Δεν έχεις άδικο για το συλλογισμό σου. Ομως οι πιθανότητες είναι που καθορίζουν τις πράξεις μας, οι βεβαιότητες δεν υπάρχουν έτσι κι αλλιώς. Οι πιθανοτητες λοιπόν να τον έπιασε κρίση καλοσύνης, σε αντίθεση με το να ειναι εκ χαρακτήρος έτσι, ειναι μικρές. Ο κακός είναι κακός γιατί είναι κακός, και γιατί ακριβώς δεν έχει κρίσεις καλοσυνης. Ο κακός πάλι που αποκτάει, είναι ενας μετανοημένος κακός, στον οποίον πάλι αξίζει να δώσουμε μια ευκαιρια. Και φυσικά, στο πιο πιθανό σενάριο, οφείλουμε να δείχνουμε κραυγαλέα και πέραν πασης αμφιβολίας την προτίμησή μας στο καλό, ωστε αυτό να αναδεικνύεται σε κοινωνικο προτέρημα, αντί για, όπως συχνότατα θεωρείται στις μέρες μας, κοινωνικό ελάττωμα.
Μπορεί λοιπόν να εξυπηρέτησε την ΚουΕ ηρωικά , όμως παράλληλα να δέρνει γυναικα και παιδιά. Ομως αν εμείς πατήσουμε πανω σ'αυτό το (με μικρη πιθανολόγηση) "μπορεί" για να μήν δείξουμε την κοινωνική μας προτίμηση, τότε αυτό αρχίζει να λέει πράγματα για μας και όχι για τον άλλον.