Λέω απλά πως υπάρχει κόσμος που δεν είναι κομματικοποιημένος ή δεν πήγε σε stage με βύσμα, καιρό πριν τη προκύρηξη εκλογών, υπέγραψε 18μηνη σύμβαση δούλεψε έως και εχθές -ενδεχομένως να έχασε ευκαιρίες ζωής για να ασχοληθεί με το stage.
Ευκαιρίες ζωής ?
Που ?
Στον υπέροχο ιδιωτικό τομέα που είσαι απλώς ένα γρανάζι μιας καλογυαλισμένης μηχανής ?
Καλογυαλισμένης εξωτερικά γιατί και εκεί βράζει το ρουφιανιλίκι , η αναξιοκρατία , ο γνωστός του γνωστού και νομίζω πως είναι γνωστό σε όλους σας πως εδώ και πολλά χρόνια οι πολιτικοί κάνουν ρουσφέτια όχι μόνο με διορισμούς στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα , σε πολλές μεγάλες εταιρίες ειδικά αυτές που έχουν σχέσεις με το δημόσιο , δημόσια έργα κλπ το βόλεμα των δικών μας παιδιών είναι γνωστό …
Για να μην μιλήσουμε για το πόσα παιδιά αυτή τη στιγμή δουλεύουν στο δημόσιο με όρους ιδιωτικής δουλειάς , δλδ σε δήμους , υπουργεία κλπ αλλά με μπλοκάκι του τεβε …
Η παραλογία σε όλη της μεγαλείο …
Άλλωστε σε αυτή τη χώρα
το μεγαλοίο με το γελοίο απέδειξε πως απέχει τόσο μα τόσο λίγο …
Όπως και να έχει το μόνο που σίγουρα ξέρω είναι πως ένας άνθρωπος που είχε άλλες ευκαιρίες αλλά πραγματικά δελεαστικές ευκαιρίες αποκλείεται να τις άφησε για μια θέση στειτζ .. κι όταν μιλώ για τέτοιες ευκαιρίες αναφέρομαι σε θέσεις παρά τω υπουργώ , συμβούλους , διαβούλους κλπ , όπου αυτοί συνήθως αφήνουν την καριέρα σε μια ιδιωτική εταιρεία και θεσάρες διευθυντών , με μισθούς των 5000 και παραπάνω το μήνα για να πάρουν φυσικά τα υπερδιπλάσια στο δημόσιο μια και δεν θεωρούνται
δημόσιοι υπάλληλοι αλλά ..
αντε μη το πω τωρα τι θεωρούνται και φυσικά όταν η κυβέρνηση
μας αφήσει χρόνους , το όνομά τους στην αγορά είναι ακόμα πιο δυνατό και τα μέσα ακόμα πιο ισχυρά οπότε πάλι σε αντίστοιχες θέσεις του ιδιωτικού τομέα θα βρεθούν …
Δεύτερον όπως και να έχει ..
Ήταν προεκλογικός διορισμός και το ξέρουμε όπως ξέρουμε όλοι μας πολύ καλά πως τα στέιτζ και οι συμβάσεις είναι απλώς μια κατάσταση πρώτον μείωσης των (χοντρο)δεικτών της ανεργίας καθώς και μια ομηρία χιλιάδων … ψήφων ή μήπως ζω σε άλλη χώρα ?
Που δηλαδή σε άλλη ζω ..αλλά τεςπα …
Φίλε borat αυτό λέμε κάθε φορά. Άντε να βολευτούν και αυτοί οι τελευταίοι και το σύστημα να εξυγιανθεί μετά. Είναι λάθος λογική όμως...
Εγώ πάλι που έχω πάντα την απορία πως δεν τελιώνουν αυτά τα ρημάδια τα «δικά» μας παιδιά ?
Καλά τι στο καλό ? Γεννήσεις δεν έχουμε είμεθα χώρα γερόντων , κοτσονάτων μεν , γερόντων δε
που στο καλό βρίσκονται αυτά τα παιδιά ? Τελειωμό δεν έχουν ?
?οι αρχηγοι των συνδικαλιστων
Τώρα που είπες συνδικαλιστές πςςς
τι θυμήθηκα
Αφιερωμένο στους πατερούληδες
Ασχετο … κάποια στιγμή ένας πρώην προιστάμενος μου και λέω πρώην γιατί άλλοι χαίρονται τώρα την καφρίλα του …
είχε πει την εξής ατάκα όταν ο πρόεδρος του σωματείου σε μια δουλειά που ήμουν βγήκε αγανακτισμένος από το γραφείο του μετά από έντονη λογομαχία μετά από ένα σοβαρό θέμα που είχε προκύψει
είπε λοιπόν
- Χαχα! Καλός είνʼ τούτος …καιρός να του αυξήσουμε το μισθό ..
Απορώντας μια υπάλληλος τον ρώτησε
- Μα καλά ..πως είναι δυνατόν ?
- Δεν ξέρεις το κόλπο ...της είπε ?
- Του αυξάνεις τόσο πολύ τον μισθό ώστε να τον έχεις εσύ , και τα λεφτά υποχείριο τους
και όχι οι " ιδέες" του
αγνοί καπιταλιστικοί λόγοι … μάλιστα
Για να μην πω για έναν άλλον που είχε το εξής βίτσιο όποιος εργαζόμενος αντιδρούσε σε παράνομες υπερωρίες , σε καταπάτηση κεκτημένων έλεγε το εξής :
- Τώρα ήρθε η ώρα να παίξουμε ..και εννούσε πως θα του αυξήσει τόσο πολύ το μισθό , θα του δώσει υψηλή θέση με αποτέλεσμα ο εργαζόμενος να δημιουργήσει τέτοια δεδομένα ζωής .. ξέρετε δάνεια … ακριβό αυτοκίνητο κλπ
και μετά …. Να τον απολύσει
Ε, ρε τι έχουνε δει τα ματάκια μου λέμεεεεε
αγνό άδολο καθαρό κεφάλαιο .. το κόβεις με την καρδιά ενός μαρουλιού
Το θέμα δεν είναι να μονιμοποιηθούν οι τωρινοί, το θέμα είναι να ξε-μονιμοποιηθούν όλοι μα όλοι και να αξιολογούνται όλοι, και οι παλιοί με την εμπειρία τους και οι καινούριοι με την όρεξη και τις γνώσεις που ενδεχομένως έχουν.
Μωρέ άντε και να το δεχτώ … απλά αναρωτιέμαι
Ποιος θα αξιολογεί τους αξιολογητές που θα έχουν αξιολογηθεί από τον προιστάμενο του υπουργείου και θα έχει στο χαρτί γραμμένα τα ονόματα
Των " επιτυχόντων " και όχι δεν έχω σύνδρομο καταδίωξης απλά ζω στην Ελλάδα …
την ατυχία μου μέσα ….
μια αντίστοιχη ανεξάρτητη αρχή
Όταν διαβάζω για ανεξάρτητες αρχές
σκέφτομαι το ποιος θα μας φιλάει από τους φυλακες … θεε φύλατε ..
Από την άλλη δε μπορείς να κατηγορήσεις κάποιον που του παρέχεται η δυνατότητα να εξασφαλιστεί για όλη του τη ζωή.
Λοιπόν το χάζευα για ώρα αυτό πριν απαντήσω
Γιατί ?
Γιατί …
Πριν 2-3 χρόνια χειμώνας κατά τις 8 το βράδυ δελτίο ειδήσεων …μια καθόλα αξιοπρεπής κυρία δημόσια υπάλληλος φωνασκούσε στην κάμερα για τα γνωστά … κάποια στιγμή ξεστομίζει
την αξιομνημόνευτη ατάκα :
" Μα πως είναι δυνατόν να αλλάξει το συνταξιοδοτικό μας ? Εγώ ως σύζυγος και μητέρα έχω κάνει έναν προγραμματισμό 20 ετίας με δάνεια και αποφάσεις ζωής πως μπορεί τώρα να μου τα αλλάζουν όλα ?? "
Δεν ήμουν στο σπίτι …
Ήμουν στο σαλόνι ενός νοσοκομείου ..
Μέσα στο χειρουργείο πάλευε για τη ζωή του ένας φίλος μου μόλις 25 ετών ….
Μόλις η κυρία ολοκλήρωσε τη φράση της ήρθε ο γιατρός να μας πει πως τελικά …
- Δεν τα κατάφερε … λυπάμαι …
Έβαλα τόσο δυνατά τα γέλια ίσως να με θυμούνται ακόμα στο νοσοκομείο
Η τρελλή που γελούσε έξω από το θάλαμο ενός χειρουργείου …
Πόσο
τραγικά γελοία μου φάνηκαν όλα εκείνη τη στιγμή …
Το λεπόν εγώ αυτό που έχω να παρατηρήσω τελικά είναι πως με αυτά και αυτά όλοι τους μα όλοι τους στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα μας έχουν βάλει και σφαζόμαστε
Οι μεν να μισούν τους δε , που έχουν τη μονιμότητα οι δε τους μεν που έχουν τους καλούς
μισθούς ( λέμε τώρα ) και τελικά ενώ ο κοινός εχθρός είναι ένας , εμείς να σφαζόμαστε μεταξύ μας
να κοιτά ο καθείς την πάρτη του και μόνο , ελάχιστοι να κατεβαίνουν στο δρόμο για διεκδικήσεις
γιατί έτσι και απεργήσεις στον ιδιωτικό τομέα είσαι για διώξιμο , απεργούν μόνο οι δημόσιοι που
φυσικά τους κατηγορούμε πως απλά βρήκαν μια ακόμα μέρα αργίας , και τελικά όσο εμείς
σφαζόμαστε μεταξύ μας αυτοί του ιδιωτικού αυξάνουν τα κεφάλαιά τους , και οι του δημοσίου κομματάρχες καρεκλοκενταυροι , μανδαρίνοι , εδραιώνουν πιο πολύ τις θέσεις τους , κι όλα αυτά
για 700 γ@μημένα ευρώ , για ένα πουκάμισο αδειανό ..για μια
καριέρα ....
Κι όσο θα συνεχίζουμε έτσι πρέπει να πάρουμε χαμπάρι πως δεν υπάρχουν καριέρες αλλά
γ@μημένες Δευτέρες που ξεκινά ένας ακόμα γολγοθάς για μια ζωή που σίγουρα δεν είχες
ονειρευτεί να κάνεις και μετά γυρίζοντας σπίτι να σέρνεις τις παντόφλες σου , στο χιλιοχρεωμένο
πλακάκι του υποθηκευμένου σπιτιού σου ακούγοντας
τον τσιγαρόβηχα του διπλανού από το φωταγωγό …
Σκ@τ@ …
Πάω να βάλω κανα άσμα μπας και ξεφύγω από την αστικομιζέρια μου ….
