Έχω επαναλάβει αρκετές φορές τη θέση μου σε αυτό. Εξασφαλισμένος δεν είσαι και δεν θα είσαι ποτέ, παρά μόνο αν είσαι ανεξάρτητος και δυνατός. Μάλιστα πολύ δυνατός. Ειδάλλως μπαίνεις κάτω από μία ομπρέλα. Οι «ομπρέλες» αυτή τη στιγμή είναι ΗΠΑ/Ισραήλ ή Ρωσία/Κίνα (την ΕΕ δεν τη βάζω ούτε για πλάκα, κλόουν είναι). Στη δεύτερη δεν μπορείς να πας γιατί ανήκεις στη Δύση και όχι μόνο αυτό, κατάφερες να ασχοληθεί κιόλας μαζί σου ο Πούτιν με τη στάση σου με την Ουκρανία. Ποια άλλη επιλογή έχεις από το να πας όσο περισσότερο μπορείς με τον έναν πόλο που έμεινε; Φυσικά ακόμα κι έτσι δεν είσαι εξασφαλισμένος, το επαναλαμβάνω, αλλά τι άλλο μπορείς να κάνεις;
Το ΝΑΤΟ μας προστατεύει από Ρωσσία ή Κίνα. Πόσο πιθανό είναι αυτές οι δύο χώρες να κάνουν εισβολή στην Ελλάδα; Όλες οι άλλες μισελληνικές αναθεωρητικές χώρες είτε ενεργές (Αλβανία, Σκόπια, Τουρκία) είτε ιστορικές (Ιταλία, Βουλγαρία) είναι εντός του ΝΑΤΟ και σύμμαχοι.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι το παιγνίδι της Τουρκίας που χτίζει γέφυρες παντού ενώ παραμένει τυπικά εντός του ισχυρού στρατόπεδου (Δύση) χρησιμοποιώντας υπέρ της την ανυπαρξία μηχανισμών που έχει το ΝΑΤΟ στο ζήτημα της αποπομπής κάποιου μέλους.
Ούτε εγώ ρε Γιάννη περίμενα από εσένα επιχειρήματα όπως αυτό με το ότι τώρα που έβγαλε ο Κούλης την ανακοίνωση νομιμοποίησε την Τουρκία και θα εισβάλλει ο Έρντο. Η Τουρκία θα κάνει ντου (αν κάνει ποτέ) όταν και όποτε νιώσει ότι είναι έτοιμη και όταν και όποτε νιώσει ότι οι μεγάλες δυνάμεις θα της το επιτρέψουν για τον οποιονδήποτε λόγο, άσχετα από το τι λέει ο κάθε Κούλης
Που μίλησα εγώ για τουρκική εισβολή μετά τις δηλώσεις Μητσοτάκη; Το μόνο που ανέφερα είναι πως δεν μπορεί αρχηγός κράτους που έχει συνδέσει την εξωτερική του πολιτική με την επίκληση στο διεθνές δίκαιο να το αμφισβητεί ανοικτά στην περίπτωση που κάποιος «μεγάλος boss σύμμαχος» το παραβιάζει. Αυτοακυρώνεσαι ως χώρα με λίγα λόγια. Κάθε φορά που προκαλεί η Τουρκία αρχίζουμε την κλάψα για Χάγη και διεθνές δίκαιο και τώρα στην περίπτωση αυτήν έχεις πρωθυπουργό να γράφει δημόσια «δεν είναι ώρα να συζητήσουμε για τη νομιμότητα της πράξης». Είναι αντιφατικό.
Είναι η κοινή λογική, δεν βάζω υποκειμενική άποψη σε όλο αυτό που λέω. Ξέρεις πως είμαι σαφέστατα κατά στη διαχρονική κλάψα μας για το διεθνές δίκαιο και στην ευρύτερη παθητική-αμυντική στάση μας προς την Τουρκία που την αντιμετωπίζουμε σαν γατά και τους εαυτούς μας σαν το ποντίκι.
Κι επίσης ρε Γιάννη ούτε συναισθηματισμούς περίμενα από εσένα. Πάμε για παγκόσμιο σκηνικό στα επόμενα χρόνια και είναι απόλυτα φυσιολογικό οι ΗΠΑ να θέλουν ό,τι πλουτοπαραγωγική πηγή μπορούν να βάλουν στο χέρι.
Απάντησε ο paskmak σε αυτό. Δεν είναι κάτι που έγινε τώρα πρώτη φορά. Εδώ και σχεδόν έναν αιώνα οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν παντού και επιβάλλουν το συμφέρον τους. Με πραξικοπήματα στην Αμερικανική ήπειρο, με και καλά αντιτρομοκρατικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία κλπ. Ο Τραμπ συνεχίζει δυστυχώς το έργο των προκατόχων του αυτοακυρώνοντας το επιχείρημα «ήμουν ο μόνος πρόεδρος μετά από πολλές δεκαετίες που δεν άρχισε κάποιον πόλεμο».
Εννοείται πως με Τραμπ ή χωρίς Τραμπ είμαι ενάντια στο «Pax Americana». Δεν αλλάζει κάτι.
Επομένως μας λες ότι οι Βενεζουέλα ήταν μια χαρά με τον Μαδούρο και ότι οι πολίτες περνούσαν ζάχαρη υπό την προεδρία του για αυτό τον λόγο δεν τον έριχναν τόσα χρόνια. Σωστά;;
Επομένως λέω πως είχε κάποιο έρεισμα στον λαό, δεν είπα πως ο λαός ζούσε καλά. Και ο Μητσοτάκης έχει λαϊκό έρεισμα χωρίς να ζούμε ως λαός καλά. Και να μην είχε βέβαια το θέμα παραμένει πως η ενέργεια αυτή είναι ανεπίτρεπτη. Κατηγορείτε τους αριστερούς και τους λίμπεραλς για υποκρισία (πως δηλαδή θα πανηγύριζαν αν η απαγωγή ήταν σε βάρος κάποιου δεξιού προέδρου) αλλά και εσείς δεν πάτε πίσω. Θα λέγατε πόσο @ρχιδ@τος είναι ένας φιλελέ woke πρόεδρος αν έκανε αντίστοιχη απαγωγή σε συντηρητικό αρχηγό κράτους με πρόσχημα τα ανθρώπινα δικαιώματα; Δεν στηρίζω Μαδούρο ούτε το καθεστώς του. Απλά δεν στηρίζω τον τρόπο που έπεσε με μία ξένη δύναμη να παρεμβαίνει και να απαγάγει έτσι απλά έναν ξένο αρχηγό κράτους.
Από όταν όμως ανέβηκε στην εξουσία ο Juan Peron το 1946 ξεκίνησε η κάτω βόλτα λόγω των Σοσιαλιστικών πολιτικών που εφάρμοσε, οδηγώντας τη χώρα στην απόλυτη καταστροφή η οποία ολοκληρώθηκε το 2001
Ειδικά για Περόν δεν πρέπει να μιλάς. Το φιλολαϊκό έργο του Περόν και της γυναίκας του (Εβίτα) ήταν τεράστιο. Βελτίωσε τρομερά πολύ τη ζωή των Αργεντίνων εργατών/αγροτών. Για αυτό και το περονικό κόμμα έβγαινε και μετά τον θάνατό του. Απλά οι μετά από αυτόν κράτησαν το Peronism μόνο σαν brand name για εκλογική επιτυχία, δεν εφάρμοσαν τις πολιτικές του. Αφού θες να μιλάμε για δημοκρατικές ελευθερίες είναι ο μόνος πρόεδρος της Αργεντινής που κατόρθωσε να εκλεγεί τρεις φορές με υψηλά ποσοστά και χωρίς κατηγορίες για νοθεία. Το κοινωνικό μεταρρυθμιστικό έργο αυτού του εθνολαϊκού ηγέτη ήταν πραγματικά ΤΕΡΑΣΤΙΟ.
