Κατασταλτικοί μηχανισμοί: Πότε ξεπερνάν τα όρια;

[Great Chaos]

Μετά από συζήτηση μεταξύ των editors, αποφασίσαμε ότι το παρόν θέμα του Νωέα, με αφορμή την σκληρή καταστολή η οποία χρησιμοποιήθηκε από τους κρατικούς μηχανισμούς εναντίον των Αγανακτισμένων του Συντάγματος, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ψήφιση από τη βουλή του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, θα ήταν γόνιμο να μετεξελιχθεί σε μια γενικότερη συζήτηση περί της χρησιμότητας των κατασταλτικών μηχανισμών, καθώς και των ορίων όπου η νομιμοποίησή τους αίρεται, λόγω ακροτήτων από πλευράς τους. Για το σκοπό αυτό, το θέμα μετονομάστηκε σε "Κατασταλτικοί μηχανισμοί: Πότε ξεπερνάν τα όρια;", προκειμένου να φιλοξενήσει έναν γενικότερο προβληματισμό επί του θέματος, ξεπερνώντας τη συγκεκριμένη περίπτωση του Συντάγματος, αλλά με αυτήν ως έναυσμα.

Θα ήθελα να δώσω λοιπόν συνέχεια στη συζήτηση, δημοσιεύοντας ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, το οποίο σχετίζεται άμεσα με το θέμα μας και θα ήταν καλή τροφή για σκέψη:

Η κοινοβουλευτική ολιγαρχία προετοιμάζει το νέο μοντέλο κοινοβουλευτικής χούντας.

«Δεν θα επιτρέψουμε να εγκλωβιστεί η Ελλάδα στο φαύλο κύκλο της βίας και της ανομίας. Αυτή είναι η υποχρέωση κάθε δημοκρατικής κυβέρνησης προς την κοινωνία…Η νόμιμη άσκηση κρατικής βίας αποτελεί μέσο επιβολής του νόμου σε κάθε σύγχρονο κράτος…. Για να μην τίθενται σε κίνδυνο ευρύτερα η ευταξία και η ευνομία εξαιτίας παρατεταμένων κοινωνικών κρίσεων.»,
(Χ. Παπουτσής, 5-7-2011, Ημερησία).

«Εις την έννοιαν της δημοκρατίας ενυπάρχει η έννοια της πειθαρχίας, της τάξεως, της ιεραρχίας, του σεβασμού προς τον νόμον. Από της σκοπιάς αυτής δικαιούμεθα να χαρακτηρίσωμεν εαυτούς δημοκράτας και να ζητήσωμεν και από υμάς αναγνώρισιν της δημοκρατικότητός μας»
(Γεώργιος Παπαδόπουλος, «Συνέντευξις εις αίθουσαν Ε.Σ.Η.Ε.Α….»)

Οι αναφορές κυβερνητικών και ευρωπαίων αξιωματούχων σε περιορισμό των δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα, φανερώνει ότι το πολιτικό σύστημα και οι νταβατζήδες του-τραπεζίτες, ευρωτραπεζίτες και μεγαλοεπιχειρηματίες με ευρωπαϊκό προσανατολισμό-προσανατολίζονται στην εφαρμογή ειδικής μορφής κράτους έκτακτης ανάγκης, που ίσως να αποκλίνει τυπολογικά από την μορφή της στρατιωτικής δικτατορίας. Μια ενδεχόμενη λύση είναι η μορφή της «μετα-δημοκρατίας»: ένα πολιτειακό μοντέλο που επιτρέπει την ανάληψη της εξουσίας από μια ομάδα τεχνοκρατών και αναβαθμίζει τον ρόλο των κατασταλτικών μηχανισμών. Εισηγητής του μοντέλου της «μετα-δημοκρατίας» είναι ο γερμανός καθηγητής Herfried Münkler, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Σύμφωνα με τον Münkler, η έυρω-κρίση δεν αντιμετωπίζεται με περαιτέρω διάχυση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, αλλά αντίθετα, με μεγαλύτερη συγκέντρωση ισχύος για την γερμανική και ευρωπαϊκή ελίτ.

Ο καθηγητής Gregor Kritidis σε άρθρα του αναφορικά με την ελληνική κρίση αναφέρει ότι η «δικτατορία των πιστωτών», αναφορικά με την Ελλάδα, «αποτελεί ένα πιλοτικό πρόγραμμα για την επίθεση κατά των κατώτερων και μεσαίων στρωμάτων σε όλη την Ευρώπη».

Αν το μοντέλο της «μετα-δημοκρατίας» ευδοκιμήσει κατά την πιλοτική του εφαρμογή στην Ελλάδα, είναι φανερό ότι κάθε φωνή εναντίωσης ως προς την νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία, θα διώκεται ως αντεθνικός, αντι-συναινετικός ή τρομοκρατικός λόγος. Κάθε συλλογική αμφισβήτηση ή εξέγερση θα συνιστά απόπειρα εμφύλιας σύρραξης ή κατάλυσης της «δημοκρατικής πολιτειακής τάξης» και θα νομιμοποιεί την επέμβαση του στρατού.

[περισσότερα...]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MaryVeg]

θα ήταν γόνιμο να μετεξελιχθεί σε μια γενικότερη συζήτηση περί της χρησιμότητας των κατασταλτικών μηχανισμών, καθώς και των ορίων όπου η νομιμοποίησή τους αίρεται, λόγω ακροτήτων από πλευράς τους. Για το σκοπό αυτό, το θέμα μετονομάστηκε σε "Κατασταλτικοί μηχανισμοί: Πότε ξεπερνάν τα όρια;", προκειμένου να φιλοξενήσει έναν γενικότερο προβληματισμό επί του θέματος, ξεπερνώντας τη συγκεκριμένη περίπτωση του Συντάγματος, αλλά με αυτήν ως έναυσμα.

[περισσότερα...]

Μήπως να αναρωτηθούμε τι ακριβώς προσφέρουν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί? Για ποιόν λόγο είναι χρήσιμη η καταστολή? Και ποιοι είναι οι άξιοι αυτής?

Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως σε μια ιδεατή κοινωνία - ουτοπική - η καταστολή δεν θα υπήρχε, ούτε καν ως λέξη. Για να θεωρουν κάποιοι απαραίτητη μια τέτοια μέθοδο, τότε το ίδιο το κράτος τους υπολειτουργεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Μήπως να αναρωτηθούμε τι ακριβώς προσφέρουν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί? Για ποιόν λόγο είναι χρήσιμη η καταστολή? Και ποιοι είναι οι άξιοι αυτής?

Ενδιαφέροντα ερωτήματα θέτεις. Θα είχες κάτι εσύ να πεις επ' αυτών; Ειδικά το τελευταίο ερώτημα με ιντριγκάρει θα μπορούσα να πω...

Θα επιχειρήσω κι εγώ μια προσέγγιση στα ίδια ερωτήματα...

Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως σε μια ιδεατή κοινωνία - ουτοπική - η καταστολή δεν θα υπήρχε, ούτε καν ως λέξη. Για να θεωρουν κάποιοι απαραίτητη μια τέτοια μέθοδο, τότε το ίδιο το κράτος τους υπολειτουργεί.

Θα ήθελα να σου υπογραμμίσω ότι "Το Χάος είναι ο τάφος κάθε ουτοπίας". Μια ουτοπική κοινωνία την περιμένει πάντοτε ως αναπόφευκτη νομοτέλεια το χάος, με τη μορφή της εντροπίας, καθώς εκ φύσεως γεννά και συσσωρεύει μπόλικη από δαύτην. Κατά συνέπεια δεν θα έθετα μια τέτοια θνησιγενή κοινωνία ως μέτρο του αληθινού και του ωραίου, ούτε και συνεπάγεται ότι αυτή θα ήταν τέλεια, πόσο μάλλον ανθρώπινη. Η βιβλιογραφία είναι γεμάτη με μελλοντικές δυστοπίες, οι οποίες ξεκίνησαν με τις καλύτερες προθέσεις για να φτιάξουν έναν "καλύτερο" κόσμο.

Παραμένοντας σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά λίγο πιο προσγειωμένα τούτη τη φορά, μπορούμε να πούμε πως σε μια δημοκρατία, οι Δυνάμεις Καταστολής υπάρχουν ώστε να προφυλάσσουν τους δημοκρατικούς θεσμούς, από οργανωμένες και βίαιες ομάδες, ή από την τυφλή βία του όχλου, η οποία μπορεί να ξεσπάσει υπό ορισμένες συνθήκες, όπως σε γήπεδα, πορείες, εθνικιστικές συγκρούσεις κλπ. Είναι δηλαδή εντεταλμένοι να προστατεύουν τη δημοκρατία από την οχλοκρατία και τις μειοψηφίες, οι οποίες επιθυμούν να εξουσιάσουν δια της βίας.

Τα ίδια θα σου πω εγώ, τα ίδια όμως θα σου πει και ο κύριος Παπουτσής, δίνοντάς μου και τα θερμά του συγχαρητήρια για τη δημοκρατική μου παιδεία. Αυτή η αντίφαση εξηγείται, από το γεγονός ότι ήδη ο βασικός ορισμός εισέρχεται σε νοηματικές περιοχές οι οποίες αποτελούν "γκρίζες ζώνες", τόσο από πολιτικής, όσο και από ηθικής απόψεως και συνεπώς τίθενται γι' αυτές θέματα ορισμού. Έτσι το ίδιο το σύνταγμα, στο ακροτελεύτιο άρθρο του, δίνει το δικαίωμα και ορίζει την υποχρέωση των πολιτών να αντισταθούν σε προσπάθεια ανατροπής του δημοκρατικού πολιτεύματος. Πότε όμως το πλήθος αποτελεί σώμα "δημοκρατικών πολιτών" και πότε όχλο; Πότε πρόκειται για εξτρεμιστική μειοψηφία και πότε για τον κυρίαρχο λαό;

Το κλειδί για τη λεπτή διάκριση σε περιπτώσεις όπως η κρινόμενη -τα γεγονότα της 29ης Ιουλίου- είναι το ποιος θεωρείται ότι εκφράζει τη νομιμότητα και ποιος την ανομία. Ποιος τη δημοκρατία και ποιος την οχλοκρατία ή τον εν γένει φασισμό. Συνήθως εκείνος που έχει το δικαίωμα να ορίσει την απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα, είναι αυτός που "εξ ορισμού" κατέχει την εξουσία. Εάν θέλεις μια άλλη διατύπωση, θα σου πω ότι η ιστορία γράφεται από τους νικητές κάθε σύγκρουσης.

Πώς κρίνεις εσύ λοιπόν, ω συνομιλήτρια, τον τρόπο με τον οποίον νεμήθηκε η δημοκρατική νομιμότητα στα πρόσφατα γεγονότα; Είσαι ευχαριστημένη από την απόδοση των ορισμών;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MaryVeg]

Θεωρώ πως η καταστολή χρησιμοποιείται για να καταλαγιάσει, να απαλύνει, τον φόβο και την αντίδραση όπου προκαλούν οι κοινωνικές ανησότητες. Συγγεκριμένα η ταξικές ανισότητες είναι αυτές που μοιράζον τους ανθρώπους σε πούσιους και φτωχούς. Οι πλούσιοι ζουν για να πλουτίζουν όλο και περισσότερο. Έχουν την εξουσία στα χέρια τους. Οι φτωχοί υπομένουν κι ανέχονται. Καθημερινά όλες αυτές οι ανησότητες προκαλολυν βία, ρατσισμό, και πολλά ακόμη φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας. Αν δεν υπήρχαν οι κοινωνικές ανισότητες δεν θα υπήραν και αυτές οι ανησσότητες. Οι κοινωνικές ανισσότητες γεννούν την καταστολή με στόχο να κρατήσουν κάποιοι τα παραγεμισμένα πορτοφόλια τους ακέραια, και να μην βγουν από το κοπάδι οι "αγανακτησμένοι". Αυτός είναι ο συλλογισμός σου. Η καταστολή απευθλυνεται σε όσους αντιδρούν και δεν αποδέχονται την νέα τάξη πραγμάτων.

Εμείς που δεν βιώσαμε ποτέ την ελευθερία.... σύγουρα δεν μπορούμε να περιγράψουμε την ιδεατή κοινωνία με λόγια.... εξάλου οι έννοιες είναι δικά μας κατασκευάσματα που στην ουσία μας εγκλοβίζουν σε ιδεατές καταστάσεις...

Αν η καταστολή υπάρχει ως προστάτης της δημοκρατίας απέναντι σε ομάδες όπου εκδηλώνουν παραβατική συμπεριφορά, τότε μ'ήπως θα ήταν καλύτερα να αναζητήσουμε τυα αίτια της παρεκλίνουσας συμπεριφοράς? Ποιος ή τι τα προκαλεί? Τι είναι αυτό που μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο να επαναστατήσει, να αντισταθεί, να κλέψει, να φωνάξει, να κάψει.....??? Μήπως τα αίτια βρίσκονται στην ίδια την δημοκρατία τους?

Δεδομένων όλων των παραπάνω δεν δείνω δίκαιο ούτε άδικο σε κανέναν. Ακόμη και η μειοψηφία εξεγερμένων πολιτών ή ασυμμόρφοτων, έχει τα δίκια της, σε μια ανθρωποφάγα κοινωνία !!!

Αναφορικά με τα πρόσφατα γεγονότα... δεν έχω να πεοσθέσω τίποτα παραπάνω... νομίζω η παραπάνω γνώμη μου καλύπτει το ερώτημα... Και ας μην μιλάμε μοναχά για την 29 Ιούνη... πάμε στις 11 Μάη, πάμε στην δολοφονία Γρηγορόπουλου, πάμε στην συγκάληψη φασιστικών προγκόμ, πάμε στις επιχηρίσεις-σκούπα και στο ξύλο που τρώνε μετανάστες καθημερινά. Πάμε πολύ πιο πίσω στον τρόπο όπου χρησιμοποιούταν η καταστολή σε όλα τα χρονικά ... εκεί είναι η απάντηση αναφορικά με το τι εξυπιρετεί η καταστολή !

ενδιαφέρον θα είχε βέβαια να διερευνήσουμε, τα όργανα καταστολής, με τι θάρρος, μαγκιά και δύναμη εκτελούν τις εντολές που λαμβάνουν???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.