κλεφτρονι μου εμένα το μόνο που με "ανησυχεί" στην περίπτωση σου είναι το γεγονός ότι εσύ είσαι η... Αθηναία

Μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις αυτό να σταθεί καλό, αλλά σε γενικές γραμμές η επαρχία (και πολύ περισσοτερο η Κρητη) δύσκολα ανοίγει τις εμπορικές επαγγελματικές πόρτες στα παιδιά της Αθήνας και μάλιστα σε γυναίκες
Θα σου πω χαρακτηριστικό παράδειγμα που γνωρίζω από παλιότερη δουλειά μου....
Ο Βερόπουλος αγόρασε την αλυσίδα του Χαλκιαδάκη στην Κρήτη...
Οταν πήγε και έβγαλε τις ταμπέλες, και τις εκανε Βερόπουλος, κόντεψε να κλείσει ΟΛΑ τα μαγαζια του....
Αρων άρων ξανα-'αλλαξαν τις ταμπέλες πριν δημιουργηθεί χάος!
Αυτό εμένα με φοβίζει....
Ενας πιθανός σωβινισμός που μπορεί να μεταφραστεί με πολύ κακή συμπεριφορά απέναντι στο πρόσωπο σου και από πελάτες αλλα και κατ επέκταση από ένα πιθανα δυσαρεστημενο αφεντικό.
Φυσικά δεν γνωρίζω το μέγεθος της εταιρίας που πας και ποιο είναι το προϊόν, γιατί υπάρχει περίπτωση (που το εύχομαι) να μην παίζει κανένα απολύτως ρόλο το ότι είσαι Η Αθηναία.....
Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, έχω να σου πω τα εξής....
Πέρα απ όλα όσα σου είπε ο Γιάννης, έχω να σου πω τα εξής....
αν εμπιστεύεσαι και πιστεύεις στο προϊόν που έχεις στα χέρια σου έχεις κατά 50% έτοιμη την πώληση....
Αν καταφέρεις και περάσεις σε 2ο και 3ο ραντεβού με τον πελάτη, έχεις την πώληση στα χέρια σου κατά 80%
Και ένα μικρό τρικ που μου έλεγε πάντα η μαμά μου σαν γνήσια πωλήτρια....
Ποτε μην αφήσεις τον πελάτη να ξεχρεωθεί πρωτού τον χρεώσεις κι άλλο...
Πρέπει να βλεπεις συνεχως τις οικονομικές καρτέλες και να βλέπεις... όταν παει να ξεχρεωσει... τον φορτώνεις

Αυτό φυσικά στην περίπτωση που η εταιρία και το προϊον σου, μπορούν να το υποστηρίξουν
Χρησιμοποίησε την αισιοδοξία και το χαμόγελο σου και όλα θα πάνε καλά
