Η μητερα μου με τον αδερφο της στην εφηβεια τους εκαναν μια συλλογη απο "μικυ μαους" κυριως, και αρκετα "κλασσικα" "ποπαυ" "σεραφινο" και ενα τευχος απο τους "μικρους εξερευνητες". Σημερα με τον αδερφο μου συνεχιζουμε την παραδοση με "μικυ μαους" "κομιξ" "μικυ μυστηριο" "ντοναλντ" και "κλασσικα". Βεβαια χωρις απολυτη συνεπεια... μεγαλη αγαπη οι κοσμοι της Λιμνουπολης και του Μικυ Σιτυ. Πιο πολυ τα καλοκαιρια ηταν υπεροχη παρεα. Ατελειωτες ωρες αναγνωσης ακομα και μετα τις δεκαδες επαναληψεις, και παντα μολις τελειωνει το ενα κομιξ το χερι παει στο επομενο. Αυτους τους χαρακτηρες διαβαζοντας τοσες ιστοριες και εχοντας δει τοσες διαφορετικες οπτικες γωνιες τους εχω αγαπησει και τους ξερω καλυτερα και απο την τσεπη μου που λενε. Ειδικα το "κομιξ" δινει σημασια και στους δημιουργους και μαθαινεις τα βιωματα τους και το υφος τους.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.