Πχ φάση από μένα: "Ωχου ζαλισοπούτσι που μας βρήκε" κλασσική ατάκα μου αν με πάρει κανεις τηλέφωνο για πάρλα ή μου ζητήσει ανάλυση όταν δεν θέλω να αναλύσω ένα θέμα παραπέρα γιατί προτιμώ να κάνω κάτι άλλο.
Γι αυτό θα με δεις ότι όταν σηκώνω το τηλέφωνο σε ανθρώπους που δεν θέλω να μιλήσω, έχω ακριβώς την ίδια αντίδραση. Είμαι νευρωτικός. Δε μου φταίει σε κάτι ο άλλος. Παίρνω τις προηγούμενες εμπειρίες που μου ζάλισε τα νεύρα σε άλλα τηλέφωνα και με το που βλέπω καινούριο τηλεφώνημα, έχω ήδη παίξει το σενάριο στο μυαλό μου ότι θέλει πάλι πάρλα.
Και είτε το αγνοώ και δεν το σηκώνω (και δεν παίρνω πίσω παρά μόνο αν περάσει μήνας), αλλά πάντα γαμωσταυρίζω από πάνω όσο χτυπάει, ή θα το σηκώσω γαμωσταυρίζοντας όσο χτυπάει και με το που ανοίξει η γραμμή θα έχω μια κατσούφικη διάθεση για να διώξω τον άλλο.
Είμαι κάργα νευρωτικός αμα θέλω.
ΥΓ: Πλιζ, μάλωσέ με, ήμουν κακό παιδί σήμερα.