση είναι για γέλια. Εδώ πάνε και γράφονται με μπλοκάκι και κάνουν διδακτορικό! Είναι η νέα μόδα του "μεταπτυχιακού". Προσωπικά νιώθω απόφοιτος δημοτικού αλλά με κριτική σκέψη. Σπάω πλάκα. Καλά να πάθουν. Πάντα περιμένω αυτούς τους υπερ-πολυ-μαθέστατους με τα 4-5 πτυχία και 6-7 μεταπτυχιακά να έρθουν να με ξεστραβώσουν κοινωνικά. Να μου βελτιώσουν το κοινωνικό επίπεδο αφού υποτίθεται ότι έκαναν τις σπουδές τους για την ευημερία του κοινωνικού συνόλου και να προάγουν την επιστημονική έρευνα στα πλαίσια της τοπικής οικονομίας. Κάτι τέτοια δεν λένε στους οδηγούς σπουδών των ΠΜΣ; Πάντα απορούσα πως το μεταπτυχιακό στην Διοίκηση Μονάδων Υγείας θα βοηθούσε την τοπική κοινωνία και οικονομία στα Σεπόλια. Δηλαδή όλοι οι απόφοιτοι θα πάνε για διοικητικά στελέχη από την πρώτη μέρα;

Φίλε Γιώργο, αυτό με την προϋπηρεσία είναι μια ευγενική δικαιολογία απόρριψης όταν κάποιον δεν τον θέλουν. Επειδή απλά η προϋπηρεσία δεν μπορεί να μπει σε πλαίσιο μέτρησης. Ο καθένας θεωρεί αρκετή προϋπηρεσία με δική του ελεύθερη άποψη και οι δεξιότητες επίσης είναι άυλες.

Μα το Ελληνικό πανεπιστημιο θέλει να σε διδάξει γνώση (Wissen) και όχι κατανόηση (Science) θεωρητικά στοχεύει σε κάτι μεγαλύτερο από τις ελάχιστες γνώσεις που απαιτεί η αγορά. Έχει φτιαχτεί εμπνευσμένο από τους Γερμανούς που είχαν στο μυαλό τους την αρχαία Ελλάδα. Στην αρχαία Ελλάδα οι σχολές δεν δίδασκαν τεχνικές γνώσεις, ήταν κάτι ταπεινό.

Ποιους Γερμανούς και Ταϊλανδούς; Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι σχεδιασμένο με βάση το μοντέλο της αταξικής μεταπολίτευσης. Όλοι οι νέοι ένα πτυχίο, ίδιες γνώσεις, ίδιες δεξιότητες με σκοπό το δημόσιο. Δεν είναι τυχαίο που παίζει να είναι το πιο δυσκίνητο μοντέλο σπουδών χωρίς την ευελιξία μαθημάτων και ειδικοτήτων όπως συμβαίνει στο εξωτερικό και ακόμη, σε πολύ πιο φτωχές χώρες από τη δική μας. Εκεί είναι το παράδοξο.

Θεωρητικά μπορεί να υπήρχε κάποια έμπνευση με τον γερμανικό ρομαντισμό του 18ου αιώνα, όμως πρακτικά η έμπνευση προσαρμόστηκε στην Ελληνική πραγματικότητα της κομματικής ψήφου, των ρουσφετιών, και των πτυχίων που οδηγούν σε ανεργία και άρα, μελλοντικούς απελπισμένους ψηφοφόρους. Πολλές χώρες έκαναν ριζικές μεταρρυθμίσεις ήδη από το 1970 ενώ εμείς προσπαθούσαμε μετά τη χούντα να κάνουμε ρήξη με το κεφάλαιο και να φέρουμε το λαό στην εξουσία.

συν ότι χονδροειδώς ένα έργο θέλει 1-2 μηχανικούς και διπλάσιους τεχνίτες

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Τρίτη στις 20:57

Πάντως τα 2/3 των μαθημάτων που διδάσκεσαι στη σχολή, κατά πάσα πιθανότητα δε θα τα δεις πουθενά στην ελληνική αγορά εργασίας, σαν αντικείμενα. Και αυτό σε ξεγελάει στη σχολή, γιατί νομίζεις πως διδασκόμενος τόσο μεγάλο εύρος και γκάμα μαθημάτων/αντικειμένων, έχεις και έξω πάρα πολλές επιλογές στην ελληνική αγορά, κάτι που δε φαίνεται να ισχύει. Ειδικά στην Ελλάδα, περισσότερο σε ερευνητικό (ακαδημαϊκό) επίπεδο σε σπρώχνουν, ήδη από το προπτυχιακό ( έμμεσος, σιωπηλός στόχος αυτός παραμένει), παρά στην αγορά. Τους λες και σχεδόν εχθρικούς κόσμος αυτούς τους δύο (τριτοβάθμια δημόσια εκπαίδευση-αγορά). Απορώ πως ήταν πριν μερικές δεκαετίες, που σήμερα θεωρητικά έχει αρχίσει ''κάπως'' να μειώνεται το χάσμα...

Τα περισσότερα μαθήματα είναι απλά αντικείμενα μέρος των διδακτορικών σπουδών του κάθε καθηγητή ή ότι το Τμήμα κρίνει ότι πρέπει να διδάξει. Η ΓΣ των Καθηγητών αποφασίζει την ύλη και πάντα σύμφωνα με τις προσωπικές απόψεις των καθηγητών και όχι απαραίτητα τι πρέπει να διδαχθεί. Θυμάμαι κάποιοι καθηγητές που είχαν ιδιαιτερότητες και δεν μπορούσαν να διδάσκουν πριν τις 12 το μεσημέρι. Ή άλλοι που επειδή έπρεπε να πάνε σε πολιτικά γραφεία αριστερών κομμάτων για να συντονίσουν φοιτητικές διαδηλώσεις κατά τις 11 το πρωί, κανόνιζαν μόνιμα το μάθημα να είναι μέχρι 10:30. Γι' αυτό φτιάχνουν έναν οδηγό σπουδών που περιέχει ένα γενικό (ιδεατό) περίγραμμα ύλης και στην πραγματικότητα σπάνια διδάσκουν τα πάντα από το γενικό περίγραμμα ύλης.

Θυμάμαι στο προπτυχιακό κάτι μαθήματα που είχαμε και στον οδηγό σπουδών έγραφαν για ουάου εφαρμογές των μαθηματικών π.χ. στην θερμική ροή ασυμπίεστου υγρού σε κυλινδρικό σωλήνα, ή εφαρμογές των πιθανοτήτων σε μοντέλα βιοποικιλότητας, τις οποίες ποτέ δεν είδαμε. Ήταν πάντα εκτός ύλης και δεν υπήρχε καμία αναφορά για εφαρμογές. Τα Μαθηματικά διδάσκονταν μόνο σαν μπλοκ μεγάλων θεωρητικών λύσεων με πολλές πράξεις και αντικαστάσεις που δεν είχαν κάποιο νόημα. Οι καθηγητές δίδασκαν αυτό που ήθελαν όπως το ήθελαν. Πολλές φορές κάποιοι φοιτητές είχαν ρωτήσει τον καθηγητή του μαθήματος αν θα πρέπει να ακολουθήσουμε την ύλη όπως την αναφέρει ο οδηγός σπουδών και ο καθηγητής δεν είχε ιδέα για ποιον οδηγό σπουδών αναφέρονταν.

 

[adams33]

Ποιους Γερμανούς και Ταϊλανδούς; Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι σχεδιασμένο με βάση το μοντέλο της αταξικής μεταπολίτευσης. Όλοι οι νέοι ένα πτυχίο, ίδιες γνώσεις, ίδιες δεξιότητες με σκοπό το δημόσιο. Δεν είναι τυχαίο που παίζει να είναι το πιο δυσκίνητο μοντέλο σπουδών χωρίς την ευελιξία μαθημάτων και ειδικοτήτων όπως συμβαίνει στο εξωτερικό και ακόμη, σε πολύ πιο φτωχές χώρες από τη δική μας. Εκεί είναι το παράδοξο.

Ακριβώς.
Τέσσερα χρόνια σπουδών στην Ελλάδα για ένα πτυχίο, το οποίο χωρίς εξειδίκευση, δηλαδή χωρίς μεταπτυχιακό, συχνά δεν έχει ουσιαστική αξία ούτε αντίκτυπο στην αγορά εργασίας.
Υπάρχει μεγάλη απόκλιση σε σχέση με τα πτυχία του εξωτερικού, όπου μέσα στη βασική εκπαίδευση περιλαμβάνονται στοιχεία και δεξιότητες που δυστυχώς, ο Έλληνας χρειάζεται να πληρώσει επιπλέον ακόμη και 5.000 ή 6.000 ευρώ για να αποκτήσει.


Πολλά προπτυχιακά προγράμματα είναι γενικά και θεωρητικά, ιδιαίτερα σε τομείς όπως η υγεία, η οικονομία και η νομική κ.α αλλα βασικά...
Άλλωστε, γι’ αυτό και τα περισσότερα μεταπτυχιακά δεν συνοδεύονται από αντίστοιχη μισθολογική αναγνώριση, εφόσον δεν λειτουργούν ως ουσιαστική δικλίδα για επαγγελματική εξέλιξη ή επίτευξη στόχων.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι «τίτλοι» ορισμένων σε εταιρείες αμείβονται τελικά σαν απλοί υπάλληλοι γραφείου άντε, το πολύ να προστεθεί και μια τριετία για μια μικρή αύξηση μισθού.


Δυστυχώς, πολλοί νέοι έχουν παρασυρθεί από την εικόνα του μάνατζερ ή του CEO κ.τ.λ , όμως στην πράξη αυτοί οι τίτλοι δεν έχουν το ίδιο μισθολογικό αντίκτυπο όπως στο εξωτερικό.
Στην Ελλάδα, αν δεν έχεις τη δυνατότητα να δουλεύεις ως εξωτερικός συνεργάτης, δηλαδή με «μπλοκάκι» σε κάποια εταιρεία, συνήθως δεν αμείβεσαι πέρα από τον βασικό κατώτατο μισθό στην αρχή.

Γι’ αυτό και πολλές εταιρείες επιλέγουν να συνεργάζονται με εξωτερικούς συνεργάτες αντί να προσλαμβάνουν υπαλλήλους, αφού έτσι εξασφαλίζουν τουλάχιστον τον βασικό τους στόχο, ενώ παράλληλα διατηρούν έναν μικρότερο αριθμό υπαλλήλων για πιο απλές ή σταθερές εργασίες που μπορεί να τα κανει ο οποιοδήποτε και με ενα απλο προπτυχιακό ...


Δυστυχώς, η αντίληψη ότι η αξία του ανθρώπου περνά μέσα από την ποσότητα των τίτλων (μεταπτυχιακά) και όχι από την ποιότητα, οδηγεί πολλούς νέους στο να μην επιλέγουν άλλα επαγγέλματα, τα οποία μπορούν να προσφέρουν σταθερό εισόδημα ακόμη και μετά το τέλος των βασικών σπουδών.

 

[Wonderkid]

για ουάου εφαρμογές των μαθηματικών π.χ. στην θερμική ροή ασυμπίεστου υγρού σε κυλινδρικό σωλήνα, ή εφαρμογές των πιθανοτήτων σε μοντέλα βιοποικιλότητας, τις οποίες ποτέ δεν είδαμε. Ήταν πάντα εκτός ύλης και δεν υπήρχε καμία αναφορά για εφαρμογές. Τα Μαθηματικά διδάσκονταν μόνο σαν μπλοκ μεγάλων θεωρητικών λύσεων με πολλές πράξεις και αντικαστάσεις που δεν είχαν κάποιο νόημα.

Νόημα προφανώς υπάρχει, αλλά το θεωρούν μη ουσιώδες για το εξηγήσουν, όπως και τις εφαρμογές τους... δύο τα τινά εδώ...ή τα θεωρούν εντελώς τετριμμένα τη φυσική κατανόηση πχ και δε τους ενδιαφέρει να τα εξηγήσουν μαζί με τη θεωρητική ανάλυση, ή σαν πιο πονηρή σκέψη, και οι ίδιοι δε καταλαβαίνουν φυσικές εφαρμογές αυτού που διδάσκουν...

 

[nPb]

Είναι το ίδιο μοντέλο εκπαίδευσης που ... συνεχίζεται από το σχολείο. Ξερή γνώση και καμία εφαρμογή.

 

[Wonderkid]

όμως πρακτικά η έμπνευση προσαρμόστηκε στην Ελληνική πραγματικότητα της κομματικής ψήφου, των ρουσφετιών, και των πτυχίων που οδηγούν σε ανεργία και άρα, μελλοντικούς απελπισμένους ψηφοφόρους.

Κάθε θεσμός κρατικός στην Ελλάδα αποδεικνύεται πως σε θέλει εξαρτημένο άμεσα από το κράτος και τον εκάστοτε κυβερνήτη του..

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Σήμερα στις 11:06

Θεωρητικά μπορεί να υπήρχε κάποια έμπνευση με τον γερμανικό ρομαντισμό του 18ου αιώνα

Ναι γιατί βασίζονται τα ελληνικά Πολυτεχνικά τμήματα στο γερμανικό πρότυπο της τότε εποχής, που σκοπό είχε την παραγωγή επιστημονικής γνώσης. Με τα χρόνια όμως, αυτό δε προσαρμόστηκε στις ανάγκες των σύγχρονων κοινωνιών. Είναι αρκετά αρτηριοσκληρωτικός θεσμός η τριτοβάθμια στην Ελλάδα, που δεν επιδέχεται καμίας κριτικής.

 

[Paragontas7000]

χα0χα0χα0χα0χα0χα0χα0 ... χα0χα0 (κ-φορές)

Η κατάσταση είναι για γέλια. Εδώ πάνε και γράφονται με μπλοκάκι και κάνουν διδακτορικό! Είναι η νέα μόδα του "μεταπτυχιακού". Προσωπικά νιώθω απόφοιτος δημοτικού αλλά με κριτική σκέψη. Σπάω πλάκα. Καλά να πάθουν. Πάντα περιμένω αυτούς τους υπερ-πολυ-μαθέστατους με τα 4-5 πτυχία και 6-7 μεταπτυχιακά να έρθουν να με ξεστραβώσουν κοινωνικά. Να μου βελτιώσουν το κοινωνικό επίπεδο αφού υποτίθεται ότι έκαναν τις σπουδές τους για την ευημερία του κοινωνικού συνόλου και να προάγουν την επιστημονική έρευνα στα πλαίσια της τοπικής οικονομίας. Κάτι τέτοια δεν λένε στους οδηγούς σπουδών των ΠΜΣ; Πάντα απορούσα πως το μεταπτυχιακό στην Διοίκηση Μονάδων Υγείας θα βοηθούσε την τοπική κοινωνία και οικονομία στα Σεπόλια. Δηλαδή όλοι οι απόφοιτοι θα πάνε για διοικητικά στελέχη από την πρώτη μέρα;

Φίλε Γιώργο, αυτό με την προϋπηρεσία είναι μια ευγενική δικαιολογία απόρριψης όταν κάποιον δεν τον θέλουν. Επειδή απλά η προϋπηρεσία δεν μπορεί να μπει σε πλαίσιο μέτρησης. Ο καθένας θεωρεί αρκετή προϋπηρεσία με δική του ελεύθερη άποψη και οι δεξιότητες επίσης είναι άυλες.



Ποιους Γερμανούς και Ταϊλανδούς; Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο είναι σχεδιασμένο με βάση το μοντέλο της αταξικής μεταπολίτευσης. Όλοι οι νέοι ένα πτυχίο, ίδιες γνώσεις, ίδιες δεξιότητες με σκοπό το δημόσιο. Δεν είναι τυχαίο που παίζει να είναι το πιο δυσκίνητο μοντέλο σπουδών χωρίς την ευελιξία μαθημάτων και ειδικοτήτων όπως συμβαίνει στο εξωτερικό και ακόμη, σε πολύ πιο φτωχές χώρες από τη δική μας. Εκεί είναι το παράδοξο.

Θεωρητικά μπορεί να υπήρχε κάποια έμπνευση με τον γερμανικό ρομαντισμό του 18ου αιώνα, όμως πρακτικά η έμπνευση προσαρμόστηκε στην Ελληνική πραγματικότητα της κομματικής ψήφου, των ρουσφετιών, και των πτυχίων που οδηγούν σε ανεργία και άρα, μελλοντικούς απελπισμένους ψηφοφόρους. Πολλές χώρες έκαναν ριζικές μεταρρυθμίσεις ήδη από το 1970 ενώ εμείς προσπαθούσαμε μετά τη χούντα να κάνουμε ρήξη με το κεφάλαιο και να φέρουμε το λαό στην εξουσία.



Τα περισσότερα μαθήματα είναι απλά αντικείμενα μέρος των διδακτορικών σπουδών του κάθε καθηγητή ή ότι το Τμήμα κρίνει ότι πρέπει να διδάξει. Η ΓΣ των Καθηγητών αποφασίζει την ύλη και πάντα σύμφωνα με τις προσωπικές απόψεις των καθηγητών και όχι απαραίτητα τι πρέπει να διδαχθεί. Θυμάμαι κάποιοι καθηγητές που είχαν ιδιαιτερότητες και δεν μπορούσαν να διδάσκουν πριν τις 12 το μεσημέρι. Ή άλλοι που επειδή έπρεπε να πάνε σε πολιτικά γραφεία αριστερών κομμάτων για να συντονίσουν φοιτητικές διαδηλώσεις κατά τις 11 το πρωί, κανόνιζαν μόνιμα το μάθημα να είναι μέχρι 10:30. Γι' αυτό φτιάχνουν έναν οδηγό σπουδών που περιέχει ένα γενικό (ιδεατό) περίγραμμα ύλης και στην πραγματικότητα σπάνια διδάσκουν τα πάντα από το γενικό περίγραμμα ύλης.

Θυμάμαι στο προπτυχιακό κάτι μαθήματα που είχαμε και στον οδηγό σπουδών έγραφαν για ουάου εφαρμογές των μαθηματικών π.χ. στην θερμική ροή ασυμπίεστου υγρού σε κυλινδρικό σωλήνα, ή εφαρμογές των πιθανοτήτων σε μοντέλα βιοποικιλότητας, τις οποίες ποτέ δεν είδαμε. Ήταν πάντα εκτός ύλης και δεν υπήρχε καμία αναφορά για εφαρμογές. Τα Μαθηματικά διδάσκονταν μόνο σαν μπλοκ μεγάλων θεωρητικών λύσεων με πολλές πράξεις και αντικαστάσεις που δεν είχαν κάποιο νόημα. Οι καθηγητές δίδασκαν αυτό που ήθελαν όπως το ήθελαν. Πολλές φορές κάποιοι φοιτητές είχαν ρωτήσει τον καθηγητή του μαθήματος αν θα πρέπει να ακολουθήσουμε την ύλη όπως την αναφέρει ο οδηγός σπουδών και ο καθηγητής δεν είχε ιδέα για ποιον οδηγό σπουδών αναφέρονταν.

Πολυ ασχημος παντως ο ελιτισμος που εκπεμπεις. Αν δεν κανω λαθος γυρισες με την ουρα στα σκελια και εσυ απο το εξωτερικο και κανεις ιδιαιτερακια σε παιδακια τωρα .

Παρτο αλλιως φιλε γιατι θα σε κανει περα ο κοινωνικος σου κυκλος.

Και αναφερομαι στο υφος των μηνυματων σου σταθερα εδω μεσα.Κοιταξε στο καθρεφτη πρωτα και μετα γραψε για τους υπολοιπους και τις επιλογες τους που και στην τελικη δεν σου πεφτει και κανενας λογος.

 

[nPb]

Εφόσον δεν γνωρίζεις την ακριβή αιτία που ήρθα στην Ελλάδα ή που ακριβώς βρίσκομαι αυτή τη στιγμή, δεν σου πέφτει λόγος να σχολιάζεις. Είπα μια γνώμη. Ούτε θα απολογούμαι για τη σκέψη μου. Για το άλλο που λες, δεν σχολιάζω τίποτα. Αν θες να την πεις σε κάποιον, ψάξε εσύ τι κάνεις λάθος στη ζωή σου.

Μεταφέρω απόψεις ανθρώπων που έχουν μπει σε διαδικασίες πολλών σπουδών και δυστυχώς η απόκτηση των πολλών πτυχίων, μεταπτυχιακών και διδακτορικών απλά δυσχεραίνουν την διαδικασία. Τις προάλλες ένας Φυσικός με δεύτερο διδακτορικό σε έναν τομέα της Πληροφορικής έλεγε ότι δεν μπορούσε να βρει κάποια δουλειά, ούτε ακόμη στο εξωτερικό. Μένω σε αυτό.

 

[Paragontas7000]

δεν σου πέφτει λόγος να σχολιάζεις. Είπα μια γνώμη. Ούτε θα απολογούμαι για τη σκέψη μου

Δεν λεω τι να σχολιαζεις προφανως , τον τροπο που γραφεις εθιξα.

ις προάλλες ένας Φυσικός με δεύτερο διδακτορικό σε έναν τομέα της Πληροφορικής έλεγε ότι δεν μπορούσε να βρει κάποια δουλειά, ούτε ακόμη στο εξωτερικό. Μένω σε αυτό.

Μεινε σε αυτο

Εφόσον δεν γνωρίζεις την ακριβή αιτία που ήρθα στην Ελλάδα ή που ακριβώς βρίσκομαι αυτή τη στιγμή, δεν σου πέφτει λόγος να σχολιάζεις.

Κλαμα.Εσυ να σχολιαζεις τους αλλους οσο θες ομως ε?

 

[Λένω]

Αν δεν κανω λαθος γυρισες με την ουρα στα σκελια και εσυ απο το εξωτερικο

Nope, δεν ισχύει αυτό.

-----------

Κατά τα άλλα και ξεκαθαρίζοντας ότι μιλάω γενικά και όχι απευθυνόμενη ειδικά σε σένα, θα πω ότι έχω βαρεθεί σε σημείο ακραίας σιχαμάρας την political correctness.
Μην πεις το ένα, μην πεις το άλλο, μην χρησιμοποιήσεις την τάδε έκφραση, σκέψου πριν μιλήσεις επειδή κάποιος μπορεί να το πάρει στραβά και χίλια δυο άλλα.
Θα κάνουμε δηλαδή έλεγχο στις σκέψεις μας πριν τις εκφέρουμε;
Μα το φορμάρισμα των σκέψεών μας αλλοιώνει την ουσία όσων πιστεύουμε και δεν δίνει το ακριβές point αυτού που θέλουμε να μεταδώσουμε.
Κόβει ο ένας κάτι, κόβει ο άλλος κάτι και στο τέλος καταλήγουμε να λέμε όλοι τα ίδια.
Και δεν γίνεται να λέμε όλοι τα ίδια επειδή ο καθένας μας έχει μια διαφορετική άποψη και μια διαφορετική κοσμοθεωρία για την ζωή που βάσει αυτής ερμηνεύει τα της ζωής.
Προσωπικά δεν το έκανα ούτε θα το κάνω ποτέ και σ΄όποιον αρέσω για τους άλλους δε θα μπορέσω που λέει και το άσμα.

 

[nPb]

Δεν λεω τι να σχολιαζεις προφανως , τον τροπο που γραφεις εθιξα.

Μεινε σε αυτο

Κλαμα.Εσυ να σχολιαζεις τους αλλους οσο θες ομως ε?

Ποιον τρόπο; Σίγουρα στον γραπτό λόγο υπάρχει μια αιχμηρότητα στην έκφραση της σκέψης επειδή δεν συζητάμε ζωντανά για να ακούς το χρώμα της φωνής μου, ή δεν βλέπεις την έκφραση του προσώπου μου. Από εκεί και πέρα οι λόγοι που επιλέγω να πορεύομαι στη ζωή μου, ή που θα εργαστώ ή τι δουλειά κάνω ή θα κάνω, δεν σου πέφτει λόγος.

Για το κομμάτι το εργασιακό, μιας και αυτό είναι το θέμα σε σχέση με την ισορροπία προσωπικής ζωής-καριέρας, σε πληροφορώ υπάρχει μεγάλο πρόβλημα σε αυτό που λέμε εργασιακή ασφάλεια, ηρεμία και σταθερότητα. Στην Ευρώπη την περίοδο από την πανδημία μέχρι σήμερα, χιλιάδες άνθρωποι με καλές σπουδές είναι με το ένα πόδι στην απόλυση ή επιλέγουν να κάνουν δουλειές που δεν τους εκφράζουν. Λόγω της αυτοματοποίησης των διαδικασιών (σπουδές, πρακτικές, μεταπτυχιακά, διδακτορικά και πιστοποιήσεις) μέσω ενός βιογραφικού υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ αυτού που ζητάει η αγορά και αυτού που διδάσκουν τα Πανεπιστήμια. Δεν ζω στη γυάλα και ούτε τρέφω αυταπάτες. Συμπλήρωσα σε αυτό που λέει ο φίλος Γιώργος παραπάνω.

Τελευταία μου κάνει εντύπωση ότι αρκετοί "καθοδηγητές ζωής" στα κοινωνικά δίκτυα ενώ διαφήμιζαν τα τελευταία δύο χρόνια μια σίγουρη καριέρα και αναβαθμισμένη ζωή στο εξωτερικό, ξαφνικά αρχίζουν και ρίχνουν νερό στη δήλωσή τους και παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα, πιο ρεαλιστική, ότι τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά και ότι η ζωή στο εξωτερικό δεν πάει σε όλους. Απλά. Ή τελοσπάντων ο καθένας θα πάρει την τελική απόφαση αν θα μεταναστεύσει ή όχι. Γιατί περισσότερο πονάει η ταμπέλα της μετανάστευσης παρά η καριέρα. Το πρώτο συχνά επισκιάζει το δεύτερο για λόγους ρατσιστικούς, πολιτισμικούς, κοινωνιολογικούς, πολιτικούς, κτλ, που δεν μπορεί ο κάθε μετανάστης ατομικά να διορθώσει και ούτε ο κάθε μετανάστης εκφράζει την κοινωνιολογική προκατάληψη που υπάρχει για την χώρα καταγωγής του. Η καριέρα εννοείται ότι γίνεται οπουδήποτε και παίζουν άλλοι παράγοντες ρόλο.

Το να πάρει την απόφαση να επιστρέψει κάποιος στην Ελλάδα δεν σημαίνει παραίτηση ή αποτυχία. Αυτά καλλιεργούνται δυστυχώς από συγκεκριμένα μέσα και ανθρώπους που θέλουν απλά κάτι να πουν ή μπορεί να εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα (αν το πάμε στην πολιτική βάση). Κάποτε θεωρούνταν δυστυχία και αποτυχία να φύγει κάποιος στο εξωτερικό επειδή διαλυόταν η οικογένεια πίσω, αν σκεφτούμε την πονεμένη γενιά του 1950. Πολλά χωριά ερήμωσαν και οι γονείς πίσω έπαιρναν όλα τα ενδεχόμενα (ακόμη και του θανάτου) για την τύχη των παιδιών τους καθώς η επικοινωνία με τα γράμματα δεν είναι και τόσο συχνή ή εύκολη. Μπορείς να διαβάσεις Παπαδιαμάντη να δεις ότι η Σκιάθος βυθιζόταν στο πένθος όταν κάποιος έφευγε για ξένα μέρη. Σήμερα θεωρείται ντροπή κάποιος να γυρίσει στη χώρα του; Πού φτάσαμε; Εννοείται ότι ο κόσμος θα πρέπει να μεταναστεύει και να σπουδάζει ό,τι θέλει, να ψάχνει μια καλύτερη δουλειά, να διευρύνει τους ορίζοντές του ΟΜΩΣ η τελική επιλογή διαμονής γιατί θα πρέπει να χλευάζεται τόσο άσχημα αν δεν είναι στο εξωτερικό; Ή γιατί θεωρείται ντρόπή να έχουμε γνώμη αν κάτι φαίνεται τόσο υπερβολικό και δυστοπικό; Ακόμη και αν κάνουμε λάθη, γιατί θα πρέπει να υπάρχει τέτοια τοξικότητα κριτικής;